Initio

et prouidum cōfeſſorem ꝙ aperiuntur quedāſpēs peccatorum carnis. aut quedam circumſtācietales. quarum peccator non eſt cōſcius autculpabilis. Et hinc forte ſcandalizabit̉ vel docebitur deinceps agere ſimilia. licet ꝓ certo nō videamus ita eſſe timēdum. quēadmodū aliquitradunt. nec tantumdem ꝙ propter hoc debeatobmitti diligens inquiſitio peccatorum. vtinammala a pueris ⁊ alijs tam diligent̓ cōfiterenturꝙͣ ſciuntur ⁊ aguntur ab eis. nec inquirenda eēiudicamꝰ quaſi neſciant. Sed quia forte ea nōtam grauia eſſe credunt ꝙͣtum ſunt aput deumaut ꝙ aliter nolūt manifeſtare ea. Attamē inhoc caſu debet cū ſūma deteſtacōne peccatū taledamnari. quaſi non caderet etiam in hominemtale aliquid agere. Sed ꝙ illud dicebatur adexperiendū diſcrecōnem peccatorum. An ſciatdiſtingure inter ea que fecīſſet et non feciſſet.Sunt enim quidā male reſpōdentes affirmatiueſcꝫ ad omnia que confeſſor interrogat. ¶ Decīmaoctaua ꝑgat confeſſor ut diximus a generālioribus ad ſpecialiora. a minꝰ turpibus ad turpiora et quaſi a cauſis gn̓alibus ad effectꝰ cāꝝſpecīales. ut habito ꝙ aliquis conatus fuerit ſeaūt aliū ſociū luxurioſe attrectae̓. querāt̉ ꝙͣdiu⁊ ꝙͣ ſepe. ⁊ cū quot accīdit. ⁊ a quanto tꝑe in toͣvita. Et ſi aliqui erant de ſuo genere ⁊ finaliter