loqui debeant ⁊ deo gracias agere qui talem tribuit voluntatem ⁊ oportunitatem. Conuenitquoqꝫ ut per confeſſorem gracīas preſentialiteragere moneantur. poſtmodū tendant ad alia¶ duodecima iubeat confeſſor ne confeſſi crimina detegant aliorum nominando eos vel ſigniscertis notificando. niſi forte peccata talia ſint.nullomodoaliter poſſunt aperiri. ut ſi ſororemvnicam frater male congnouerit. Aut vir vxorēnon ſit preterea curioſus in inquirendo ꝑticulares circumſtancias peccatorum que non multūaugent vel variant grauitatem in eis. quoniānaſceretur inde aliqn̄ vel temptatio periculoſavel turpitudo nimia. aut ſuſpitio retardatiua cōfundi. Nichilominus vtile iudicamus pro ſerenatione conſcīarum illoꝝ qui ꝯfiterent̉ quia forte poſtmodū grauioribꝫ vrgerētur ſtimulis qͣſinon bene integre peccata ſua confeſſi fuiſſentut plenius explicent omnia ꝙͣtum ⁊ quouſqꝫ iudicauerit cōfeſſor expedire. ¶ Terciadecimaaggrauet et reprehendat acriter ipſe confeſſor peccata enoriia poſtꝙͣ iſta plene congnouerit ⁊ oſtendat quanta punitione peccator cōfingē poſſit ad uegādum iā ꝯfeſſa ſic̄ pluries fieri reꝑtū ē etiā poſt ꝯfiſſiōeꝫ ꝯpletā pͥus idcircohabeatur certiſſima explicatio peccatorum. Deniqꝫ quicquid in confeſſione dixerit ſacerdos

1