Inſtruetqꝫ confeſſor ad ſuoꝝ rememorationemcriminū hoc maxime eſt in peccatis carnis extrͣordinarijs qualia exꝑtum eſt vix vniꝙͣ dici incōfeſſione a culpabilibus in eis niſi cautiſſimaarte premoneantur. interrogentur capiāturqꝫEt certe neceſſe eſt. ut confeſſor habeat artemhanc obſecrandi alias in cantandi ſpiritualēad educendū colubrum talē peſtiferū tortuoſū⁊ virulentum ab anima ipſius. aut ipſa ſine dubio ꝑiclitabitur. ⁊ ut crebrius et̓no morietur.Nec reputo audiendos in hacre eos qui nichilinterrogandum aut inquirendum eſſe dicunta confeſſꝫ preſertim cum hoc ipſum velint reqͥrantqꝫ cōfeſſi. Alioquin non ſatis cōſulitur verecundie ignorantie. ⁊ fragilitati peccantiū. necimpletur illud ſcripture. Alter alterius oneraportate ⁊ ſimilia ¶ Septima cōiecturet confeſſorpoſt interrogationes quaſdam p̄ambulas ſuꝑetate ſtatu. cōdicōne ſtudio vel officio confeſſiVtrū ipſe verecundus ſit ⁊ nimio pudore detētꝰquia forte puer eſt vel femina vel exilis ꝯplexionis. Apud tales p̄ ceteris ꝑſuadendum eſt primitus ⁊ figendum in animo quēadmodū confeſſio ſecretiſſima eſt. ⁊ omīſcienti deo magis ꝙͣpeccata ſua. ſed ad euitandū ⁊ abſoluendū ethomī fit non ad reuelandū aut accuſādū q̄uisꝑpetuo quietandū. Mallem confeſſorem mori