vulnus annūtiās mentis. verba donabat a̓morque rauca ſonabāt. Nam lingua vocis ingrā ꝑdiderat vſus loquendi. videbam morientē quē diligit aīa mea ⁊ tota liquefacta eſt predoloris āguſtia. Aſpiciebāt ipē vtrumqꝫ benigniſſimo vultume matrem ſuam plorantē. et me verbis paucisvoluit cōſolari. Sꝫ ego conſolari nullo mō potuiflebam dicendo. ⁊ dicebā flendo. fili mi ve michi-qͥs michidabit ut ego moriar ꝓ te. miſera quidfaciam. Moritur filius. ⁊ cur nō moritur ſecū hecmeſtiſſima mat̓ eius. O fili mi quid faciā matervnica. fili mi dilectiſſime noli me derelinquere pꝰte. Trahe me ad teipſum ut ipſa moriar tecū male ſolus morieris. tecū perimatur iſta tua genit̓xO mors miſera noli michi ꝑcere. tu michi ſola p̄cūctis places extra vires trucidas matrē cū filioperime fili dulcis vnice ſingulare gandium. vitaanime mee. ⁊ omē ſolatiū. ſac ut ego moriar quete ad mortem genui. o fili recognoſce miſeram ⁊exaudi vocē meam. decet enim filium exaudirematrem deſolatam. exaudi obſecro in tuo me ſuſcipe patibulo ut qui vna carne ī vnū ⁊ vno amore ſe diligūt. ⁊ vna morte pereant. o iudei miſerioiudei impij. nolite michi ꝑcere. exquo vnicū natum meū crucifigitis. matrē crucifigite. aut aliaqualicūqꝫ ſeua morte perimite. dūmō ſimul cumfilio meo ſiniam vitā. Male eī ſolꝰ morit̓ orbatis