iheſum criſtum ego meſtiſſima mater cum mulicribus que ſecute eum fuerāt a galilea miniſtrantes ei. a quibus veluc mortua tenebar quouſqꝫ p̄uentum eſt vbi crucifixerunt eum ante me. Ipſevidens me fuit in cruce eleuatus ⁊ in ligno duriſſimis clauis confixus. Ego videns eum ⁊ ipſe videns me. plus dolebat de me ꝙͣ de ſemetipſo. Ipſeautem tāꝙͣ agnus coram tondente ſe vocem nōdabat. nec aperiebat os ſuum. Aſpiciebam egoinfelix ⁊ miſera dominū ⁊ filium meum pendentē⁊ morte turpiſſima morientem. tanto dolore ⁊ meſtitia ⁊ triſtitīa. vexabar in mente q̄ non poſſentexplicari ſermone. nec mirum diſcurrebat enimſanguis ex quatuor partibus rigantibus: nudismanibus ⁊ pedibus confixis in ligno. de vultu illius pulchritudo effluxerat. Et qui ea̓t pre filijshominum ſpecīoſus videbatur omnium oculisindecorus. iſte erat dolor maximus. quia videbam me deſeri ab ipſo quem gerebam. nec ſupererat alius quia michi erat vnicus. et ideo non poterat ī me ſe capere quicꝙͣ dolor meus. vox meaomnis perierat. ſed dabam gemitus ſuſpiriaqꝫdoloris. volebam loqui. ſed dolor meus rumpebat verba. quod verbum iam mente conceptum. dum ad formacionem Pretenderat orisad ſe inperfectum reuocabat dolor. non minimus cordis Vox triſticie ſonabat foris.