De ſanctoMartino Sermo. I.

tem talia oꝑa ad quē finē ducunt Dicitſcriptura ſancta ad vitā et ernam. Seruiaūt facti deo habetis fructū veſtꝝ in ſanctificacōm finē vero vitā eternam ad. Rovj. Id̓o oꝑa q̄ fiūt in gr̄a dicunt̉ viua qꝛfinaliter ducūt ad vitā eternā facientesModo videamꝰ virtutes ad que finemducūt ſicut ſūt ꝟtutes theologicales ſcꝫfides. ſpes. ⁊ caritas. Et cardinales ſiuemorales vt. prudentia. temꝑātia. iuſticia⁊ fortitudo ⁊ ꝟtutes ſpūſſancti vt ſūt. ſcientia. intellectꝰ ꝯſiliū. Iſte virtutes ducūt ad fineꝫ diuinā benedictionem in dieiudicij qn̄ xp̄s ſedebir iudicādo ⁊ peccatoribꝰ dabit maledictionē. Diſcedite a memaledicti in igneꝫ eternū qui paratus eſtdyabolo ⁊ angelis eius Mat. xxv. Sedꝑſonis bonis ⁊ ꝟtuoſis dabit bn̄dictiōꝫd. venite bn̄dicti pr̄is mei poſſideteꝭ ꝑatūvobis regnū a cōſtitucōne mundi. Matxxv. Si gͦ a fine denoīat̉ res ⁊ ꝟ̓tutes ducunt hoīeꝫ ad illā finalem benedietionemId̓o virtutes dicunt̉ beatitudīes auctoritas. Et em̄ benedictiones dabit legiſlator ibut de virtute in ꝟtute videt̉ deꝰ deoꝝ .i. angeloꝝ in ſyon. Legiſlator eſt criſtus. Ratio qꝛ nulla bona lex dat̉ niſi ꝑeum ip̄e em̄ dedit lege moyſi in monte ſynai indutꝰ veſte ignis. Ille idē ⁊ nō aliꝰindutus veſte humanitatis que eſt pulchrior igne dedit legem euuangelicam dulcem ⁊ benignam ⁊ ſuauē. Iſte legiſlatordat benedictiones ⁊ declarat cū dic̄ ibūtdē virtute in virtutem ſcilicet de bono inmeliꝰ. Patet ergo ꝙ virtutes dicunt̉ bēnedictiones. Cum ergo beatus martinusfuerit plenus virtutibꝰ ⁊ valde virtuoſꝰbene dicit thema d̓ eo. Cognouit eum ſcꝫdominus in benedictionibꝰ .i. in virtutibꝰſuis Patet thema. Si omnes eius virtutes vellem nobis declarare non ſufficeret tempus. Sed de preſenti declaraboquinqꝫ de quibus poterimꝰ habere bonāinſtructionem ⁊cͣ.

Prima eſt fidelitas mentis.Secunda humilitas cordisTercia pietas operis.Quarta aſperitas corporisQuinta firmitas viteEt de iſtis dicit thema. Cognouit eum ībenedictionibus ſuis. Dico primo ꝙ beatus martinus fuit multum perfectus in fidelitate mentis ſcꝫ in fide catholica nō ſolum quando fuit adultus ſed etiam puerocto vel nouem annorum prudenter ſciuit eligere de credentijs que tunc erant inmundo melioreꝫ nec noluit dimittere credentiam electam nec ꝓpter minas patrisnec aliter tempore enim ſuo erant in mūdo tres credentie ſeu leges generalesPaganicaMoſaycaEuuangelicaPagani em̄ adorabant ydola de auro etargento lapide ſeu ligno Infra que eratdemon dans eis reſponſa quando recurrebant ad ea volentes ſcire quis fecit furtum d. O deus quis furatꝰ eſt hoc. Dicebāt vt iuuarent ⁊cͣ. Iſtius ſecte erantparentes beati martiui licet eſſent valdegeneroſi ẜm mundum Scd̓a erat lex moſayca vel iudaica qͣm tenent multi Tercia eſt lex euuangelica qͣꝫ criſtus ore proprio promulgauit. Secta aūt ſeracenicanō dum erat quia nondum ſint octuaginta anni ꝙ agareni eſſent nec ſūt niſi criſtiani renegati. parentes autem beati Martini volebant eum facere ea adorare ⁊ ipſe nolebat. Cogitate quid dicebat ſibi pater etiam. Adora deum meum. Sed dicebat beatus martinus. Mō ego adoroillum qui me fecit qꝛ illa que vos adoratis opera ſunt hominum arte humana fabricata. Ad quē pater ⁊ nunqͥd vides ꝙloquent̉ ⁊ reſpondēt ad interrogata. Etpuer illi ſūt demones qui loquunt̉. quiadeus non eſt niſi vnus in mundo. Sicuteſt vnus rex in vno regno Sed veſtri dymulti videntur eſſe. Finaliter beatꝰ mar-