De aſſumptōe btēpirginis Sermo

entijs Rn̄ſio qꝛ principalis temptatiodyaboli eſt tunc inducere ad deſꝑationeet pn̄tat pctā memorie dicendo quō tupotes credere ꝙ tā grauia pct̄a tibi remittant̉ ⁊ ſalueiꝭ. Si nos tā nobiles creature ꝓ vno ſolo pctō ſuꝑbie dānauit eternalit̓ deꝰ qͥd faciet vobis ꝓ multꝭ. Id̓otu qui feciſti hoc ⁊ hoc qͥd erit de te. Iōeſt nccͣia paſſio xp̄i ſiue memoria paſſionis xp̄i ⁊ cōfortatio ſpūs dicēdo recordamini qm̄ deus miſericors ē ⁊cͣ ⁊ quādo talis aīa intrat ꝑadiſū p̄t dicere in ciuitate ⁊cͣ. ¶ Tercia ſil̓itudo ſeu conditio fuit ꝙ in obitu virginis marie xp̄s ꝑſonalit̓ deſcendit de celo cū oī multitudine angeloꝝ ⁊ ſcōꝝ ip̄m ⁊ mr̄em ſuamaſſociantiū. Si dicat̉ ⁊ quō poterant recipi in camera virginis dicat̉ quō angeliet btī virtute gl̓ie hn̄t poſſe occupandi etreplendi vnā domū ciuitate ſeu regnumintm̄ ꝙ nihil aliud poterit ibi recipi tantaeſt eoꝝ virtꝰ ⁊ ptās nō enī ſunt circumſcriptie in loco. Et qn̄ fuerūt in cameraxp̄s inuitauit mr̄em ut vos inuitatis filios vr̄os ⁊cͣ dicēs ei. Ueni electa mea ⁊pona in te thronū meū qꝛ cōcupiuit rexſpem tuā. Tūc virgo ſicut ſine corruptōne concepit ⁊ ſine dolore peꝑit. etiā ſinedolore aīaꝫ in manibꝰ filij ſui tradidit. qꝛdicit Albertꝰ ⁊ in collecta hodierna cantat̉ nec tn̄ mortis nexibꝰ deprimi potuitq̄ filiū tuū dn̄m nr̄m de ſe genuit ⁊ nexꝰibi ponit̉ ꝓ dolore mortis vt dicit ad lōgū Albertꝰ ſuꝑmiſſus eſt ⁊ angeli inceperunt cantare. Hec eſt filia irl̓m ⁊cͣ. Similit̓ de aīa ſancta fit licet nō in tanto honore ſemꝑ enī in obitu ſancte ⁊ deuote ꝑſone de celo venit xp̄s on̄dens ſe aīe bone. q. d. Uenite ad me oēs qͥ laboratꝭ etonerati eſtis ⁊ ego reficiā vos Math̓.xi. Ita ꝙ ſemꝑ xp̄us venit in mortē aliqͦmodo de p̄dictis Aucͣtas. Si abiero ⁊ pparauero vobis locū. Iterū venio ⁊ accipia vos ad meip̄m ⁊ vbi ſū ego ⁊ vos

ſitis Ioh̓. xiiij. Quanta humilitas ē ip̄iꝰxp̄i. Nam terrenꝰ rex p̄mittit coqͥnariuꝫad parandū ꝓ ſe. ſed rex celi ip̄emet voluit p̄cedere ad parandū nobis locū. Etpoſt iteꝝ veniā glo. ſcꝫ in morte. Itemveniūt angeli etiā ꝑentes ⁊ filij patui dicat̉ qn̄ laborant in extremis aīe angelusbonus ſubito ad ea venit ut eā ad celuꝫducat. vnde tūc magnū ē gaudiū in celoet quilibet deſiderat ire ⁊ adducere aīamillam iuxta illud Ecce ego dn̄e ⁊cͣ Iſa.vi. Idē de filijs paruis qͥ ſūt ī celo qn̄ ꝑcipiūt ꝙ eoꝝ pr̄ vel mr̄ ſūt in extremispetūt a xp̄o ut poſſint aſſociare aīam illāetcͣ. ⁊ vos ploratis ī eoꝝ mortē cū eētmagis gaudendū qꝛ xp̄s tex recipit filiūvr̄m ⁊ regina maria filiā vr̄am ⁊c̄. Dicat̉ d̓ qͣdā muliere ad quā deſcēderūt omnes filij ⁊ adduxerūt cū alijs āgel̓ anīammr̄is eiꝰ ī celū. De iſta ſocietate dic̄ ſcriptura Ecce quō cōputati ſūt int̓ filios ⁊cͣSap̄. v. Et ſic anīa p̄t dicere in ciuitateſanctificata ⁊cͣ. ¶Quarta cōditio qͣm notaui in virginis aſſumptōne ē ꝙ in ſuo aſcenſu demones fugerūt ⁊ ea tenere nōpotuer̄t. Nā magna via ē hinc vſqꝫ adcelū ⁊ ibi ꝑiculoſꝰ. paſſꝰ dicat̉ qn̄ demones ceciderūt de celo aliqͥ ⁊ pauci deſcenderūt ad infernū ad cruciādū aīas. Aliqͥſūt inter nos ad temptandū. Sed totuscumulus remanſit in aere vbi ſtabunt vſqꝫ ad diem iudicij ⁊ ſunt tot ut attomi.Nam beatus Anthonius vidit in reuelatione ꝙ multe anime volentes intrarecelum ſiue aſcendere ibi rapiebant̉ adinfernū ducebantur. Sed quando vider̄tdemones tantā ſocietatem ⁊ chriſtū animā virginis portantem fugerunt ⁊ ad hͦfacit ꝓphetia Dauid. Exurgat deus ⁊ diſſipentur eius inimici ⁊ fugiant qui oderunt eum ⁊cͣ vſqꝫ in leticia. Similiter nōdico equaliter de anima deuota. Namdicere demones potuerunt poſtquamvirgo maria tranſiuit iſti non potuimus