Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
229
Einzelbild herunterladen
 

Infra octauas ſcīdominici. Sermo I.

mo pͥncipio ſeu fonte. Id̓o dicit ſcpͥturaOmni cuſtodia ẜua cor tuū quia ex ipſovita ꝓcedit Ita ſi bene cuſtodiat̉ ſin autēab ipſo ꝓcedit mors. ꝓuerb̓. iiij. xp̄svoles nos ordinare circa ſe pͥmo ordīatcor noſtꝝ ſcꝫ vt ſimꝰ ſibi fideles. Qꝛ ſic̄miles hꝫ īimicos capitales vult hr̄eſcutifeꝝ pͥmū qd̓ vult de eo ē ꝓmittatſibi fide cordis Ita deꝰ hꝫ multos inimicos mortales .ſ. demones qͦs poſſet annihilare ſi vellet ſꝫ ſuꝑꝑtat eos dās nob̓exēplū ſupportādi inimicos nr̄os. Et qn̄aliqͥs vult ſtare xp̄o tūc cōductio fit inbaptiſmo conductor ē ſacerdos qn̄ adportā domꝰ dn̄i anteqͣꝫ intres intꝰ d̓t dpetis tu rn̄des. Fide xp̄i. ſacerdos.fides xp̄i qͥd dabit tibi. rn̄des vitā eternā ſacerdos. abrenūcia ſathane rn̄disabrenūcio tūc baptizat̉. Ecce conductio iuramentū fidelitatꝭ qd̓ facitdn̄o Id̓o deꝰ dat pͥmū p̄ceptū ne inimicis ſuis habeat ꝑlamētū ſeu cōſiliūdicēs. ego ſū dn̄s deꝰ ruꝰ habeb̓ deosalienos corā me. Exo. xx. dij alieni falſiſunt demones volētes honore d̓inū vt ſacrificia hmōi ſoli deo debent̉ eis adherētes dicunt̉ diuini ꝓditores qꝛ fregerūt fidē xp̄o ꝓmiſſā ī baptiſmo. Iſtaeſt pͥmi p̄cepti ī ſe qͣre fuit datū.videndū ē exꝑimētalit̓ qͣlit̓ a xp̄o fuit obſeruatū dicat ī the̓te. veni ſoluerelegē ſꝫ adīplere. Dicat̉ xp̄s p̄dicaret iudeā dicēs ſe eſſe meſſia ſaluato in lege ꝓmiſſū miſſū a deo iudei credebant ſibi. qꝛ ipſi expectabant ⁊cͣ. etetiā adhuc expēctāt meſſias ē venturꝰ magna potencia ⁊cͣ. qꝛ xp̄us ibat itapauꝑime deſpexerūt eum. Immo qn̄dobeatꝰ iohānes baptiſta on̄dit dicens.Ecce agnꝰ dei ⁊cͣ. dixerūt iudei Nolumꝰhunc regnare ſuꝑ nos. Luce. xix. Dicaturquō demones in cordibꝰ obſeſſoꝝ clamādo affirmabāt O iheſu fili dei tu es meſſias ſaluator mūdi. O dicebant iudeimagꝭ credentes dyabol̓ qͣꝫ xp̄o Meſſias

debēt eſſe iſte xp̄s ſinebat ea loqui.Auctoritas. Exibant autem demonia amultis clamācia dicentia qꝛ tu es filiꝰdei increpans ſinebat ea loqui quoniam ſciebāt ipſum eſſe xp̄m Lu. iiij. Eſthic queſtio qͣre xp̄s non ſinebat ea loqui.Maxime dicerent veritatem forteomnes iudei fuiſſent cōuerſi. Reſponſio quare ſinebat ea loqui fuit vt ſeruaret legē. quia ſaluacōne hominū xp̄snoluit vti auxilio demonū. Modo vidēdum eſt qͦmodo qͣliter iſtud p̄ceptumeſt a nobis practicandū vel ſeruandū. qꝛ nulla neceſſitate mūdi per opus dyaboli eſt ꝓcuranda ſanitas nec ad dyabolos ſeu ad diuinos recurrendū vt patetexemplo xp̄i p̄dicto. Hic patet ſtulticia peccatū illoꝝ qui ſanitate obtinēdarecurrunt ad eos dicunt habemꝰ medicos ⁊cͣ. Dicat̉ recurrāt ad nomē iheſus ſi aliquā medicinā corporalē poteris habere iſta ſufficit. Detur modusmodo ſuꝑ morbū cuꝫ ſigno crucis debetdici iheſus. Itē dicat̉ peccatū eſt illoꝝ ſcienda veritatē vel vt īueniāt perditā recurrūt ad eos eſſet meliꝰ ſuſtinere deſtrucione ꝑdicione tociꝰ mundimortē qͣꝫ ire ad eos. Id̓o d̓t ſcpͥtura Nedeclines ad magos nec ab ariolis aliquidſciſcitemini vt polluamini eos ego dn̄sdeꝰ veſter. Leuitici. xix. Nota ne polluamini ſcꝫ ꝓdicionē. militi mala fama eſt ꝓdicio. Ita qͥlibet xp̄ianꝰ d̓r ꝓditor recurrēs ad d̓inos. Id̓o d̓t ne polluamini ſcꝫ talē famā ſꝫ recurratꝭ ad deūrōnē ipſe aſſignat d. Ego ſum dn̄s deusoīpotens. Si dicat̉. O frater forte nonreſponderet nobis de aliqua veritate ſciēda vel de re perdita īuenienda vel de ſanitate optinēda. Dicat̉ immo ſi veritasſit nec eſſaria vel res perdita vel ſanitas ſitanime ꝓficua deus audiet te dans petis alias niſi ſint aīe ꝓficua non q̄rastales diuini ⁊cͣ. notorij qn̄ gētes ꝓceſſionaliter vadunt ad eos extirpent̉ dn̄osP .iiij.