De ſcō IacoboSermo.

hely di. clamauit in hac hora petre rupteſunt. ⁊ cū qͣſi defeciſſet angeli veniebat ⁊eleuabant eam ⁊ cantādo dicebāt. Surgente cū victoria ih̓m videt ab inferis pͥma meret̉ gaudia q̄ plus ardebat ceterꝭqn̄ xp̄s reſurrexit victorioſe iſta vidit eūpͥmo ⁊ ideo fuit ardentior in amandoHora veſꝑtina cogitabat quō xp̄m depoſuerunt de cruce ⁊cͣ. Et ſic ab angelis ēleuabāt̉ cātādo In thezauro repoſita regis eſt dragma ꝑdita gemmaqꝫ lucet inclita de luto luci reddita. Ecce q̄ prādiahabebat ⁊ vos poteſtis hr̄e cogitādo inmiſterijs xp̄i paſſiōis poſt hec cū ſic trāſiſſet. xxxij. annis angeli nunciauerūt ſibi ſuāmortē. ⁊ tūc ip̄a pecijt ꝓ gr̄a a xp̄o ut angeli portarent eū ad ſcm̄ Maximinū etde manibus beati maximini excōicauit ⁊qn̄ vidit hoſtiā cōſecratā dixit Dn̄e iheſuxp̄e: Ego credo ꝙ ſicut fuiſtis in vterovirginis ⁊ eſtis in celo deꝰ verus ⁊ hō.Ita etiā in hac hoſtia ⁊ in fide iſta recipio vr̄m glorioſiſſimū corpꝰ Et poſt cōpleuit vitā ſuā ⁊ aīa ſua ſanctiſſima adxp̄m ē ducta ¶ Cogitate hic ſi iſta tā excellens creatura ⁊ glori oſiſſima ſancta ſuper omnes alias excepta virginē maria n̄fuit viſa mori quouſqꝫ cōicauit. Scitis qͣre quia recordabat̉ de verbo xp̄i dicentisAmen amen dico vobis niſi manducaueritis carnem filij hoīs ⁊cͣ qui manducat carne meā ⁊ bibit meū ſanguinē habet vitam eternā Ioh̓. vi. Non fuit ſecūca quouſqꝫ cōmunicaret patet quō debetis eſſe diligentes ad cōmunicandū quolibet anno cū ſit exp̄ſſum p̄ceptū quolibet anno in paſchate cōicare ſed de bonoconſilio etiam in magnis feſtiuitatibushic eſt cibus glorioſus qui ducit ad vitāeternam. Nunc patet quomodo xp̄s manū ſue miſericordie aperuit inopi placeatꝙ eius ſanctiſſimis orationibus habeamus hic remiſſionem peccatoꝝ ⁊ in futuro gloriam eternam

5¶ De btō Iacobo apl̓o SermoReſcit ī templum in dn̄o ad Ephe. ſecūIdo. Recitatiue autē in epiſtola hodierna ⁊cͣ. Pro breui declarationehuiꝰ verbi ⁊ introductiōe materie noſtreSciendū ꝙ inuenit̉ ī ſacra ſcriptura ſatis clara iſta differētia inter vitā bonoꝝet iuſtoꝝ ⁊ maloꝝ. qꝛ vita iuſtoꝝ bonorū ſꝑ creſcit ⁊ augmētat̉ maloꝝ ꝟo decreſcit ⁊ minuit̉ dicit enī textꝰ. Iuſtorūāt ſemita .i. ſtricta via pnīe timoris dei ⁊deuotōis qͣſi lux ſplēdens ⁊ ꝓcedit ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectā die via imꝑioꝝ tenebroſa neſciunt vbi corruāt Prouer. iiij.Nota qͣſi lux ſplendes ꝓcedit. Nā exqͣexit cōtinue aſcēdit ⁊ magis clareſcit hora pͥme qͣm ī aurora ⁊ hora tercie qͣm prime ⁊ ſic deinceps. Ita ē de vita iuſtoꝝcōtinue creſcit. Rō huiꝰ differētie bonorū ſcꝫ ⁊ maloꝝ ē qꝛ ꝑſone iuſte ſūt ī gr̄adei. Ecce hic lux. Et qͥcqͥd oꝑant̉ deliberāt ſiue ſint cogitatōes cordis ſiue locutiones oris ſiue oꝑatōes corꝑis īmo ꝙplus ē oꝑa naturalia ſūt eis meritoria. d̓cogitatōibꝰ ⁊ alijs nō ē dubiū ex qͦ ſūt ingr̄a ſꝫ d̓ oꝑbꝰ naturalibꝰ ut comedere utpoſſint ẜuire deo. Ide de dormitōne etiāriſꝰ ut pꝰ poſſit flere totū ē meritoriū intm̄ ꝙ vna bona ꝑſona ſꝑ aſcēdit melioreſt hodie qͣꝫ heri ⁊ cras qͣꝫ hodie Iō apl̓saſſignās rōnē dicit. Scimꝰ qm̄ diligentibus deū omīa cooperantur in bonum adRoma. octauo. etiam preterita peccatavt dicit gloſa. Ratio quia quando cogitat peccatac omiſſa perſona iuſta ſit humilior. Ideo vertūtur ſic ad meritū occaſionaliter. Sed peccatores non aſcenduntīmo deſcendunt de peccato in peccatumGrego. peccatū qd̓ ꝑ pnīam non diluit̉mox ſuo pondere ad alid̓ trahit. Ecce differētia int̄ bonos ⁊ malos Iō volēs vo