Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
199
Einzelbild herunterladen
 

SermodalenaDe ſcā maria mag

ſcretis a dyabolo ſunt talia. Ideo ꝓbate ut btā margareta noluit credere diabolo dicenti ſibi duceret virū qꝛ ꝯͣ vo qd̓ fecerat caſtitatis ꝑſuadebat. Dicov. btā margareta habuit plenā felicitate cum d̓r abijt ſcꝫ ad gl̓aꝫ. Dicat̉ hiceius martiriū qn̄ p̄ſes fecit venire coram ſe videns curatā a plagis dixit omargareta magna ē patīa deoꝝ ⁊cͣ. Dicatur eius paſſio dicta p̄t dici aucͣtas.Non ē vir ī domo ſua .ſ. ſpūs ī domo carnis. Abijt via longinqͣ ſcꝫ ad celū ſacu peccunie. ſcꝫ meritoꝝ bonoꝝ ſecuꝫtulit ī die plene lune .ſ. in die iudicij reuerſurus ē in domū ſuā ſcꝫ carnē Prouer.vij. verā reſurrectione qꝛ tūc om̄es reſurgemus. De beata maria magdalenaAnum ſuamaperuit inopi. habet̉ verbumiſtud originaliter in li. Prouerb. vlti. Et ſicut tota ſolennitas officiū hodie ē btē marie magdalene. Itaetiā ſermo nr̄ Si placet deo habebimꝰmaterias bonas ſpeculatiuas illuīatione intellectꝰ morales reformatione vite. Salutet̉ pͥmo ꝟgo maria reſumat̉ thema. Intellectꝰ huiꝰ verbi ẜmque ego volo ꝑtractare ē xp̄s aperuitmanū ſuā bte marie magdalene pauperrime .ſ. gr̄e dei virtutū an̄ ſuā cōuerſio. Pro cuiꝰ declaratōne ſciēdū ī ſcriptura ſcā Miſcd̓ia dei quā hꝫ circa peccatores d̓r manꝰ ad ē aucͣtas. ē iſta exꝑimētalit̓ videt̉ ſi aliqͣſona cadit ī luto aqua vel ignē. Si ab aliquo ſubleuet̉ dat̉ ſibi manꝰ. Ide qn̄ aliquis cadit in terrā auariciā vſurā rapi vel furtū ⁊cͣ vl̓ ī luto luxuriā vel īaliquo peccato alio xp̄s ē iuxta erectevl̓ recte ſtās qꝛ nūqͣꝫ cecidit pctm̄. Extendit manū .ſ. mīam ſuā ꝑſonā eleuās

aucͣtas Mat. xiiij. xp̄s exn̄s in mari ſuꝑaqͣs tāqͣꝫ dn̄s oīm creaturaꝝ ad quē dixit petrꝰ. Si tu es iube me venire ſuperaqͣs ip̄e ait veni deſcēdens pettꝰ denauicula ⁊cͣ. Dicat̉ hiſtoria continuoih̓s extēdēs manū ſuā apprehēdit etait illi modice fidei qͣre dubitaſti. Et qͥaloqͥt̉ de manu Innuit̉ ꝑſona caditet incipit mergi ī pctīs ſi dꝫ ſubleuari oꝫvt manū mīe dei eleuet̉. Itē de dauidpoſtqͣꝫ peccauit berſabea occdit viꝝſuū .ſ. vriā cupiens ſubleuari dixit fiatmanꝰ tua ut ſaluet me q. d. cecidi pꝫ ergo mīa dei d̓r manꝰ. maria magdalena ī ſua iuuetute pͥmo caderet in terra amorē terrenoꝝ curās diligere celeſtia cecidit ī luto luxuriā ⁊cͣ Ceciditetiā inqͣꝫtū volēs ſe clarificare ſuꝑ om̄esſuā pulcritudinē ſꝫ ih̓s xp̄s manu ſue miſericordie eleuauit. Ideo dicit themaManū ſuā apperuit inopi Nūc pꝫ thema Notādū ē hic dicit aperuit ma. In manꝰ aꝑtione. v. digiti on̄dūt̉bus lapſus erigit̉. Ita de manu mīe deixp̄i ih̓ū a apperuit marie magdalene. v.digitos eam eleuandoPrimꝰ digitꝰ ē longa expectatio.Secundꝰ benigna cōuerſio.Tercius alta promotioQuartꝰ ſpūalis affectio.Quintus celeſtialis fruitio. Dico pͥmo xp̄s on̄dit marie magdalene ceciderat ī pctīs longā expectatōnēqꝛ diu expectauit ad pnīaꝫ noluit eaꝫdānare pꝰ pͥmū pctm̄ nec pꝰ ſcd̓ꝫ. Credit̉ enī. xij. ānis vixit ī pctīs ꝯtinue addēdo pctā pctīs. Et xp̄s expectabat ouēꝑditā. q. d. adhuc erit ſcā bōa. Adpractica dicat̉ quō erat de genere regionobil̓ generoſa qͣrę dic̄ hiſtoria eratde genere regio pr̄ enī erat nobil̓ baromagnꝰ dn̄s vniꝰ ꝑtꝭ irl̓m qͣꝫdiu vixerūtpater mater eius cuſtodierunt eam bene ſicut debēt facere boni pr̄es matres