De ſcā MargaretaSermo

eſt p̄cioſa corā deo qn̄ ē ſtabilis ⁊ firmain ſeruicio dei ⁊ nulla occaſione dimittitbonā vitā inceptā. Iō d̓r de martiribusqͥ ante eligebāt mortē qͣꝫ dimittere bonā vitā p̄cioſā in cōſpectu dn̄i mors ſāctoꝝ eiꝰ ꝓpter ſtabilitatē quā habebantDicat̉ hic quō btā margareta fuit conſtans ⁊ firma qꝛ de carcere educta corāp̄ſide audacter cōfitebat̉ xp̄m. Ad quāp̄ſes dixit ꝙ abnegaret fide xp̄i ⁊ facereteā magnā dn̄am al̓s eā interficeret Reſpondit fac qd̓ potes qꝛ qd̓ dicis ego nōfaciā. Dicat̉ hic quō p̄ſes dedit margarete. v. tormēta. Primo denudauit eammagnū tormentū ē mulieri verecunde ẜꝫip̄e fecit ut videret ſuā pulchritudinē ⁊cū virgo verecundaret̉ dicebat infra ſexp̄o dn̄e talē verecūdiā ſuſtinuiſtꝭ vosꝓ me qn̄ fuiſtis denudatus in mōte caluarie ⁊cͣ. Scd̓o fuit flagellata ⁊ libenteret patienter ſuſtinuit cogitās ꝙ xp̄s etiāfuit flagellatꝰ. Tercio fuit lacerata d̓ ferro caro eius cardata ⁊ gentes in circuituflebāt dicēdo ꝙ miſereret̉ ſue pulctitudini. Ip̄a rn̄dit O mali cōſiliatores nunqͥd ꝓ ſanitate corꝑis debeo nocere anīemee peccādo ⁊cͣ. Quarto lamina ferreaignita fuerūt eiꝰ lateribꝰ applicata ip̄a dicente. Nō ſunt cōdigne paſſiones huiustꝑis ad futurā gl̓iam qͣ reuelabit̉ in nob̓patienter ſuſtinuit Quinto ꝓiecit eamin aquā vt ibi ſubmergeret̉ ſed ip̄a ſignauit ſe ſigno crucis et ſecutꝰ ē terre motꝰmagnꝰ exquo. xij. milia gentiū conuerſiſūt. Ecce quō fuit firma. Moraliter hicnota cōtra illos qͥ incipiūt pnīam vl̓ aliabona ⁊ pꝰ ſtatī dimittūt. Et dicat̉ de illis qͥ ꝑſeuerāt in pnīa quo aīa poterit dicere xp̄o ī iudicio feci iudiciū ⁊ iuſticiamnō tradas me calūniantibꝰ me. ¶ Dicoqͣrto ꝙ btā margareta habuit purā claritate cum d̓r margareta. Erat enī clara inmente ad cognoſcendū ſecreta dei ⁊ puritate vite Math̓. xiij. Simile eſt regnuꝫ

celoꝝ hoī negociatori q̄rēti bonas margaritas dicat̉ quō beata Margareta habuit elaritate ſcīe ⁊ puritate vite. Namcū fuiſſet reducta ad carcerē dyabolꝰ volens eā terrere vt ſic territa conſentiret p̄ſidi intrauit ad eā in forma ingentis dr̄aconis fingens ut eam abſorberet ſed ip̄adicendo ih̓us ſignauit ſe ⁊ draco crepuit ⁊ receſſit. Dicat̉ hic de ꝟtute ſigni crucis cōtra om̄e ꝑiculū ⁊ oſtende quō populꝰ ſe debet ſignare. Ideo dicit eccl̓iacōtra hoc ſignū nullū ſtet ꝑiculū. Scd̓odyabolꝰ iteꝝ intrauit carcere in formadoctoris antiqui dicēs ſe xp̄ianū eſſe volens ei ꝑſuadere vt p̄ſidi cōſentiret. Nāſi eſſet ſua multa bona poſſet facere xp̄ianis ip̄a vero orauit dicēs. Dn̄e quis eſtiſte talia ꝑſuadens ⁊cͣ ⁊ ſpūs qui habitabat in ea dixit ſibi Margareta dyabolꝰeſt. Tunc ip̄a arripiens ip̄m ꝑ barbamꝓiecit eū ad terrā ⁊ poſuit pedē ſuꝑ eiꝰcollū d. qͣre veniſti ꝓditor. Rn̄dit ꝙ addecipiendū eā. Et iterū q̄ſiuit ab eo qͣreꝑſeq̄ris ſic xp̄ianos. Rn̄dit ego nō perſequor eos ſed ip̄imet ꝑſequūt̉ ſe ꝑ inuidias ſuas ⁊ malas volūtates lꝫ ego deiniuſte ſim diffamatꝰ. Ecce claritatē qͣm btā margareta habuit ad cognoſcendum ip̄m malignū ſpiritū. Iſtā claritate debemus nos habere cognoſcendoſpiritui qn̄ venit ad nos tranſfigurans ecͣſe in angelū lucis. Ideo dicit IohānesCariſſimi nolite credere om̄i ſpūi ſed ꝓbate ſpūs ſi ex deo ſint pͥma Ioh̓. qͣrto ⁊ꝓbant̉ duplicit̓ pͥmo ex parte noſtra dicendo ⁊ quis ſum ego cum ſimiam peccator ⁊cͣ. ſed in hoc multi decipiuntur credentes de aliqua illuſione ꝙ ſit angelusbonus chriſtus vel virgo maria ⁊cͣ.¶ Secūdo ꝓbatur ex parte dyaboli ſcꝫ reſpiciēdo qͥd dicit qꝛ ſi dicit cōtra dei madata ſine dubio dyabolꝰ ē ꝟbi gr̄a ſic dicit interficiatis vos ꝓ deo. qꝛ multumſibi. placet. Idem de penitentijs indi-