De ſancto PetroSermo.
do ſꝑ reſpiciebat honorē dei qd̓ notaturin hoc ꝙ d̓r bariona qd̓ interptat̉ filiusſimplicitatis nō dicit duplicitatis qn̄ enīaliquis aſpicit mundū ⁊ ad honores ⁊ n̄ad deū ē duplicitas accidit talibꝰ vt gallo qui cū vno oculo reſpicit celū ⁊ cumalio granū. Beatus aūt petrꝰ in omnibꝰhabebat rectā intentione ad deū vnde inps. Non nobis dn̄e nō nobis ſed nomītuo da gl̓iaꝫ. Ecce ſimplicitas ⁊ iſti merentur beatitudinē. Unde beati mundocorde qm̄ ip̄i deū videbunt hic ꝑ contēplationē ⁊ in alio ſeculo ꝑ eterna poſſeſſionē. bene habuit iſtā virtutē beatus peteus qꝛ licet eſſet papa ⁊ vicarius xp̄i ⁊haberet tantā ſanctitate ꝙ ſanaret omēsinfirmos etiā vmbra ſua tangens infirmos curabant̉. Dicat̉ quō qn̄ ſciebantip̄m tranſiturū ꝑ aliquē vicum ponebātinfirmos vt vmbra tangeret eos ⁊ ſanarent̉ Actu. v. Sed cū toto hoc tantā habebat ſimplicitatē ꝙ nullā habebat ypocriſiam ſeu vanā gloriā aut p̄ſumptonēIbat ſimpliciter rexit ⁊ correxit ſe paretꝙ erat filius ſimplicitatis poterat dicere. Scio deus meꝰ ꝙ tu ꝓbas corda etvniuerſa hec pͥma Paralip. vlti. Tu ꝓbas corda creature ſi ſeruit bene ⁊ rectaintentione ⁊ ſi ē ſimplex diliges eū. Etideo poterat dicere beatꝰ petrꝰ. In ſimplicitate cordis mei dilexi te ⁊ tibi ſeruiui vero corde Moraliter hic eſt ſciendū ꝙ pͥmū ꝙ reſpicit deꝰ in oꝑbꝰ nr̄is ēintentio. Nam ſi vnꝰ faceret oīa bonamundi de genere bonoꝝ ⁊ non fierēt recta intentione nihil valeret meritorie verbi gr̄a ad practicā magnū opus meritoriū eſt religionē intrare intm̄ ꝙ dicit beatus tho. in ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxix. ar. iij. ad terciū ꝙ votū religionis ſi recta intentionefiat cū ſit perpetuū eſt maius qͣꝫ votumꝑegrinationis terre ſancte ꝙ eſt tꝑale ſicAllexander tercius dicit ⁊ habet̉ extra d̓vo. ⁊ vo. redemp. in c. Scripture. ⁊ po-
ſtea ſubiungit̉ thomas ibidē ꝙ rōnabiliter dici p̄t ꝙ aliquis cōſeq̄tur remiſſionepeccatoꝝ oīm ꝑ ingreſſū religionis qͥ vtilior ē qͣꝫ peregrinatio terre ſancte qͣꝫtumad ꝓmotionē in bonū q̄ p̄ponderat abſolutioni a pena hec thomas ibidē ⁊ ī lr̄apulchra de hoc ibidē. ſed iſtud opus peruertit̉ ſcꝫ ingreſſus religionis ⁊ ꝑdit̉ qn̄intentio ē ꝑuerſa ⁊ tꝑalis urputa qꝛ ſperatis qꝛ filiꝰ vr̄ erit abbas vl̓ magiſter ītheologia aut ep̄us ⁊ iō inducitꝭ eū ad religionē ⁊ niſi hoc ſꝑatꝭ ip̄e nūqͣꝫ religione ingrederet̉ qꝛ tal̓ intētio nō ē ad deū.ſed ad md̓m ⁊ ꝑdit̉ meritū vl̓ ſi intrat vtviuat ī reqͥe nō ẜuādo religionē. Iſta intentio ē ꝑuerſa. Nā meliꝰ eēt religioſoꝙ eēt latro qͣꝫ religioſꝰ nō ẜuādo q̄ debet. Itē p̄dicare ꝟbū dei ē magnū meritū qꝛ ē magnū opꝰ. Si intētio ſit rectaſꝫ qn̄ aliqͥs p̄dicat ꝓpt̓ vanā gl̓iaꝫ ſeu fama vl̓ ꝓpt̓ pecunias hn̄s ītētionē ad mūdana totū ꝑdit̉ ⁊ dānat̉. Querit b. tho.qͦdlibeto. v. q. xij. ar. ij. ī corꝑe. ſi ꝑ pnīaꝫp̄t qͥs tecuꝑare aureolā q̄ digne p̄dicātiꝓmiſſa ē. ſi ꝑ vanā gl̓iam eā ꝑdiderit ⁊dic̄ ꝙ n̄ qꝛ n̄ fuit lucratꝰ ip̄aꝫ iuxta ſnīaꝫdn̄i. Amē dico vob̓ receper̄t mercedē ſuā p̄t tn̄ acqͥrere gr̄aꝫ dei ſi emēdat̉vl̓ ꝑ bonā p̄dicatōem aliā de nouo p̄t lucrari aureolā. Sꝫ ꝑdita nullatenꝰ p̄t recuꝑ ari. Itē ī bello iuſto illi qͥ vadūt magnū opꝰ faciūt ſi hn̄t rectam intētionē.Btī ſūt qͥ moriūt̉ ꝓpt̉ iuſticiā vl̓ defēſione reipublice int̓ martires ſūt gl̓ioſilꝫ eccleſia nō faciat feſtū ſꝫ ſi faciūt ꝓpt̓ vanitat ē ml̓ti dicētes amore dn̄i mei ⁊cͣ. Ofatue ī tali caſu oꝫ p̄ponere amorē ⁊ reſpectū diuinū ⁊ vera iuſticiā dicendo ꝙfaciamꝰ hͦ amore ⁊ zelo iuſticie. Iō velcenabimꝰ ī tabernacul̓ inimicoꝝ nr̄oꝝ ꝑvictoriam qm̄ hēbimꝰ vl̓ cū deo ī ꝑadiſo ex qͦ defēdimꝰ iuſticiā. Sꝫ qn̄ hēs intētōem fatuā totū bonū opꝰ ꝑdis Sil̓rremittere iniurias ꝑcere inimicis magnū