SermoO ſco Petro
pas comeras familiaritates famā. Id̓oamore dei laboremus vt capiamus animas. Nam in iudicio quilibet venit cumaīabus quas cōuertit dicēdo. Ecce duopiſces quos ego prendidi. O qͦt piſcesqͦt aīas ducet btūs petrus ſecuꝫ qͥ in prima p̄dicatione conuertit tria milia aīasvide Actu. ij. ⁊. iiij. ca Quantuꝫ ad ſecundā virtute ꝑ quā btūs petrus eſt beatus in paradiſo eſt aſpera pnīa quod oſtendit̉ cū d̓r ſymon qd̓ ſcd̓o mō interp̄tatur ponēs triſticiā ſcꝫ pnīe De qͣ apl̓sdicit qͥ ẜm deū triſticia ē pnīa in ſalutemſtabile oꝑat̉. ij. ad Corinth. vij Notaq̄ ẜm deū .i. qn̄ diſplicet hoī de offenſisfactis deo talis beatitudinē meret̉ qͥ veram pnīam facit vnde btī qui lugent qm̄ip̄i cōſolabunt̉ ſcꝫ in beatitudine celeſti¶ Modo attendatis ad pnīam btī petri in qͥbus enī fecit pnīam in cōmedendo in potando in veſtiendo. In comedēdo ſciatis ꝙ ſemel fuit interrogatus qͣmvitā ducebat. Rn̄dit cibus cottidianuseſt panis cū oliuis ⁊ raro cū oleribꝰ id ēcaulibꝰ qꝛ ſolū in magnis feſtiuitatibusEcce vita ſua licet eſſet papa. Sed querit̉. vnde ergo exiuerūt tot capones galline fayſans ſalſes de diuerſis manerijsq̄ iam ſūt in menſa p̄latoꝝ. Dicat̉ truffatiue ꝙ ille oliue beati petri erāt grauide ⁊peꝑerūt capones ⁊ alia p̄dicta. Itē fuitinterrogatus de veſtitu ⁊ rn̄dit. veſtimētum meū tunica qͣm vides cū mantellotam in hyeme qͣꝫ in eſtate. Ecce primaveſtis pͥmi vicarij xp̄i. Sed querat̉ vn̄ergo exiuerūt tot ſumptuoſe veſtes ⁊cͣquas portat p̄latus tot foderature dicatur qd̓ mantellus petri peꝑit eas ⁊cͣ Itēvita ſua fuit talis ꝙ de oculis fecit fontelacrimaꝝ recordans de renegatione proquo qͣꝫdiu vixit lacrimatus ē ⁊ vixit poſtxp̄i aſcenſione. xxxvij. annis vt in li. de viris illuſtribꝰ dicit ſanctꝰ Iohannes al̓sIeronimꝰ tm̄ flebat ꝙ habebat fectemfacl̓e m
qͣſi aduſtam ex caliditate lacrimaꝝ. Nota pnīam de renegationē ip̄e peccauit peros xp̄m renegando. Ideo fecit pnīam ꝑos non comedens niſi pane ⁊ oliuas qͣſidiceret qꝛ peccaſti. iō ieiuriabis. ¶ Secūdo renegauit xp̄m calefaciendo corpꝰ ſuum vt dicit Ioh̓es. Ideo fecit pn̄īam īcorꝑe ſolū portās tunicā cū mantello.¶ Tercio ſicut facies ſua nō fuit verecūdata xp̄m negare. Ideo fleuit. Iſti ſūtfructus digni pnīe Luc. iij. Facite fructꝰdignos pnīe vt ꝑ que qͥs peccat ꝑ hec ⁊pnīam agat ⁊cͣ ¶ Moralit̓ hic btūs petrus ꝓ trina xp̄i abnegatione qꝛ ex timore mortis abnegauit xp̄m ⁊ tamen fecit. xxxvij. annis omnes de pnīa. Quiderit de illis renegatoribꝰ qͥ non ſolum terſed milleſies in die renegant ꝓ vna minima re vel parua occaſiōe iurando magna iuramenta blaſphemando xp̄m. Omaledicte renegator qͥd erit de anīa tua.Si b. petrꝰ ꝓ trina negatōne tm̄ fecit ⁊cͣqͥd deberes tu facere qͥ n̄ tīore mortis ſꝫmala ꝯſuetudīe iuras. Itē b. petrꝰ n̄ dixit n̄ cognoſco eū. Cogita qͥd erit de aīatua. Amore dei adhibeant̉ modi ꝙ iſtadeteſtabilia iuramenta ceſſent ego dabovob̓ tria remedia. Primū ꝙ vos mulieres q̄ hētis filios ꝑuos inſtruatꝭ ne iuret niſi ꝑ aduerbia. Scd̓s modꝰ ꝙ qͥlibet iurator poneret ſibi iſtā legē .ſ. ſoluerecertū qͥd ꝓ qͦlibꝫ iuramēto ⁊ dare pauperibꝰ ī die dn̄ica. ⁊ ſic corrigeret̉. Tercius modꝰ corrigēdi ꝑtinet ad rectorespr̄ie qͥ ꝑ ſtatutū dn̄t ordinare ꝙ qͥ iurātde deo punient̉ tali mō ⁊cͣ ⁊ nulli parcere ī his q̄ tā gūt xp̄i honore. Sꝫ qꝛ rectores n̄ corrigūt coq̄rit̉ deꝰ dicēdo dn̄atores ppl̓i iniqͣ agūt vſqꝫ aſſum .ſ. puniēdoIſa. lij. Ecce de ſcd̓a ꝟtute ī hͦ ꝙ dic̄ ſymon .i. ponens triſticiā. Quātū ad terciāꝟtutē ꝑ quā b. petrꝰ d̓r btūs ē rctā intentio ſcꝫ in oīho que faciebat p̄dicandocelebrando ⁊ alia oꝑa virtuoſa exercen-