Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
187
Einzelbild herunterladen
 

SermoO ſco Petro

pas comeras familiaritates famā. Id̓oamore dei laboremus vt capiamus animas. Nam in iudicio quilibet venit cumaīabus quas cōuertit dicēdo. Ecce duopiſces quos ego prendidi. O qͦt piſcesqͦt aīas ducet btūs petrus ſecuꝫ in prima p̄dicatione conuertit tria milia aīasvide Actu. ij.. iiij. ca Quantuꝫ ad ſecundā virtute quā btūs petrus eſt beatus in paradiſo eſt aſpera pnīa quod oſtendit̉ d̓r ſymon qd̓ ſcd̓o interp̄tatur ponēs triſticiā ſcꝫ pnīe De apl̓sdicit ẜm deū triſticia ē pnīa in ſalutemſtabile oꝑat̉. ij. ad Corinth. vij Nota ẜm deū .i. qn̄ diſplicet hoī de offenſisfactis deo talis beatitudinē meret̉ veram pnīam facit vnde btī qui lugent qm̄ip̄i cōſolabunt̉ ſcꝫ in beatitudine celeſti Modo attendatis ad pnīam btī petri in qͥbus enī fecit pnīam in cōmedendo in potando in veſtiendo. In comedēdo ſciatis ſemel fuit interrogatus qͣmvitā ducebat. Rn̄dit cibus cottidianuseſt panis oliuis raro oleribꝰ id ēcaulibꝰ qꝛ ſolū in magnis feſtiuitatibusEcce vita ſua licet eſſet papa. Sed querit̉. vnde ergo exiuerūt tot capones galline fayſans ſalſes de diuerſis manerijs iam ſūt in menſa p̄latoꝝ. Dicat̉ truffatiue ille oliue beati petri erāt grauidepeꝑerūt capones alia p̄dicta. Itē fuitinterrogatus de veſtitu rn̄dit. veſtimētum meū tunica qͣm vides mantellotam in hyeme qͣꝫ in eſtate. Ecce primaveſtis pͥmi vicarij xp̄i. Sed querat̉ vn̄ergo exiuerūt tot ſumptuoſe veſtes ⁊cͣquas portat p̄latus tot foderature dicatur qd̓ mantellus petri peꝑit eas ⁊cͣ Itēvita ſua fuit talis de oculis fecit fontelacrimaꝝ recordans de renegatione proquo qͣꝫdiu vixit lacrimatus ē vixit poſtxp̄i aſcenſione. xxxvij. annis vt in li. de viris illuſtribꝰ dicit ſanctꝰ Iohannes al̓sIeronimꝰ tm̄ flebat habebat fectemfacl̓e m

qͣſi aduſtam ex caliditate lacrimaꝝ. Nota pnīam de renegationē ip̄e peccauit peros xp̄m renegando. Ideo fecit pnīamos non comedens niſi pane oliuas qͣſidiceret qꝛ peccaſti. ieiuriabis. Secūdo renegauit xp̄m calefaciendo corpꝰ ſuum vt dicit Ioh̓es. Ideo fecit pn̄īam īcorꝑe ſolū portās tunicā mantello. Tercio ſicut facies ſua fuit verecūdata xp̄m negare. Ideo fleuit. Iſti ſūtfructus digni pnīe Luc. iij. Facite fructꝰdignos pnīe vt que qͥs peccat hecpnīam agat ⁊cͣ Moralit̓ hic btūs petrus trina xp̄i abnegatione qꝛ ex timore mortis abnegauit xp̄m tamen fecit. xxxvij. annis omnes de pnīa. Quiderit de illis renegatoribꝰ non ſolum terſed milleſies in die renegant vna minima re vel parua occaſiōe iurando magna iuramenta blaſphemando xp̄m. Omaledicte renegator qͥd erit de anīa tua.Si b. petrꝰ trina negatōne tm̄ fecit ⁊cͣqͥd deberes tu facere tīore mortis ſꝫmala ꝯſuetudīe iuras. Itē b. petrꝰ dixit cognoſco. Cogita qͥd erit de aīatua. Amore dei adhibeant̉ modi iſtadeteſtabilia iuramenta ceſſent ego dabovob̓ tria remedia. Primū vos mulieres hētis filios ꝑuos inſtruatꝭ ne iuret niſi aduerbia. Scd̓s modꝰ qͥlibet iurator poneret ſibi iſtā legē .ſ. ſoluerecertū qͥd qͦlibꝫ iuramēto dare pauperibꝰ ī die dn̄ica. ſic corrigeret̉. Tercius modꝰ corrigēdi ꝑtinet ad rectorespr̄ie ſtatutū dn̄t ordinare iurātde deo punient̉ tali ⁊cͣ nulli parcere ī his gūt xp̄i honore. Sꝫ qꝛ rectores corrigūt coq̄rit̉ deꝰ dicēdo dn̄atores ppl̓i iniqͣ agūt vſqꝫ aſſum .ſ. puniēdoIſa. lij. Ecce de ſcd̓a ꝟtute ī dic̄ ſymon .i. ponens triſticiā. Quātū ad terciāꝟtutē quā b. petrꝰ d̓r btūs ē rctā intentio ſcꝫ in oīho que faciebat p̄dicandocelebrando alia oꝑa virtuoſa exercen-