filii dei SermoDe incarnacione

Et quando virgo audiuit ab angelo hocnomē iheſus Credo ꝙ inclinauit ſe. Racio quia antiqui ꝓphete habebant ipſuꝫ inmagna reuerecia Yſa. xxvi. Domine nomen tuū ⁊ memoriale tuum in deſiderioanime ⁊cͣ. Id̓o laudabilis cōſuetudo eſtquādo nominat̉ iheſus inclinari. Si predicantes quādo p̄dicant corā papa inclinant̉ quando nomināt eū quāto magisquādo ſummꝰ papa nominat̉. Quartūhic erit magnus Ecce deſcenſione ad inferos quia ſicut erat magnꝰ in celo anteincarnacionē debuit etiā oſtendi magnꝰin terra corā hominibꝰ per miracula voluit eciam oſtendere ſuā magnitudine ininferno contra ipſū ligando ⁊ ſanctos patres inde educendo. Quintū ibi. Et filiꝰaltiſſimi vocabit̉. Ecce reſurrectione dicunt philoſophi ꝙ diffinicio hoīs habetvnū genns ⁊ duas differēcias qꝛ homoeſt animal mortale rōnale ante paſſionēautē xp̄s erat rōnalis ⁊ mortalis Id̓o poterat vocari filius hoīs ſꝫ poſt reſurrectionem tantū debet vocari filius altiſſimi qꝛīmortalis ⁊ īpaſſibilis. Sextū ibi. ⁊ dabit illi dn̄s ſedem dauid patris eiꝰ Ecceeius mirabile aſcenſionē quia ſicut cathedra dauid fuit alcior per excellentiam ⁊potenciā dominij alijs regibꝰ. Sic xp̄usin ſua aſcenſione fuit collocatꝰ ī cathedraglorie ad regnandū ſuꝑ oēs creaturas.Septimū ibi. ⁊ regnabit in domo iacobneternū. Ecce ſacͣmentū eukariſtie Eccleſia d̓r domus Iacob in qͣ eſt luctandūcontra dyabolum per humilitatē hoc eſtquantū ad hoīm cognicione qui neſciuntvltimā diē mundi. In pͥma die in qͣ nulla miſſa dicet̉ in hͦ mundo Illa dies eritvltima mūdi huiꝰ hoc habet̉ ex illo textuxp̄i. Ecce ego vobiſcū ſū omnibꝰ diebusvſqꝫ ī cōſumacionē ſcl̓i. Math̓. vltimo.Id̓o ait dauid dn̄s in tēplo ſcō ſuo dn̄sin celo ſedes eiꝰ. Octauū ibi ⁊ regni ſiueglorie ſiue pene nō erit finis. Ecce iudicium generale regnabit enī ſuꝑ malos ⁊

condēpnatos rigore iuſticie quia nunqͣꝫa penis liberabunt̉. Suꝑ bonos ⁊ beatosregnabit dulcore mīe in celo ſine fine. deiſta clauſula ꝓphetauit dd̓ d. Regnū tuūregnū oīm ſeculoꝝ ⁊ dn̄acio tua in oī generacione ſcꝫ ſaluādoꝝ ⁊ gn̓acōe ſcꝫ danandoꝝ. psͣ. exultabo. cxliiij. Nunc habemus pͥmū ecce huiꝰ ambaſiate. ¶ Dicoſcd̓o ꝙ hic ē notāda ſcꝫ humanalis vtilitas nō credatis ꝙ ꝓ ſui vtilitate ⁊ bonoſit incarnatꝰ qꝛ bonoꝝ noſtroꝝ nō indiget vt d̓t dauid ſꝫ ꝓ vtilitate noſtra. qꝛomne bonū radicalit̉ ꝓcedit a filij dei incarnacione ſicut flores fructꝰ arboris aradice oriunt̉. Sic totū bonū ⁊ maximefidei ⁊ obediēcie a radice īcarnacōis ꝓcedit quia iſto ſuppoſito alij articuli fidei leuis credēcie ſunt qꝛ nō eſt mirū ſi natuseſt de muliere ex qͣ eſt hō. Itē credis ꝙfecit miracula dicatur practice neqꝫ miꝝexqͦ eſt deꝰ Idē p̄t dici de omnibꝰ articuſfidei ad xp̄i humanitatē vel d̓initate ꝑtinentibꝰ patet gͦ ꝙ incarnacio xp̄i ē radixſiue ianua oīm alioꝝ articuloꝝ fidei ꝓpt̓hoc dicebat xp̄s credite in deū ⁊ in me credite ſcꝫ qͣꝫtū ad humanitate Ioh̓. xiiij.Itē in benedicta filij īcarnacōne eſt totūbonū de obediēcia ſuꝑnali. Antiqͥtꝰ enīnō fuit ductor qͥ nō errauerit in via queꝫpoſſemꝰ ſequi qꝛ nec moyſes qꝛ peꝑauitnec alios niſi ſolū iheſum qͥ hodie vt poſſemus ſequi ipſuꝫ recipit humanitate vteſſet viſibilis. Un̄ Augꝰ. ait. deus ſeq̄ndus erat ſꝫ videri nō poterat homo ſeqn̄dus nō erat qͥ videri poterat vt ergo hoīexhiberet̉ qui ab hoīe videret̉ ⁊ quē homo ſequeret̉ ꝓpterea deus factus eſt homo. Itē de vtilitate ⁊ bono noſtre redēcionis in benedicta incarnacōne totū principium noſtre redēpcōnis fuit poſituꝫ inburſa vteri virginalis ⁊ in paſſione precium fuit ſolutum. Unde ait dauid Redempcionem miſit dominus populo ſuo⁊cͣ. Item ex vtilitate ⁊ bono noſtre ſalnacionis que ex incarnacione procedit