SermoDe incarnatōne filii dei

magna alta ⁊ tranſcēdentia ſunt accuteet aſtute attendenda ⁊ cōtemplāda ī iſtabęnedicta incarnacōne ſcꝫ.¶ Diuinalis benignitas.Humanalis vtilitas.¶ Uirginalis humilitas.Ecce ſcꝫ aꝑiatis aures cordis ad cōtemplandū cū magna deuotione ⁊ affectioneiſta tria p̄dicta ¶ Dico pͥmo ꝙ eſt acutecōtemplādū in iſta bn̄dicta incarnacōnediuinalis benignitas qͣm deꝰ nob̓ on̄dit īiſta ſcā incarnacōne ꝙ deꝰ amore nr̄i factꝰ ſit hō hͦ ē pluſqͣꝫ ſi auꝝ fieret lutū vl̓celū plūbeū ⁊ hmōi. Creator factꝰ ē creatura rex ſeruitor ⁊ rapax ⁊ dn̄s ẜuus diues pauper omp̄s debilis. eternꝰ tꝑalisinfinitꝰ amore nr̄i factꝰ eſt finitꝰ ⁊ ꝑuusvt formica in hūanitate. Immenſus circūſcriptus ī vtero ꝟginali. Impaſſibil̓factꝰ ē paſſibilis nullꝰ intellectꝰ p̄t cogitare nec cōp̄hendere iſtā benignitate totu hoc fecit ad adiuuādū nr̄am fragilitatem. Ecce diuinalis benignitas. Ex iſtarōne qͣſi oēs ꝓphīe loq̄ntes. De iſta materia incipiūt ꝑ ecce. Unde dauid. Ecceenī deꝰ adiuuat me ⁊ dn̄s ſuſceptor eſtaīe mee pͣs. liij. De iſto adiutorio nota ꝑabolā de illo magno regē hn̄te vineam.Iuxta ſuū palaciū ad qua miſit cultoresꝓmittens eis magnū ſalariū ſi eadeꝫ dieexcoleret al̓s ꝙ nihil haberet ꝓpt̓ qd̓ dicti cultores laborabant diligent tn̄ horaveſꝑaꝝ adhuc habebat tm̄ facere qͣꝫtuꝫfecerant videns filiꝰ regis ꝑ feneſtrā ꝙilli nō poterāt ꝑficere voluit eos iuuareet intrauit camerā ſe diſſimilādo recepithabitu cultoris ⁊ iuuit eos ⁊ ꝑfeceruntet finalit̓ illi habuerūt ſalariū nōne videtur vob̓ iſta magna benignitas in filio regis pͥmogenito tm̄ huiliare ſe vt ſeruitores haberet lucrū eis ꝓmiſſuꝫ. Talis fuithuilitas filij dei. Uinea regis ē iſte mundus. vinea enī dn̄i exercituū domꝰ iſraelIſa. v. ad qͣm miſit cultores ſcꝫ patri-

archas ꝓph̓as ꝓmittens ſalariū ſi ante ſolis occaſum .i. mortē bn̄ faceret intraretregnū celoꝝ. Uidens filiꝰ dei ih̓s xp̄usꝑ feneſt. ā ſue ſcīe ꝙ nō poterāt acqͣrerelucrū gl̓ie. qꝛ ex morte xp̄i ⁊ eiꝰ meritooꝑa nr̄a ſunt meritoria ⁊ an̄ mortē xp̄inullus qͣꝫtūcūqꝫ ſanctus poterat ingredicelū erat enī porta clauſa. Iō filiꝰ regꝭ intrauit camera vteri ꝟginalis .ſ. hodie vbiindutꝰ fuit veſte illiꝰ ruſtici Ade ut eosiuuaret qͥ vſqꝫ ad mortē īcluſiue cōtinuelaborauit. Ecce qͣre dicit. Ecce enī deusadiuuat me adiutorio gr̄e in pn̄ti ⁊ dn̄sſuſceptor ē aīe mee .ſ. in gl̓ia eterna IteꝫIſa. dans ſignū de iſta incarnacone dic̄Incipiens ꝑ ecce. Ecce ꝟgo cōcipiet etꝑiet filiū ⁊ vocabit̉ nomē eiꝰ emanuel.Iſa. vij. ¶ Nota Ecce ꝟgo cōcipiet licet enī de alijs mulieribꝰ poſſet carnē aſſumere. tn̄ de ꝟgine aſſumpſit ⁊c̄ ⁊ ꝑietfiliū nō pr̄em qꝛ nunqͣꝫ fuit hō nec ē necerit. Ide nec ſpm̄ ſcm̄ ſed ꝑiet filiū. Magis enī erat cōueniens ꝙ filiꝰ incarnaret̉ſi volumꝰ attendere ad finē huiꝰ incarnationis qͥ eſt ut pctōres ⁊ inimici fierentdei amici ⁊ filij dei ⁊ heredes ſiue coheredes regni hāc rōnē tāgit apl̓s d. qͦs p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauit cōformes fieri ymaginis filij ſui ut ſit ip̄e pͥmogenitus in multis fratribꝰ ad Ro. viij. Nota emanuelEma. i. nobiſcū el. i. deꝰ. Iō emanuel. i.nobiſcū deꝰ qꝛ al̓s niſi fuiſſet deꝰ nec poſſet ſeip̄m ſaluū facere. Iō inter alias ꝓphetias iſtā maxīe contēplamur. Et qn̄angelꝰ eā ſalutauit iſtā ꝓphīam legebat.vt ip̄a ꝟgo reuelauit elizabeth. Cogitabat enī tūc ꝟgo infra ſe. dn̄e ⁊ qͣliserit illa virgo qͥ ſit digna cōciꝑe filiū deieſſe matrē dei. regināº eli. ⁊ rogabat dominū ne moreret̉ qͦuſqꝫ illā videret ⁊ poſſet illi ſeruire di. Dn̄e cōſeruetꝭ mihi viſum ut eā videā. auditū ut eam audiam.os ut ſibi poſſim loqui. manꝰ ut ſibi ſeruiam. O benedicta erit illa virgo ⁊ flebat