cto Sermo.de ſancto Benedi

Ita ꝙ fuit totus cruētatꝰ ⁊ ſanguinolentus ⁊ dicit Grego. ꝙ ꝑ vulnera cutis eduxerit vulnus mentis nec ex poſtvnquā tale aliqd̓ mīme ſenſit. Ecce fortitudo maior qͣm ſi decē gygantes viciſſet Moralit̓ habemꝰ hic exēplū reſiſtendi inimico nr̄o dyabolo qꝛ nihil pōtdebilis ē enī hoſtis qͥ non p̄t vincere niſivolentē vt dicit Grego. ꝓpter hoc dicitAuguſ. Iō aliqͥd ē pctm̄ qꝛ volūtariuꝫniſi enī eſſet volūtariū nō eēt pctm̄ Eſtote ergo fortes ī bello ⁊ pugnate cū antiquo ſerponte ⁊ accipietꝭ regnū eternū cūbtō benedicto ¶ Quātū ad qͥntū radiꝰqͥntꝰ ē pͥma virtꝰ theoloycalis. ſcꝫ fidescordialis ⁊ dicunt̉ ꝟtutes theologicalesa theos ꝙ ē deus qꝛ īmediate reſpiciuntdeū ꝓ obiecto qꝛ fides eſt credere deo.ſpes ſꝑare in deo. charitas diligere deūꝓpt̓ ſe ⁊ ꝓxīm ꝓpt̓ deū. Secꝰ de ꝟtutibus moralibꝰ qͥ hn̄t ꝓxīm ꝓ obiecto ſeucreaturas. Iſta ꝟtute fidei excellent̉ habuit btūs benedictꝰ ad illa que ſūt fideixp̄iane ſꝫ ſingularit̓ ad cruce dn̄i nr̄i ih̓uxp̄i ⁊ ad eiꝰ nomē. vtꝫ ex eiꝰ legeda nonſic hēt̉. Cū āt celebre eiꝰ nomē ⁊ famahaberet̉. qꝛ ꝑ illū ſacerdote ⁊ ꝑ paſtoreſfama ſue ſcītatꝭ fuit diuulgata. Cōgregatio cuiuſdā monaſterij ad eū venit vt ſibip̄eſſet pecierūt qꝛ abbas eoꝝ erat mortuus. ⁊ qꝛ ip̄e erat male vite ⁊ male fame ⁊ ribaldi gētes nolebāt eis facere elemoſinas. Et iō ſub mātello ſcītatꝭ ſāctibn̄dicti volētes cooꝑire ſuā malā vitaꝫet ꝑ eū famā recuꝑare elegerūt ip̄m inabbate qͥ lꝫ diu ſibi diſplicuiſſet dicensſuos ⁊ illoꝝ mores cōuenire nō poſſe tn̄victꝰ aſſenſum dedit motꝰ cōſcīa qꝛ forte illi emendaret vitā ⁊ iuit cū eis ⁊ viſaregula eoꝝ ⁊ cōſtitutiones inuenit ꝙ nōdebebant cōmedere carnes nec habere aliqͥd pprium ⁊ p̄cepit ſeruare regulam ⁊conſtitucōnes nolens ꝙ loq̄rent eū mulieribꝰ ⁊ hmōi. Et monachi hoc vidētes

quolibet die tenebant ſua cōſilia ꝙ facerent ſibi vt recederet ab eis. ⁊ dixit vnꝰego ſcio qͥd poterimꝰ facere emamꝰ provno groſſo arſenicū ſublimatū vel realgar ⁊ demus ſibi ad bibendū ⁊ om̄es cōſenſerūt ⁊ ita fecerūt. ⁊ in collatione dederūt ſibi vinū infectu. Cum āt btūs benedictꝰ iuxta more benedixiſſet vinū cuꝫſigno crucis cyphus frangebat̉ in qͣtuorꝑtes. quia vbi ſit ſignū vite nō p̄t nocere cibꝰ mortis ⁊ intelligens vir dei ꝙ demorte ſua tractaſſent allocutꝰ ē eos di.Miſereat̉ vr̄i omp̄s deus qͣre iſta facere voluiſtis. Nunqͥd nō dixi vobis quiaveſtris ⁊ meis moribꝰ nō ꝯueniret ⁊ receſſit ab eis rediēs ad ſolitudinē. Ecce fidem qua habuit ad cruce. de qua armauit ſe alias infectꝰ mortuꝰ fuiſſet. Ita debetꝭ vos facere qn̄ debetis aliqͥd comnedere vel bibere ſignetꝭ vos ⁊cͣ. Iō eccl̓ia cātat. Salue erux ſcā ſalue mūdi gl̓ia veraſpes nr̄a vera ferens gaudia. Signuꝫ ſalutꝭ ſalꝰ ī ꝑiculis vitale lignū vitā ferēsoīm ¶Quātū ad ſextū radiū. ſextꝰ radius eſt de ſpe ſuꝑnaturali q̄ ſequit̉ ad fidēSpes enī ẜm ꝙ eſt virtꝰ theologicalis ēqn̄ ꝑſona nō deſꝑat de miſcd̓ia dei qͣꝫtumcunqꝫ ſit peccatrix ſed ſꝑat dicēdo vtarmedicinis a deo ordinatis cōtra plagaspctōꝝ et infiimitates ⁊ ſperat non ſolū ſaluare ſe ſed multos alios hanc hūitbtūs Benedictꝰ qn̄ enī fama fuit extenſa ꝑ mundū ceperūt nobiles filios ſuosei dare nutriēdos oīpotenti deo. Itē clerici cōueniebāt ad eū vt poſſent ſaluari ītm̄ ꝙ tot ſunt ab eo cōgregati vt. xij. monaſteria cōſtrueret. Credatis ꝙ de licentia pape ⁊ ita placuit deo qꝛ cū nō haberent aquā in quodā monaſterio illorumīmo diſtaret monachi ⁊ de mādato Benedicti foderūt in rupe ⁊ ſtatī fons aquedulciſſime ꝓrupit qui adhuc durat. Itētꝑe famis ſꝑabant in dn̄o ⁊ habūdabātita ꝙ ip̄i dabant elinas. Iſto lumīe debe