de ſancto BenedictoSermo.

duos populos ſcꝫ iudaicum ⁊ gentilemadunaſti ad vnā ſcām fidē catholicamAduna iſtas duas ꝑtes mulieri flenti⁊ ſic reintegrū capiſteriū reddidit mulieri miracl̓m vidētes incole p̄ admiratiōein ingreſſu eccīe ip̄m capiſteriū ſuſpenderūt. Notate hic qͣnta erat iam ſua ſanctitas cū tn̄ eſſet valde iuuenis in qͦ on̄dit̉ꝟtus iuſticie. Orauit ⁊cͣ vt illa mulierpoſſet reſtituere qd̓ mutuo receꝑat.Moralit̓ iſto radio lumīs illuminēt̉ illiqui receperūt aliqͥd de vſura ⁊cͣ. Ideꝫ illi qͥ retinēt aliqͥd de mortuis nō cōplendo teſtamenta. Idē ſi aliqͥd retinetꝭ d̓ eccleſia ut decimas pͥmicias. qꝛ ſacrilegiū ēIdeꝫ ſi de rapina vel ſolidata ẜuoꝝ aliqͥd retinetꝭ. Idē ſi damnificatis aliquēſoluatꝭ. Ideꝫ ſi impediuiſtis iuſticiā falſe iurando. Idē ſi vr̄o cōſilio abſtuliſtisalicui officiū vel beneficiū ſiue legatū tenemini ad reſtitutionē recipiatis iſtud lumē alias ira dei eſt ſuꝑ domū vr̄am. Iōapl̓s. Reddite oībꝰ debita cui tributumtributū cui vectigal vectigal. cui timorētimore ⁊cͣ ad Ro. xiij. ¶ Quātū ad terciū tercius radius ē .ſ. de tꝑantia corꝑaliꝑ quā ī delicijs huiꝰ mūdi hō recipit mēſurā iſtā hūit btūs Benedictꝰ. Nā poſtdictū miraculū de capiſterio om̄es gentes cupiebāt ip̄m videre vt tangit Grego. O dixit ipſe Benedictus ego fugiovnū ⁊ poſſem cadere in aliud dicit Grego. Beatus benedictus vero laudem fugiens deſerti ſeceſſum pecijt quo dū ꝑgeret monachus quidā ſanctus ⁊ ſenex romanus noīe ip̄m reꝑiens ⁊ deſideriū eiꝰcognoſcens habitū ei ſancte cōuerſatōistradidit forte hītum heremitaꝝ ⁊ ꝓmiſitſibi dare ꝓuiſionē panis qͥ cū ſciſtella cotidie cū corda ſibi ſubmittebat de cellaſua alta pane ⁊ aquā ⁊ raro ligumina ⁊tribꝰ annis ibi in ſpelunca ſoli monacho p̄dicto romano cognitꝰ manſit cōmedebat cōtinue panē ⁊ aquā vl̓ forte raro li

gumina ⁊cͣ Solam habebat pellem ⁊ oſſa poſt tres aūt annos in die paſce quidam clericus bone vite qui ieiunauerat ꝑqͣdrageſimā ꝑauerat ſibi bonū prādiuꝫ.Cui dn̄s apparens dixit tu tibi delicias p̄paras ⁊ ſeruꝰ meus in illo loco cruciaturfame. Qui ꝓtinꝰ ſurgens cū alimentisqueſiuit eum ⁊ in ſpecū reperit. Quē cūbeatꝰ Benedictꝰ vidiſſet cogitauit ꝙ eſſet dyabolus vel illuſio. Sed ſacerdosdixit ſibi quō erat miſſus a deo ⁊cͣ. dixitſumamꝰ cibū quia hodie paſca dn̄i ē viraūt dn̄i hoc ignorabat. qꝛ nō habebat librū nec breuiariū Moralit̓ habemꝰexemplū pnīe ſi nō fecerimꝰ ita magnaꝫpnīam ut Benedictꝰ tn̄ ad minꝰ ſeruemꝰ ieiunia eccīe ⁊ in die paſce ſacerdosdabit vobis prādiū .ſ. agnū paſcalē filiūillius ouis bt̄e virginis marie. Iō in iſtoſancto tꝑe cantat eccīa ꝑadiſi portas apperuit nobis ieiunij tp̄s. Suſcipiamꝰ illud orantes ⁊ dep̄cantes ⁊ in die reſurrectionis cū dn̄o gloriemur. Ecce ſicut lucerna fulgoris ⁊cͣ. IQuātū ad quartūquartꝰ radiꝰ eſt .ſ. de fortitudine virtuali ⁊ non de fortitudine beſtiali fortitudoenī ẜm qd̓ ē ꝟtꝰ moralis ⁊ donū ſpiritꝰſancti ē fortitudo reſiſtendi inclinatōibꝰcarnis occaſionibꝰ mundi ⁊ temptacōnibus dyaboli. Iſtā habuit beatus benedictus. Cum enī diu vixiſſet in illa pnīa ⁊abſtinentia qͣdam die temptator affuitNam nigra auis qͣſi merula cepit vultuieius inportune inſiſtere vt muſta azinmaque licet ad ſignū crucis receſſiſſet tamēmirabilis ⁊ inuſitata temptatio carnis ſecuta eſt inuiſibiliter ip̄m temptando/ cepit enim cogitare de quadam muliere gibboſa quā viderat in ciuitate ⁊ intm̄ temptatio augmentabatur ꝙ volebat dimittere heremū ⁊ redire ad mundum ad inquirendam dictā gibboſam quid feciſſꝫſi fuiſſꝫ pulcra ſꝫ ecce fortitudo qꝛ ſtatīpꝰ hͦ nudū ſe ꝓiecit in ſpinis ⁊ vrticis.