vincentio SermoDe ſancto

Si ergo nos de iſto beneficio volumꝰ habere litterā ſeu bullā .i. ſermonē optimeordinatū colore rethorico adornatū cūmagnis auctoritatibꝰ ⁊ originalibꝰ realibus ⁊ vocalibꝰ Sꝫ ſi ibi nō eſt ſigillū bone vite nō dat̉ fides verbis nō penetrantcorda genciū vt conuertunt̉ ⁊ corrigant̉Id̓o neceſſariū eſt ſigillū qd̓ dat auctoritatē doctrine Id̓o ex figilli defectu multi amittunt beneficiū a xp̄o p̄miſſum dicēte xp̄o Qui ſcꝫ ille qͥ habet p̄dicare ſoluerit vnū de mandatꝭ iſtis minimis ⁊ docuerit ſic hoīes minimꝰ vocabit̉ in regno celorum. Math̓. v. Minimꝰ .i. nullus qꝛnunqͣꝫ intrabit in ea. Id̓o dicebat apoſtolus vniuerſalis p̄dicator. Nō audeo aliquid loqui ſcꝫ in p̄dicacōne eoꝝ que perme nō effecit xp̄s in obediencia genciumin verbo ⁊ factis in ꝟtute ſignoꝝ ⁊ ꝓdigioꝝ in ꝟtute ſpūſſcī Ad ro. xv. ¶ Dicotercio ꝙ tercia ſapīa eſt ſapīa apoſtolicaque in hoc cōſiſtit ſcꝫ p̄dicare verbo ⁊ opere ⁊ cū hoc ꝓpter honorē dei ⁊ ſaluacionēanimaꝝ laborando ꝑ mundū diſcurrerede villa in villā ⁊cͣ. exemplo xp̄i ⁊ p̄ceptoEuntes in mundū vniuerſū Marci vltimo. Queadmodū mercatores per terrā⁊ marmarij per mare laborāt cū magnispericulis ꝓ modico lucro. Ita apoſtoli ⁊p̄dicatores apoſtolici laborāt per mūdūvt xp̄m lucrifaciant. O qd̓ lucrū portabunt in iudicio paulus ⁊ petrꝰ ⁊ alij It̓p̄dicatoribꝰ apoſtolicis d̓t apoſtolꝰ Uidete itaqꝫ frēs q̄modo caute ambuletisnon qͣſi inſipiētes ſꝫ qͣſi ſapiētes redimētes tēpus quiā dies mali ſunt Ad epheſeos. v. Iſtā ſapientiā habuit beatꝰ vincentius quia nō ſolū in ciuitate ceſar auguſte laborabat p̄dicando ſꝫ per villas ⁊caſtra cum magnis periculis ꝓpter infideles tunc enī tēporis fuit maxima ꝑſecutio xp̄ianoꝝ Imperantibꝰ dyocleciano⁊ maximiano qͥ miſerunt viꝝ gubernatorem qui tormētis cruciabat ⁊ occidebatxp̄ianos qͥ nolebāt fidem xp̄i abnegare.

Crudelis dominꝰ ſꝫ crudelior miniſter.Et fuit ſibi dictū quomodo beatꝰ Uincentius fuit captꝰ ex p̄cepto daciani quicaptus ⁊ cathenatus pedeſter miſit ipſuꝫapud valenciam. Ubi ſunt dicte multequas iuit oneratꝰ cathenis ⁊ ferreo qualefuit iſtud tormentū ⁊ hoc fuit pͥmū. Sꝫcogitans onus xp̄i ꝙ xp̄s portauit quando ducebat̉ ad crunfigenduꝫ pacienterportauit. Attendens ad verbū xp̄i dicētis. Si quis vult poſt me venire abnegetſemetipſū ⁊ tollat cruce ſuā ⁊ ſequat̉ meMathei. vi. ¶Secundū tormentū fuitquia dacianus noluit ꝙ ſtatim p̄ſentaretur ſibi vt magis timeret ⁊ māſueſceret⁊ precepit vt poneret̉ in carcere ſine cibo⁊ potu tribus diebꝰ ⁊ cū corpore eſſetibi detentus animia ibat ꝑ plateas paradiſi contēplando ⁊ cū iſta confortacionetranſiuit. Cogitate qͦmodo oneratꝰ ferro dormiebat in terra ⁊ erat ſine cibo ⁊poterat dicere recte cū apoſtolo. Noſtracōuerſacio in celis eſt quantū ad animā⁊ vlterius d̓r. Unde etiā ſaluatore expectamꝰ dominū noſtꝝ iheſum xp̄m. quireformabit corpus humilitatꝭ noſtre cōfiguratū corpori claritatꝭ ſue ẜm oꝑacione ⁊cͣ. Ad phil̓. iij. ¶Terctū tormentūfuit quādo illa die fuit daciano p̄ſentatus ⁊ videns ipſū pulcoꝝ Iuuene ⁊ rubicunduꝫ ⁊ in nullo alteratu credens ꝙcuſtodes ei miniſtraſſent cibaria voluiteos occidere dixit beatꝰ vincentius nonoccidas eos. quia bene tenuerūt tuū crudele preceptū. Tunc dixit ſibi dacianusꝙ abnegaret fidē xp̄i alias omnia tormēta expenderent̉ in eū. Reſpondit beatusvincentiꝰ ſcito nephariū eſſe apud xp̄ianos deitatis cultū abnegare. Tormenta tua non timemꝰ quia per ipſa deducim̄ad coronā ⁊ per mortē ad vitā. Inſurgeergo ⁊ toto malignitatꝭ ſpiritu debachare videbis me dei ꝟtute plus poſſe dumtorq̄or qͣꝫ poſſis ipſe qͥ torquēs O qͣlisxp̄i miles intrepidꝰ ⁊ ſtatī denudar̄t eū.