De ſanctovincentio Sermo
tet eloquia ſapiēcie ſue palā faciet diſciplinā doctrine ſue Eccl̓. xxxix Nota ipſeſcꝫ predicator theologus tanqͣꝫ ymbresqꝛ predicatio tanqͣꝫ aqua diuinaꝝ doctrinaꝝ refrigerat ardorem ſuperbie in ſuperbis auaricie in auaris luxurie in luxurioẜ⁊ ſic de alijs. Et ſic̄ pluuia fecit fructificare in bonis operibꝰ ⁊ meritis. Nota ipſepalam faciet ⁊cͣ. Ne dicat̉ iſte frater dic̄⁊ loquit̉ multa bona de humilitate ſꝫ ip̄eeſt ſuperbꝰ. Pulchros ſermones facit demiſericordia ⁊ liberalitate ſꝫ ipſe eſt auarꝰMultum cōmendat caſtitatem ſꝫ ipſe eſtluxurioſus ⁊ ſic de alijs. Iſtā ſapientiamhabuit beatus vincentius excellenter. Exquo em̄ habuit primā ſapientiam ſcilicetph̓icam dedit ſe ad ſtudedum bibliam etpoſtqͣm in ea fuit bene inſtructus incepitpredicare nō ſolū verbo ſꝫ opere Poſtqͣꝫem̄ ſua fama diuulgata erat ꝙ eſſet deuotior ſanctior aptior alijs. Epiſcopus ceſar auguſtanꝰ valerius noīe volens prouidere ouibꝰ ſuis de predicacōnis paſtura vocauit beatum vincentium ⁊ ordinauit eum vſqꝫ ad dyaconum. Et qꝛ epiſcopus erat ſenex ideo ꝯmiſit ſibi officium p̄dicacōnis ꝑ totā dyocꝭ. Nam predicareofficiū eſt ep̄ale vt patet in pͥmis epiſcopis ſcꝫ apoſtolis vt dixit petrus de ſe ⁊ d̓alijs. Nos vero orōni quātum ad miſſāque eſt principalis oratio ⁊ miſterio verbi inſtantes erimus Actuū. vj. Ideo qn̄epūs conſecratur in eiꝰ dorſo ponit̉ euuāgeliarium apertum ⁊ d̓r ſibi vade predicaverbum dei vt dic̄ decretal̓. Cum ex iniūcto hoc officium fuit principale filij dei inhoc mundo. Eamus in vicos ⁊ ciuitatesvt etiā ibi predicē ad hoc em̄ veni. Mar.decimo. Tunc beatus vincentius cogitauit imitari maiorem predicatorē ſcꝫ xp̄mqui cepit facere ⁊ docere Incepit feruenter predicare nō ſolū verbo ſꝫ exemplo ⁊opere primo em̄ fundauit ſuam vitam inmagna humilitate intm̄ ꝙ nec genere necſcientia nec dignitate ſuꝑbiebat. Id̓o po
terat pre dicare contra ſuꝑbiam. Iteꝫſpiciebat ꝓ deo omnia tꝑalia bona. Id̓opredicabat contra auariciā vſuram rapinam furta ⁊cͣ. Item quia conẜuauit ſe invirginitate poterat predicare contra luxuriam reprehendendo homines mulieresclericos ⁊ religioſos qꝛ habebat faciē ferream ſiue carnem deferro ⁊cͣ. Item quiaerat fundatꝰ in caritate predicabat cōtrarancores malas voluntates quia erat abſtinens audacter poterat predicare cōtraguloſos ebrioſos ⁊ ieiunioꝝ fractores ⁊quia exat patiens predicabat contra iracūdos. Item qꝛ erat diligens nunqͣm eratocioſus ſꝫ laborabat in operibꝰ ſpiritualibus. Ideo poterat reprehen dere ocioſosqui perdunt tempꝰ eis a deo ꝯceſſum adpenitentiam prelatis predicabat vt magis curarent de animabꝰ qͣm de redditibꝰ.Clericis qd̓ haberent deuocōeꝫ religioẜobedientiam dominis villarum ⁊ cōmuītatum rectoribꝰ vt facerent iuſticiā ⁊ vitarent peccata notoria. Subditis fidelitatem diuitibꝰ miſericordiam pauꝑibus ⁊tribulatis patientiaꝫ. Ecce quomodo habuit ſapientiam theologicam. Id̓o de eocātat eccleſia. Sanctitate quoqꝫ in ſignisdyaconi arche ſuſcepta de archidyaconatum ſuſcepit ⁊ vices pontificis diligēterexequebatur quomodo taꝫ glorioſum officium predicacōnis debet exequi cum diligentia ſiue diligenter. Et ꝙ peccatum ēilloꝝ qui ſolum ore curant exequi officiūpredicacōnis ⁊ nō opere. vultis intelligere ꝙ peccatum eſt ac ſi aliquis iret ad papam vel regem ꝓ aliqua dignitate ſeu beneficio obtinendo ⁊ rex vel papa de hoc fecit ei lr̄am vel bullam optime ſcriptam.tamen ille non curat de ſigillo nichil̓ obtinebit quando vellet intrare poſſeſſionemdignitatis qꝛ nō adhibet̉ ei fides. Ita eſtde predicatoribꝰ quibꝰ deꝰ ꝓmittit magnā dignitatē ⁊ bn̄ficiū in celis qͥ fecerit ſ.oꝑe bona ⁊ docuerit alios ore vt faciāt h̓magnꝰ vocabit̉ in regno celoꝝ Mat. vF .ij.