De ſanctoSebaſtiano ſermo

ꝙ eſſent luſores vl̓ ruffiani ſicut multi faciunt modo nec erat expediens ꝙ ip̄i iurarent alias ip̄e puniebat eos meliꝰ eſt habere paucos ⁊ bonos qͣm multos ⁊ malos. Mō placebat ſibi audire truffas demulieribꝰ ⁊cͣ. ⁊ ſic cuſtodiebat ſeip̄m ſecūdum dei preceptū. qꝛ ſcriptura dicit cuilibet homini. Cuſtodi temętip̄m ⁊ aīamtuam ſollicite Deuttro. iiij. Tercia ꝟtusordinās hāc erga ꝓximū eſt ꝓuidentia ⁊hanc habuit ſctūs iſte. qꝛ bene ordinatusfuit erga ꝓximum. qꝛ omniho amabilemſe exhibebat ex ſua ſapientia ⁊ bono regimine. Dicit hyſtoria ꝙ imꝑatoribꝰ dyocletiano ⁊ maximiano valde carus fuit ⁊a tota eorū curia valde venerabat̉. Eratem̄ in ꝯſilio prouidus nō ſuſtinebat ꝙ alicui fiēt iniuria ⁊ ex miſcd̓ia qͣꝫ ſumme habebat defendebat cauſas viduaꝝ ⁊ pupillorum vt ſuas ⁊ pacificabat diſcordantes. ⁊ iſtud eſt officiū militum ſed mododiuites ſeu milites decipiunt iuuenculas⁊ viduas vt ſint eoꝝ putane .i. meretrices. Idem dicendum eſt de monialibus.qꝛ om̄s faciunt meretrices De redditibꝰſuis etiam expēdebat certum quid ꝓuictu⁊ certum quid ꝓ veſtitu ⁊ certum quidpro animalibus ⁊ certum quid pro anima in elemoſinis. Ita debent facere milites. ſed hodie milites nullam regulaꝫ ſeruant deberent enim iam ordinare ſua facta hoc modo cogitando. Ego habeo millevel duo milia florenorum in redditibustot expendam pro ſeruicio corporis ⁊ tm̄ꝓ anima ⁊ reſtringere ſe deberent de vanitatibus ⁊ tūc nō facerent illas rapinasvel exactiones a ſubditis ⁊ poſſent facereelemoſinas. Ideo dicit ſcriptura. Deusmandauit vnicuiqꝫ de proximo ſuo. Eccl̓xvij. Ita faciebat beatus ſebaſtianus id̓oſi etiam non fuiſſet martir fuiſſet excellentiſſimus confeſſor. Ideo poſſumus dicere de eo qͣſi vas auri ſolidum ꝓpter caritatem ornatum omī lapide precioſo Eccl̓.l. ſcꝫ virtutibus multis ¶ Quantū ad ſe

cundum notat̉ doctrina gratioſa ibi quaſi ſignum ⁊ hoc ſequitur ad primum. qꝛ ſiprimo homo vellet habere doctrinam. ſecundo vitam ⁊cͣ. eſſet ordo prepoſterusverba em̄ ſunt ſigna vite hominis ⁊ eiuscondicōnis. Ideo dicit quaſi ſignum verbi gratia qui loquitur de honoribus vanitatibus ⁊ pompis in hoc cognoſcitur condicio illius creature qꝛ ſignū eſt ſuperbieSi aūt loquitur de negotijs ferijs ⁊cͣ. ſignum eſt auaricie. Si autem de mulieribꝰ⁊ inmundis ⁊cͣ. Signum eſt luxurie. Siloquitur malum de proximis ⁊cͣ. Signūeſt inuidie .i. ſigna eoꝝ que ſunt in animapaſſionum ⁊ ꝯceptionum in libro primoperiermenias. idem alibi qualis vnꝰ qͥſqꝫeſt talia loquitur ⁊ oꝑatur. Idem patetin theologia. Dixit ille magnus theologꝰIh̓us xp̄s dn̄s noſter. Ex habundantiacordis os loquit̉. Bonus homo de bonotheſauro cordis ꝓfert bona ⁊ malꝰ homode malo theſauro ꝓfert mala. Math̓. xij.Itē deutro. vj. Erūt hec ꝟba q̄ ego precipio tibi in corde tuo ⁊ ligabis ea qͣſi ſignum in manu tua. Ideo dicit quaſi ſignum in quo oſtenditur doctrina gr̄oſa btīſebaſtiani nō intelligatis ꝙ p̄dicaret in cathedra ſꝫ dabat bonas doctrinas ſic̄ tenetur facere quilibet bonꝰ xp̄ianus ꝑticulariter inſtruedo vel corrigedo. Dicat̉ quōin illo tꝑe ab imꝑatoribꝰ fuit facta maxima ꝑſecutio xp̄ianoꝝ ⁊ xp̄ianis intm̄ ꝙſebaſtianꝰ cū mantello occultabat ſe eſſexp̄ianū nō timore. ſꝫ vt poſſet xp̄ianos incarceribꝰ viſitare ⁊ ad ꝯſtantiaꝫ aīare nedeficerēt in fide ⁊ deus ꝯfirmabat doctrinam ſuam miraculis. Dicatur hic miraculum de illo magno domīo īfideli infirmoqui audiens famam ⁊ miraculaꝫ beati ſebaſtiani vocauit eum dicēs ⁊ rogans eūꝙ ip̄m curaret ſic̄ curauit talem ⁊ talemReſpondit ꝙ non erat medicus nec faciebat miracula ẜm niſi hoīm deuocōm. Siergo habes deuotionem ad xp̄m ꝓidēdo