Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. XXIiii. pꝰ trinitatis Sermo. III.

vn̄ apl̓s. Dico vobis qm̄ ſi circūdaminixp̄us vob̓ nichil deſt ad Gala. v. Hocſignū voluit reciꝑe xp̄s vt daret fine legrmoyſt que tota ordīabat̉ ad xp̄m tāqͣꝫad cauſā finalē. Id̓o d̓t xp̄s Amen dicovob̓ qꝛ veni ſoluere legē ⁊cͣ. Mat. vScd̓m ſignū dedit illi ppl̓o fuit publi ſcꝫ extra in tunica ſuꝑiori vt om̄s cognoſcerēt erāt de genere abrahā ſ. quatuor fimbrias de colore celeſti de filo velde ſerico. vna ante alia retro. alia a dextrꝭ.alia a ſiniſtris dicūtur fimbrie. De hocauctoritͣs. Dixit quoqꝫ dn̄s ad moyſen.Loquere filijs iſrl̓ dices ad eos vt faciant ſibi fimbrias qͣtuor angulos pallio ponētes ī eis victas iacinctīas Numexv. Nota victas iacīctīas ad ſignificādūdoctrinā celeſtē regꝭ meſſie debebat dari qͣtuor euuangeliſtas matheū an̄alios ſcripſit euuāgelium doctrina lexxp̄i ꝓmittit terrena vt lex moyſi. ſꝫ celeſtia. Qui facit volūtatē pr̄is mei ⁊cͣMathei. vij. Xp̄s aūt ſic̄ voluit incarneſuſciꝑe ſignū circūciſionis. Sic etiā in veſtimēto portabat p̄dictū ſignū diſtinctionis. Itm̄ eſſet puer ꝟgo maria manibꝰ ꝓprijs fecit ſibi vnā tunicā ſꝑ portabat illā amore mr̄is ip̄o creſcēte creſcebat veſtis ꝟgo poſuit ī illa illas victasiacinctinas vn̄ ſuꝑ illo ꝟbo mulierꝭ ſamaritane. Quō tu iudeꝰ cum ſis bibere a mepoſcis que ſū mulier ſamaritana non em̄coutūt̉ iudei ſamaritanis Io. iiij. Dicunt gloſe in veſtibꝰ fimbrijs cognouit eſſe iudeū. Id̓o ml̓ier alia habebatfluxū ſanguīs de loquit̉ euuāgeliū dicebat infra ſe O ſi poterā tangere vnam. ſꝫmiſera qͣre appximabar qꝛ tales ml̓ieresab alijs excludebant̉ ẜm legē Leui. iij. qꝛfetebat dicebat em̄ ſi ego venio an ſenciat fetorē ſi ad latus iteꝝ. Ergo voluitretro venire d̓t thema. Acceſſit retro tetigit fimbriā veſtimenti eius ⁊cͣ. Etxp̄s vidēs ip̄a timuit credens rep̄henderet. Sꝫ xp̄s ꝯſolatꝰ eſt ea d.fide filia ⁊cͣ. Et de pͥmo. Qn̄tū ad ſe-

cundū ſcꝫ ad intellectū allegoricū d̓r abaleon grece eſt alienū latine gore ſētētia qͣſi aliena ſnīa qn̄ facta vel dicta ſacte ſcript̉e exponunt̉ de xp̄o Id̓o apl̓s exponēs. Aliqͣ fctā abrahe de xp̄o d̓t. Queſūt allegoriaꝫ dicta ad Gal̓. iiij.d̓r acceſſit retro ſcꝫ aīa peccatrix terigitoꝫ declarare ſit ip̄a veſtis xp̄i dicoallegoriā veſtis ē huānitas ſūpta de beata ꝟgine. qꝛ ſic̄ veſtis cooꝑit ꝑſonāita huāitas diuinitatē xp̄i. iudei ſolūvidebāt veſte in forma dei eſſet habitu īuentꝰ eſt vt ad Phil̓. ij. In veſtimēto ꝑtat qͣtuor fimbrias. Anterior ēdulciſſima mīa ad penitētes Intm̄ ſi aliqͥs pͥnceps vel dn̄s hr̄et ꝑtem ſue mīereputaret̉ ſtultꝰ. qꝛ ſi eſſet aliqͥs milesfeciſſet oīa mala ſcꝫ occidiſſet pr̄emſuū mr̄eꝫ filios regꝭ violaſſet filiaseiꝰ ip̄m ꝑcuſſiſſet ꝑceret ſibi ſtultusreputaret maior ē adhuc īfinita mīa xp̄i.qꝛ ſi vnꝰ occidiſſꝫ om̄s apl̓os ioſeppr̄eꝫ putatm̄ ymo etiā ſi ꝟgīeꝫ iugulaſſꝫ ip̄ꝫ xp̄m ꝓprijs maībꝰ crucifixiſſet ſi pꝰhr̄t tātā ꝯtricōeꝫ vt gͣnū ſynapis peteret veniā in mūdo xp̄s ſtatī ꝑceret ſibi.de hoc auctͣs. Si impiꝰ egerit pnīaꝫ ⁊cͣ.Eze. xviij. ſꝫ pꝰ vitā pn̄teꝫ fiet duxiſſiāiuſticia ad pnītētes. Sic em̄ ē īfinitemīe peītētibꝰ ſic ē īfinite rigorꝭ īpeītētibꝰ nolūt ꝯteri nec ꝯfiteri nec deſiſtere a peccatis Intm̄ ſi vnꝰ decederet ī vno ſolopctō mortali a criſto peteret veniam deillo pctō om̄s ſctī ſctē orarēt illogenibꝰ flexis ymo omēs ſc̄i angeli ymoꝟgo maria obtīeret ſibi veniā. etiaꝫ ſicentū vel etiā mille ānis illo interce derēt Quare pꝫ ſtulticia ml̓ieꝝ ego bene ꝯponā me d̓o d̓s ē miẜicors veꝝ ēſꝫ etiā eſt duriſſimꝰ īpenitētibꝰ auctͣs zelus furor viri ꝑcet ⁊cͣ. Prouer. vj. Nota ſi in preſenti vita homo penitet petit aliqͣꝫ gratiā vel aliqd̓ donū ſtatim ꝯcedit ſibi niſi eſſet. In detrimen tumanime quando homo petit aliquid nondatur ſignum eſt non eſſet vtile aīe ſic̄