Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tis. SermoDn̄ica xx poſt trīta

Itē ſi haberetꝭ manus abſciſas medicus gratis vob̓ reſtitueret qͣꝫtuꝫ diligeretis. ſicut eciā illuꝫ qui ī vtero mr̄isdedit vob̓ manus. caput. oculos. meritodꝫ diligi. Itē ſi ſtultꝰ qͥs medicustis curaret ⁊cͣ. Puer ī vtero matrisſtultus eſt hn̄s aīam rōnaleꝫ. ſꝫ xp̄sdat ⁊cͣ. renouamī. Sextus moduseſt ꝯtemplacōeꝫ ſuꝑnaturalē. ꝑſonetēplatiue qn̄ ꝯtemplātur oꝑa dei miracula fecit tm̄ placet deo renouataīe. Modus ꝯtēplandi prīo dei potenciā ſolo ꝟbo de nihilo cuncta creauit.Ante mūdi creatōeꝫ nihil erat niſi ſolꝰdeꝰ. Sꝫ diceret aliqͥs vbi morabat deꝰ.Dicendū tūc eciā morat. ſcꝫ incamera ſue eternitatꝭ. Scd̓o ꝯtēplari debemꝰ finē mūdi. quō in corꝑe aīahabemꝰ ꝯparere ī iudicō ſic timebimꝰvtꝝ a dextris vel a ſiniſtris illa die inueīamur. Itē debemꝰ contēplari de palacōceli. de mirabili eꝰ pulchritudine. Itemcōtemplari penas miſeras figuras demonū in inferno debemꝰ. ꝓmitto tibiſi iſta diligēter ꝯſiderares pctā vitaresItē ꝯtemplari debemꝰ ꝓuidenciā. quōꝓuidet aīalibꝰ terre. piſcibꝰ maris. auibꝰceli. nob̓ quolibet ano dat bladuꝫ. vi ⁊cͣ. Itē debemus cogitare de aīabuspurgatorij. de aīabus paradiſi. Rogando deū vt ponat ī corde heredū manumiſſoꝝ vt ꝯpleant teſtam̄tuꝫ ⁊cͣ. Ex talibꝰ ꝯtemplacōibꝰ aīa renouat̉. De hocexperimentū in natura de ancipitre antiqͦ non p̄t volare. ſꝫ expādit alas ſuas adauſtrū renouabit̉. De hoc aucͣtas.quit ſapīaꝫ plumeſcit ancipiter expandens alas ſuas ad auſtrū. Iob. xxxix.Queſtio eſt quā deus fecit Iob. Ancipiter ſigͣt ꝑſonā ꝯtēplatiua volātem al̓cōtemplacōis orōis ad auſtꝝ. Auſtexeſt vētus calidus huīdus. Cōtempla calefacit deuocōeꝫ humectat lacrimacōeꝫ aīa renouat. Renouaminiigit̉ ⁊cͣ. Dnīca. xx. Sermo primꝰ.

Imile eſt reg celoꝝ hoī regi fecit nup̄cias filio ſuo. Math̓. xxij.Sermo nr̄ erit de ſancto euāgelio huiꝰdn̄i ce. Salutet ꝟgo maria. In iſto euāgelio pn̄tis d̓nīce ſunt tria pucta multūnotabilia ad informacōneꝫ vite noſtre. Primus ē humilitas diuinalis. Scd̓us ꝑuerſitas humanalis. Tercius indignitas meritalis.In hijs tribꝰ puctꝭ ſtat totū euangeliūet de prīo ſcꝫ huīlitate diuīali dicit the.Sil̓e eſt regnū celoꝝ ⁊cͣ. Primo dico ⁊cͣ. Pro intellcū hꝰ theatis huīlitatis diuine ciendū incarnacō ꝯparatur mr̄ionio. d̓r matriōniuꝫ qꝛ tātafuit vnio ꝯiunctō humanitatis filiodei huānitas diuinitas ſunt niſivnū in ſuppoſito ypoſtaſi ꝑſona. Noncredatis huānitas ſit vna ꝑſona diuinitas alia. ſꝫ ſicut vir vxor. Itaqꝫ ſunt duo ſꝫ vna caro. Math̓. xix. Itadeus homo in xp̄o ſunt niſi vna ꝑſona eſt articulus fidei dei. Qui lꝫ deꝰſit homo duo tn̄ ſꝫ vnꝰ eſt xp̄s ⁊cͣ. dico in iſta benedicta incarnacōedeꝰ on̄dit maxīaꝫ huīlitateꝫ. Si vultis cogitare dei ſuꝑioritateꝫ excellenciā. hoīs inferioritateꝫ deꝰ ē altiſſimꝰ.et ſub ſe hꝫ .x. gradus creaturaꝝ naturaliū corꝑaliuꝫ.. x. gradus ſpūaliuꝫ.Primus gradus creaturaꝝ ſpūaliū ē altior alijs ſeraphinoꝝ. Scd̓us cherubinoꝝ. Tercius thronoꝝ. Quartus dnātionū. Quītus ꝟtutuꝫ. Sextus poteſtatuū. Septimꝰ pͥncipatuū. Octauus archāgeloꝝ. Nonus angeloꝝ. Decimusaīaruꝫ rōnabiliuꝫ ¶Primus gͣdus creaturaꝝ corꝑaliuꝫ altior ē celuꝫ empitreū. primū mobile ẜm aliqͦs ph̓os. Scd̓s celi criſtallini. Tercius firmamē. Quartꝰ eſt elemētuꝫ ignis. Quītꝰelementū aeris. Sextꝰ elementū aqueSeptimꝰ elementū terre. Octauus deSSS .j.