Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermodo Xviii pꝰ trini

ꝯfidere poſſumꝰ qꝛ amicꝰ cordialis noſter eſt dicens. Uos amici mei eſtis ſi feceritis ego precipio vobis. Ioh̓is. xvNota ſi feceritis p̄cipio vobis Uolovos auiſare de quīqꝫ p̄cepit que tangūt honorē ſuū Primo ſuſtineatꝭdiuinos nec ſortilegos. qꝛ hoc eſt de directo ꝯtra diuina maieſtatē Vultis hoccognoſcere capiatis ſimile ſi vnꝰ agarenꝰ veniret hūc attraheret vaſſallos regis ad regē generate Quid faceretis deillo Sic diuinus ſubtrahit gentes a xp̄iobedientia vt obediant dyabolo. Eccep̄ceptū dei. aīa dedlinauerit ad magos ariolos etcͣ. Leui. xx. Scd̓o p̄cepitnomē ſuū honoret̉. ſic̄ de notabili ꝑſohomo loquit̉ honore Tertio debetis iurare inuanū. non fl̓o ꝓquocūqꝫlucro. qꝛ pͥmꝰ lucrat ꝑdit animā ſuaꝫIdeo ꝓuidere debetꝭ ne nomē dei iuret̉.Dn̄atores ppl̓i mei iniqꝫ agūt dicit dn̄set iugiter nomē meū plaphemat. ſuple ſciet Quia egoip̄e loquebar ſcꝫcipiendo Ecce aſſum. ſcilicet puniendoin hoc mūdo per mortalitates fames in alio eternā dānatōeꝫ. Tertiocepit faciamus ſibi aliqd̓ ſeruiciū quiavos daretis ꝓuiſione alicui niſi faceret vobis aliꝙ ſeruiciū Id̓o vult deꝰ vtin dn̄ica abſtineatꝭ ab omni oꝑe ẜuiliẜuiatis deo audiendo miſſā ⁊c̄ Quartop̄cipit vt honoretꝭ eccl̓iaꝫ qꝛ ſolū rexvult honorari ſꝫ etiā regīa Eccl̓ia eſt regīa ex generat filios legittīos. Honorat̉ ecc̄a qn̄ bibitis nec ꝯmeditis nectripudiatꝭ in ea Sabbata mea cuſtodite ſanctuariū meū metuite Ego dn̄s. leui.xix. Hoc vult vt paremꝰ honorē ſuis ſeruitoribꝰ ſcꝫ clericis ſic d̓t apl̓us. Qui bene p̨̄ſūt. p̄ſbiteri duplci honore digni habeat.. thi. v Primꝰ honor ē dareeis tenemī dare ſcd̓o eos defēdere maxīea mortē vt pr̄eꝫ tuū ꝯͣ putanascubīas occidūt clericos ppl̓m. Ecceqͣre d̓t vos amici mei eſtꝭ. Cariſſimi ſicor noſtrū rep̄henderit nos fidutiam

habemꝰ in dn̄o qͥdqͥd pecierimus accipiemꝰ ab eo. j. Io. iij Terciū ē lacrīaꝝ vbertas qn̄ ꝑſona tribulata in orōe lacrīatilld̓ dat ſibi ꝯfidētia. Ratō eſt qꝛ maiorꝯfidentia ꝑuuloꝝ filioꝝ apd̓ ꝑentes adobtinēdū volūt ſi ſūt lacrimoſi. itade nobis ōnes ſumꝰ ꝑuuli bene eſt ꝑuꝰpuer ille qui tota die maculat ſe an̄ retro. tl̓es ſumꝰ nos. cottidie ſordidamurpctīs. mr̄ noſtra eccl̓ia lauat nos.ſi lacrimis petimꝰ. ꝯfident̉ obtinebimꝰ Nota miraculū recitat. daniel̓.xiij. De illa nobili dn̄a pulchra corꝑe ſꝫpulchriore anima. Nota hiſtoriā. Queflēs ſuſpexit ad celū. Erat em̄ cor eius fiduciā habēs in dn̄o Daniel̓. xiij. Et fuitmirabiliter liberata Quartū eſt timoral̓ſcrupuloſitas qn̄ in oībꝰ qurtimet deū cauet ne peccet ꝯͣ deū. Quādo ponūtſe ad dormiendū orant ne peccent Itēqn̄ ſurgūt Itē quādo ponūt ſe ad ꝯmedendū ⁊c de alijs Tales pn̄t cōfidē dedeo Ratio filij cauentes patrꝭ offēſā deip̄o merito ꝯfidūt Ita tior dn̄i fiduciafortitudinis filijs eiꝰ erit ſpes. Timordn̄i fons vite vt declinet a ruina mortꝭꝓuer. xiiij. Quatuor tāgit. Primū intiore dn̄i fiducia fortitudinis ſcꝫ bono tꝑaliū qꝛ deꝰ ꝯſeruabit ſibi oīa bonatꝑalia Scd̓ꝫ filijs eiꝰ erit ſpes. qꝛ deꝰamore pr̄is dat eis habundātiā ꝓſꝑitatē Tertiū timor dn̄i fons vite ſcꝫ greqꝛ timor tuſtodit vitā ſiue gr̄aꝫ Quar vt declinet a ruina mortꝭ ſcꝫ eternevitā glorie Quintū eſt miſericordialislargītas. qui em̄ largas magͣs facitdeo elemoſīas. confidere p̄t ſibi deficiāt bona ſua tꝑalia nec ꝯſequēt̉ bo̓ celeſtia Nota magꝫ ꝯfidēciā dant aui eiꝰale. ſi vult caꝑe aliqͥs ꝯfidit fugietQuaſi due ale aīe ſūt mīa ſpūalis miſericordia corꝑalis Ala dextra eſt miſericordia ſpūalis. habēs. vij. pēnas. Prima ignorantē inſtruere ſcꝫ pr̄ nr̄ Auemaria Credo ſic de alijs Scd̓a errātē