do Xvi pꝰ triniSermoii
no ꝙ magnus rex non venit ſolus adviſitandum premiandum et puniendū.Sic nec xp̄ꝰ veīet ſolꝰ īmo veīet cū ōibꝰſcīs ⁊ āgel̓. nā illa die nulla creatura rationalis nec in tellectualis remanebit incelo yſa. iij. Stat ad iudicādū dn̄s Dominꝰ ad iudiciū veniet cū ſenioribꝰ ppl̓iſui ⁊ pͥncijpibꝰ ſuis Seniores dicūt ſcīad denotādū meritū ⁊ ſapientiā quibꝰacijſiuerūt ꝑadiſū. qꝛ ī ātiqͥs ē ſapiētia⁊ qꝛ ipſi ſqiuerūt media. habēdi ꝑadiſū.Ido dicūt̉ ſenes pͥncipes dicūt̉ angeliDic practice qūo veniet. primo p̄mittetangelos ⁊ ip̄e cū matre veniet. pꝰ ſequūtur ſācti ¶ Tercia clauſula tāgit̉ cū dicit ī die illa viſitabit dn̄s ī gladio ſuo gladiꝰ eſt verbū xp̄i. de qͦ. ih̓es. apoca. jͣ. etad hebre. quarto. viuus eſt en̄i ẜmo dei⁊ efficax ⁊ penetrabilior oīm̄ gladio ancipiti ⁊ ꝑtinges vſqꝫ ad diuiſionem aīeac ſpūs ¶ Quarta clauſula tāgit̉ cū dicit duro qͣꝫtū ad malos qͥbꝰ dicet diſcēdite a me maledicti. Mat. xxv. ¶ Quinta clauſula tāgit ibi ⁊ grādi qͣntū ad bonos qͦs faciet aſcēde̓ di. Uenite bn̄dicti ⁊cͣ. ¶ Sexta tāgit ibi ⁊ forti ⁊ hͦ qͣntu ad durationeꝫ glorie bonoꝝ. ⁊ penedānatoꝝ q̄ eternaliter durabūt de iſtapoſſumus dicere deꝰ ꝑmittit ⁊cͣ¶ Sermo ſcd̓ꝰ De eadē dn̄icaIſericordia motꝰ eſt ſuper eā luc̄. vij. ꝓ breui declaratōe huiꝰ verbi ⁊ introductōne Seiendū. ꝙ inter oēs ꝟtutes ⁊ oꝑameritoria. eſt vna ꝟtus ſingularꝭ ꝑ quāhomo efficit̉ ſimil̓ deo. ⁊ iſta virtꝰ eſt miſericordia licꝫ en̄i ex qͣlibet ꝟtute homoefficiat deo ſimilis ꝓpriꝰ tn̄ virtute mīeRatio vna ꝑſona d̓r ſimilis alteri qn̄ īfacie aſſimilat̉ illi. nō tn̄ d̓r ſimil̓ illi ſi ſecūdū manus ei aſſimilet vel ẜm pedesſꝫ in facie q̄ eſt ꝑs altior ⁊ nobilior hoīsModo videamꝰ de oꝑbꝰ d̓i erga nos
qd̓ eſt alicinus ⁊ nobiliꝰ. dico ꝙ miſericordia Nullū opꝰ dei in hoc mūdo ē nobis manifeſtius. qͣnta fuit dei miſericordia ꝙ dimiſit palaciū celi ⁊ voluit in hͦmūdo venire qͣnta miſericordia velle indui ſacco hūanitatis paſſibil̓ corruptibilis ⁊ mortalis totū venit ex miſericordia erga nos. voluit capi ⁊ pati ne ſibi credetes ⁊ obediētes paciat in furca inferni Itē qͦlibet die dat nobis ſuū corpꝰ inhoſtia ꝯſecrata ⁊ ſanguine ⁊cͣ. qͣnta ē eiꝰmiſericordia cū qͦlibet die offendat a nob̓ ⁊ tn̄ ſuſtinet nos ſꝑans noſtra corection Ecce faciēs dei ſcꝫ eiꝰ miſericordiaalijs oꝑbꝰ ſuis alcius oſtēdit nobis. miẜatōnes en̄i eiꝰ ſuꝑ oīa gͦ altior alijs operibꝰ eius eſt gͦ ſimilitudo creature addeū ꝓprie debet ſumi ẜm miſericordiā qͣſiẜm facie. iuſticia d̓r deorſū q̄ in iuditiooſtendetur Ideo xp̄s dicit Eſtote miſericordes ſic̄ pater veſter miſericors eſtluc̄. vjͣ. vbi ponitur ſimilitudo. Et ideoſic̄ the. ad littera intelligit̉ de xp̄o de quoqn̄ vidit illā viduā dicitur ꝙ miſericordia motꝰ ē ⁊cͣ Ita de homine miſericorde ad pauꝑes p̄t dici Miſericordia motus eſt ⁊cͣ. patet. thema de iſta ꝟtute miſericordie volo modo p̄dicare ⁊ oſtendā in quo ſtat vt ſimꝰ ſimiles xp̄o hic ꝑgraꝫ. ⁊ īfuturo ꝑ grāꝫ. Dicūt doctorestheologi. ꝙ miſericordia corporalis ꝯſiſtit in vij oꝑbꝰ et etiā miſericordia ſpūalis in vij et ſic eſſent xiiij Sed nunc volo ꝯp̄hedere ī qͣtuor ne ſimnimis ꝓlixꝰ¶ Primum dare libere.¶ Secūdum mutuare pure¶ Tercium reſtituere plene¶ Quartū ſeruire ꝓmpteIn hijs quatuor ſtat tota miſericordiaPrimū opꝰ miſericordie corꝑal̓ ⁊ ſpūalis eſt dare libere ſcꝫ de bonis tꝑalibꝰſeu ſpūalibꝰ. q̄ deꝰ tibi ꝯmiſit vt des libere indigeti quia ideo tibi dedit deꝰ vtdes ⁊ ꝯmunices libere Ratō hā oēs creature hͦ oſtendūt. qꝛ q̄ libet creatura datMMM ij