Dnicaxv poſttrinita. ſermo iiii.

tū pro honore ⁊ gloria ⁊ amore mei fuiſti ſuſpenſus in cruce ⁊cͣ. Ideo nec dicꝫpaulo tu fuiſti decapitatus nec bartholomeo es excoriatus. nec laurencio tu fuiſtiſitus in craticula ⁊cͣ. Id̓o volo tibi daregloriā ſꝫ ſolū facit mentionē de operibusmiſcd̓ie dicēs. Uenite bn̄dicti ⁊c̄. In qͦoūdit qͣꝫtū ſibi placēt opera miſcd̓ie. Ecce quid eſt vita actiua laborioſa. dico ꝙiſta eſt ſpiritualis. Si dicatur ⁊ quomoeſt ſpūalis cū eius opera ſint corporaliaqꝛ dare cibū eſurienti opus eſt corporale⁊cͣ. Dico ꝙ qͣꝫuis vita actiua corꝑe exercetur. tn̄ ſpūalis dicitur ꝓpter principiuꝫmediū ⁊ finem. quia pͥncipiū vite actiue.ſpūale debet eſſe. quare tu das cibū pauꝑi. Nōne amore dei ſi dicas ꝙ ſic ⁊ ſic ēin re tunc pͥncipiū illius dationis eſt ſpirituale. Sed ſi dicis illa intentione vt habeas familiaritatē cum illa muliere ⁊ tādem tuam cum eadem explere valeas libidine nihil valet illa datio. quia maluꝫhabet principiū. Item tunc habet medium ſpirituale quando opus bonū. bonūhabens pͥncipium continuat ſpiritualiter⁊ bene ſcꝫ ꝓpter d̓i honore. alias nihil valet opus ſciꝫ dum bonū habens pͥncipiūmalum habet medium. bonū em̄ ex integra cauſa eſt. Item vita actiua etiam dicitur ſpiritualis ꝓpter finem. qui finis debet eſſe vt habeatur gloriā ſpiritualis. dicendo. audiui ꝙ ex iſtꝭ operibus vos dabitis gloriam veſtram. Ideo volo ea facere vt mihi detis ⁊c. ꝓpter hec predictavita actīa dicit̉ ſpūalis. de hͦ figura Ezechielis. jͣ. Qui vidit qͣtuor rotas qͣs precedebat ſpūs dei dicit textus. Quocūqꝫibat ſpūs illuc eunt e ſpiritu ⁊ rote parit̉eleuabantur ſequētes eum. ſpūs em̄ vite erat in rotis. Ezech̓. j. Operationesvite actiue ſunt rote ꝓpter tꝑis volubilitatē ſcꝫ hyemꝑs ⁊ veris eſtatis ⁊ autūpni ī quibꝰ rotat ⁊ voluitur tota vita noſtra. In hijs em̄ fiunt om̄ia opera miſericordie. qꝛ in alio mūdo non eſt ibi mutatio tꝑis nec ibi ſūt rote ſcꝫ oꝑatōes vite

ſcꝫ actiue. non oportet ibi dare cibū eſutienti qꝛ nullus eſurit ⁊ ſic d̓ alijs oꝑbusmiſcd̓ie. Exemplum in hac vita ſunt rote operationū miſericordie Rotas iſtasvocat volubiles. Ezech̓. xvj. Et dicuntur ſpirituales quia quocūqꝫ ibat ſpiritꝰEcce pͥncipiū ſcꝫ intencō ſpūalis ꝓpt̓ deum ⁊ non ꝓpter aliud. Illuc eunte ſpiritu ⁊ rote pariter eleuabāt̉ ſequentes eūEcce mediū. ſpiritus em̄ vite erat in rotis. Ecce finis. Ideo dicit thema. Spiritu viuimus. ¶ Secunda eſt vita ꝯtemplatiua ⁊ iſta eſt delicōſa. ⁊ ſicut vita actiua conſiſtit in operibus corꝑis. ita vitaꝯtemplatiua conſiſtit in operibus animeIdeo delectabiliter fiunt ꝓpter anime agilitatē. Item vita ꝯtemplatiua ſequitvitā actiuā licet ꝯtēplatīa ſit melior. Aſimili pꝫ de corꝑe hoīs ⁊ aīa homīs pͥuscorpus format ī vtero ⁊ ꝯſeq̄nt̉ formato corꝑe deꝰ creat aīaꝫ. bonū ē corpꝰ. ſꝫmelior ē aīa. Ita de hijs duabꝰ vitꝭ actiua vita ē pͥma ⁊ bona ē. ſꝫ melior ē vitaꝯtēplatīa q̄ fit ꝑ aīam ſicut aīa ē meliorcorꝑe. de hꝰc d̓t apl̓s. Nō pͥus ꝙ ſpūaleē qͣꝫ ꝙ aīale. jͣ. ad Cor̄. xv. qꝛ vita actiuadꝫ eē pͥor. Nā dēs ẜuire ī hoſpitali aliqͦinfirmis ⁊ qn̄ ibi eris ꝓbatꝰ in pacīa diligētia ⁊ hūilitate ⁊ ſpūalitate tūc poterꝭreciꝑe vitā ꝯtēplatiuā al̓s nōnūqͣꝫ magnū ꝑiculū ē Itē qͣꝫtōplꝰ hūiliat hō ī vita actīa. tāto efficit ꝑfectior in vita ꝯtēplatīa. AIō d̓t. Nō pͥus ꝙ ſpūale ſciꝫ vita ꝯtēplatīa ſꝫ ꝙ aīale .i. vita actīa. Notate h̓ vnā pulcrā hiſtoriā ad ꝓpoſitū q̄ſcribit̉ Gen̄. xxix. De iſto ſcō priarcha iacob qͥ ꝑqͥrebat̉ ſibi vxorē qꝛ nō dū eratꝯſuetudo ẜuare ꝟgītatē Nā illa btā virgo maria īcepit ⁊c̄. q̄rebat eā de bōa generatōe et venit ad domū labā ꝯſanguinei ſui qͥ habebat duas filias. maior vocabat̉ lija que erat lippa oculis ⁊ turpis/minor vocabat rachel que erat pulcrio rqͣꝫ videns Ia cob dixit. O ſi poſſem habere iſtam in vxore. qꝛ ſicut erat pulchracōrꝑe ſic etiā in aīa qꝛ erat ml̓tū deuota