iidnica xꝝ poſt tritatis Sermo
dedit ⁊cͣ. veꝝ eſt ſꝫ iaꝫ eſt taxata. Si dicatur. ego nō viuaꝫ tm̄ veꝝ eſt Iō ꝯplebit̉ in purgatorio. O dicēs. ſi purgatorium nō durabit tm̄. Solucō ꝓpter hoc deus cōgregabit penā. c. vel mille ānoꝝ totā in vna die. O qͥs poterit ſuſtinere. ſꝫecce remedia qꝛ ſi vltra penitēciā ꝯfeſſoris vis addere diminuit tꝑs de purgatorio. ꝓpter hoc dicit diſcretus ꝯfeſſor incōfeſſionē Paſſio dnī nr̄i Ih̓u xp̄i ⁊cͣ.et qͥcquid boni feceris ⁊cͣ. Ideꝫ ſi vultꝭorare. ieiunare. vel portare ciliciū ⁊cͣ. Iſta oꝑa pn̄t fieri ita deuote ꝙ remittetvobis mēſis vel ānus vel plus. ⁊ tantapoterit eſſe ꝯtricō ꝙ totū dimittet̉. dicēte xp̄o. Serue neqͣꝫ om̄e debitū dimiſi tibi qm̄ rogaſti me. Math̓. xviij. Iteꝫ audiendo miſſas. ſermoēs. dado elemoſinas. lucrādo indulgēcias. Sic paulatiꝫhomo deobligat̉. Ecce qͣre dicit apl̓s. ſiqͥs ſuꝑ edificat ſupͣ fundamentū h̓ lignūſcꝫ imꝑfectōes pnīales. Uelitis gͦ ꝯgregare ⁊ facere oꝑa pnīalia ⁊ ſic euadētisde illo igne ⁊ pena purgatorij. q̄ eſt itadura ⁊ aſꝑa. Magͣ fuit pena beati Laurencij in craticula ⁊ eciā pena beati Bartholomei. ſꝫ nihil fuer̄t reſpectu pene purgatorij. Intm̄ ꝙ momentū videt̉ milleanni. ⁊ clamāt aīe di. Heu me qꝛ incolatus meꝰ ꝓlōgatus eſt ⁊cͣ. Iō velitis iuuare aīas parētuꝫ ⁊ amicoꝝ qꝛ cōtinuepetūt di. Dn̄e pone me ī corde heredismei filij vel maūmiſſorꝭ vt ꝯpleāt teſtamēta. Mō notate h̓ qd̓ peccatū eſt illorū qui nō ꝯplent teſtā ⁊ occupāt boā eorū qui eis cōmiſerūt aīaꝫ ⁊ ipſi nō curātIō qꝛ aīe non ſentiūt adiutoriū ꝯq̄rūtdeo di. Iuſticia fiat ꝯͣ illos traditores īmūdo .ſ. filios heredes. maūmiſſores ⁊cͣEt creditꝭ ꝙ deus ſit ſurdus ꝙ nō audiat. ⁊ cecus ꝙ nō videat ſcilꝫ iſtas crudelitates. Iō dicit xp̄s. Nunqͥt deus n̄ faciet vindictā electoꝝ ſuoꝝ clamātiū adſe die ac nocte. ⁊ pacīam habebit ī illis.
Dico vob̓ ꝙ cito faciet vindictā. Luce.xviij. qꝛ ſi videres patrē in igne que poſſes iuuare ⁊ nō curares q̄ crudelitas eētmaior eſt iſta. Iō dicit ſcriptura. ij. Machab̓. xij. Scā gͦ ⁊ ſalubrꝭ eſt cogitacō ꝓdefunctꝭ exorare vt a peccatis ſoluātur.¶ Dico ſcd̓o ꝙ fenū ſeu herba dicūt ꝑſone q̄ trāſeunt cū pctīs venialibꝰ. Nota hic dr̄aꝫ inter peccatū veniale ⁊ mortale. Pctm̄ mortale eſt qd̓libet opꝰ qd̓ſit ꝯͣ preceptū dei. vcīalia pctā ſunt exceſſus vite que tn̄ nō ſunt ꝯͣ p̄ceptū dei. ꝟbi grā. Si vos comeditis nimis exceſſiue. vel qꝛ frāgitis ieiuniū eccīe. ſeu votimortaliter peccatꝭ ſi cū tali pctō deceditꝭad infernū ibitis. Sꝫ ſi comeditis modicū plus ex bonitate paīs. vel bibitis plꝰnō tn̄ inebriamī qꝛ tūc eſſet mortale. qꝛſicut ſcindete manū vel pedē ꝓxīo eſt peccatū mortale. maiꝰ ē ſcindere caput aīeſcꝫ intellem̄ inebriādo ſe. ⁊ efficit peiorqͣꝫ beſtia. q̄ onerata ſcit trāſire ꝑ viā artāet ebrius neſcit incedere ꝑ viā latā. ſecꝰſi ex bonitate vini bibit bis vel ter veniale forte erit. ¶ Nota de fratre p̄dicatorebibēte de ſero vnā taceā vini ſine aqͣ vtpoſſet dormire ⁊ ſurgere ad matutīas ⁊pꝰ mortē apparuit petēs adiutoriū Idēde mulieribꝰ q̄ ornatur aliq̄ peccāt mortalit̓ aliq̄ ſolū venialit̉. Uenialit̓ peccātille q̄ ſolū vt placet viris ⁊ ne deſpiciatab eis ornāt ſe aliqͣꝫtuluꝫ. ſꝫ ille peccantmortal̓r nōnunqͣꝫ q̄ ornāt ſe exceſſiue on̄dentes māmillas hoībꝰ ⁊cͣ. Iā videt̉ ꝙvultis eas vēdere. Itē ſi mulier ī veſtitu facit exceſſuꝫ ſꝫ non ꝯͣ deuꝫ ⁊ p̄ceptuꝫdei. qꝛ de ſuis redditibꝰ vel patrimoīo. l̓de ſuo officō veniale eſt. Sꝫ qn̄ de vſura. rapina. vel de furto. vel de falſis aduocatōibꝰ viri ml̓ier vult habere veſtestales ad infernū vadunt. quia faciūt eciam damnare viros. qꝛ vt ꝓuideāt vanitati vxoris habent facere vſurā. rapināetcͣ. Quia ſunt alique q̄ non permittunt