Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dn̄ica viii poſt trinita. ſermo iu

Quintū eſt de ſaluacōe humanaliSextuꝫ eſt de ꝯuerſionē cordiali.Septimū eſt de ꝯuerſione mundialiPrimū ſecretū eſt ſancte trinitatꝭtangit̉ ⁊cͣ. ꝟa fides trinitatꝭ eſt credere vnū deuꝫ ī eēncia trinū in ꝑſonisſcꝫ ꝑfectū dn̄m. filiū ꝑfectuꝫ dn̄m.ſpm̄ ſcm̄ ꝑfectū dn̄m. tres ꝑſone nonſunt tres dij. nec tres dnī ſꝫ vnꝰ dn̄s.vnus deꝰ. tn̄ nomē deus ter aliqn̄ ponitur vtꝫ in pͣsͣ. Benedicat nos deꝰ deus nr̄ ⁊c̄. Dic̄ igit̉ pr̄ eſt dn̄s. filius eſtdn̄s. ſpūs ſcūs eſt dn̄s. Et licet ſit cla in nouo teſtamēto. tn̄ eciā inuenit̉ inveteri teſta mēto Nume. vi. Locutus ēdn̄s ad moyſen di. Loqͣre ad aaron filijs eꝰ. Sic benedicētis filijs iſrahel. Benedicat tibi dn̄s et cuſtodiat te dn̄s faciē ſuaꝫ tibi miſereat tui. ꝯuertat vultuꝫ ſuū ad te dat tibi pace ⁊cͣ. Hic indicta aucͣtate ter ponit̉ dn̄s. vbi innuit̉trinitas ꝑſonaꝝ diuinaꝝ. et ſicut datur benedcio ppl̓o in noīe trinitatis. Itatituo in hoc dicit. Inuocabūt nomenmeū ſuꝑ filios iſrahel. dicit noīa meaqꝛ eſt niſi vnus dn̄s. ſicut eſt niſivnus deus. licet pr̄ ſit deus. filius deꝰ.et ſpūs ſanctus ſit deꝰ. vult intrare non ei ſufficit dicere dn̄e dn̄e bis ſcꝫprī filio ſꝫ oꝫ addere terciū dn̄e ſpūſcō. Ecce qͣre dr̄. oīs qui ⁊cͣ. Hic extitpat̉ error macedonioꝝ a mgr̄o ſic dictus. dixer̄t pr̄ erat deus creator. etfilius deꝰ creator. ſꝫ dicebāt ſpm̄ ſcm̄creaturā eoꝝ ẜuitorē. Iſti tm̄ dicebātbis dn̄e ſcꝫ pr̄e filio. tales nunqͣꝫ infrabūt paradiſuꝫ niſi addāt terciuꝫdn̄e ſpū ſcō. ꝯͣ iſtū errore in Credo maiori d̓r in ſpm̄ ſcm̄ ſp̄ credo. Etlicet pr̄ ſit dn̄s. filius ſpūs ſcūs tn̄ ſunt niſi vnus dn̄s. qn̄ deus reuelauit gl̓aꝫ paradiſi yſaye. Iſayas audiuit angelos laudātes dn̄m. dicentesScūs pre. ſcūs filio. ſcūs ſpirituſcō. dn̄s deus non dicit dn̄i dij. Iſa. vi.

Scd̓m ſecretū qd̓ iſta ꝟba omīsincludit eſt benedce incarnacōis filij dei.cꝰ veritas ī hoc ꝯſiſtit vt credamꝰ ī ip̄otres ſub̓as lꝫ ſit niſi vna ꝑſona.credatis xp̄s inqͣꝫtuꝫ deus ſit vna ꝑſona. inqͣꝫtuꝫ homo ſit alia. qꝛ deitas ethuānitas xp̄i faciūt niſi vnā ꝑſonaꝫ.et ſunt ī ea tres ſub̓e. Prīa ſub̓a eſtcorpus ſil̓e nob̓ de genere dauid ex ꝑtemris. ad ꝑtinebat regnū dauid deiure qꝛ qͥlibet rex eſt dn̄s. ecce inxp̄o primū dn̄e ex ꝑte corporꝭ. AucͣtasEcce dies veniūt dicit dus ſuſcitabodauid germē iuſtū ⁊cͣ. Iere. xxiij. Secūda ſub̓a eſt in xp̄o eſt aīa rōnalis qꝛ ſoluꝫ recepit corpꝰ ſꝫ aīaꝫ rōnalem.et ẜm aīaꝫ dꝫ dici dn̄s. naturalis. dicit ph̓s. hoīes intellectu ſapiēcia vigētes. naturalit̓ ſunt alioꝝ dnī.et rectores. aīa xp̄i viguerit intellectu ſapīa ⁊cͣ. Tercia ſub̓a eſtdiuinitas eternalis ex eſt dn̄s eternusvniuerſoꝝ. Aucͣtas. feciſti celū ter qͥcquid celi abitu ꝯtinet̉. dn̄s oīmtu es Heſter. xiij. Extirpat hic error dicentiū xp̄s hꝫ corpus aīaꝫ dicūtdn̄e corꝑe. dn̄e aīa ſꝫ negāt diuinitate in xp̄o. dicit theā. Non oīsdicit mihi ⁊cͣ. ſꝫ oꝫ addere terciū dn̄ediuītate. Terdiū ſecretū eſt de inſtructōe intellectuali cꝰ veritas ꝯſiſtit ī tribꝰgͣdibus. deus in hoīs creacōe inſtruxit eꝰ intellectū qꝛ natural̓r in eius intellectu ſūt imp̄ſſa ſeu ſigͣta. x. p̄cepta dei.vt naturaliter ſciat qͥd ſit fiendū. qͥd credendū ⁊cͣ. dauid in pͣs. Multi dicūtqͥs on̄t nob̓ bona ſcꝫ oꝑanda credēdaſperāda. rn̄t īpēmet. Sigͣtuꝫ ē ſuꝑ noslumē vultus tui dn̄e. Nota ſignatū eſtqꝛ ſicut ſigillū imp̄ſſuꝫ in cera dimittitſignū ſue ymagīs. Ita deꝰ in aīa dimiſitſignū ſancte trinitatꝭ ſcꝫ intellcm̄. meōriam voluntatē dicit psͣ. ayt ſupnos. dicit infra nos. ſenſualitas eſt infra nos. ſꝫ aīa eſt ſuꝑ nos. de vide ⁊cͣ