tatis Sermo 11Dnicapi poſt Trini
cōe et reuerēcia. Uir ī vno angulo. ⁊ vxor in alio. ⁊ filij in alijs. Idē in ſero. Etmō qualit̓ orant veſtiendo vos ⁊ cingedo nodando. neſciūt enī flectere geuua Sſi habet loqui regi vel p̄lato cuꝫ magnareuerecia loquūtur. ⁊ cū deo nihil reuerendie impēdunt. Itē quolibꝫ die ī aurora audiebāt vnā miſſaꝫ deuote ⁊ cuſilencō. ⁊ deus erat cū eis in omībꝰ negocijs. Mō nec in dnīca volūt audire nectimet p̄cepta penalia eccīe. vl̓ veniūt tarde. non ieiuni. ⁊ qn̄ ſunt in miſſa nō faciunt niſi loqui de rebꝰ inutilibus ⁊cͣ vel reſpiciūt mulieres. Itē confitebatur ⁊ cōmunicabāt omī die dn̄ica bini vel bini ꝓceſſionalit̓ veniebāt ad coīcanduꝫ ⁊ poſtea dabāt ſibi pacē. Mō autē nec ſemelin āno nō confitētur in qͣdrageſiā. nōnulli nec cōfitent in paſchate cuꝫ tn̄ ſint precepta penalia. Iam veꝝ eſt illud dauid.Dēm eſcā abhoīata eſt aīa eoꝝ ⁊ appropinqͣuerūt vſqꝫ ad portas mortis. psͣ. c.viij. Antiqͥtus xp̄iani erāt deuoti nō ſolū ad xp̄m regē ſꝫ ad reginā eccīam de qͣxp̄s generat filios. qꝛ ſi aliqͥd eſſet neceſſariū eccīe. erat pia ꝯtencō inter dlericoset laycos qꝛ quilibet volebat illud facere.Modo autē totuꝫ oppoſitū eſt Iā nō ēdeuocō in mūdo. Antiqͥtus ſi eccīa pręcepit aliqͥd ore p̄latoꝝ. quo ip̄a loquit̉excoīcando omēs timebāt ⁊cͣ. Mō aūtiā non timent ſnīas excoīcacōins. ymmodicūt ego nō comedo minꝰ. vel ita beneſapit mihi prādiuꝫ qn̄ ſuꝫ excoīcatus ſic̄ante. Itē antiqͥtus qn̄ intrabat eccīam.cū timore intrabāt. Mō autē tripudiātin eccīa ⁊ ibi tractātur mrimonia ⁊ alianegocia. Dicebat dauid qn̄ intrabat doniū dei. Ego auteꝫ in multitudine mīetue introibo in domū tuā ⁊ adorabo adtemplū ſcm̄ tuuꝫ in timore tuo. p̄s. v.Tercō erga ꝓximū. Antiquitus ſi ī aliqͣvilla vel ciuitate aliqͣ actōne ſiniſtra miles vel ciuis mercator veīebat. amici om
nes de illo ſtatu ſubueniebāt ei ⁊ ſubleuabāt euꝫ. qͥlibet dabat tm̄ vel tātuꝫ. ecce deuocō. Mō auteꝫ ſi vnus alteri poſſet eruere oculos faceret. nō eſt deuocio.Ite ſi aliquis homo erat captus vel captiuus dicebat aliqͥs vxori vbi eſt vir veſter diu eſt ꝙ nō vidi euꝫ. ⁊ vxor dn̄e captus eſt. vel captiuꝰ ex debitis. liberabateū ſoluens ꝓ eo ſecrete. Mō xp̄iani renegāt nomē dei in barbaria ⁊cͣ. Ideꝫ qn̄videbāt alique iuuene vel puellā pauꝑculā ſtatiꝫ vocabāt parētes dicēdo qͣrenon datis ſibi virū. Rn̄debant dn̄e ml̓ti vellent ea qꝛ bona iuuenis eſt ſꝫ nō habet doteꝫ. Secrete dabant ſibi ⁊cͣ. Mōauteꝫ ſi diues videt viduā vel puellampaupere ſtatim nititur ea ſeducere cumvna mala ruffiana ⁊cͣ Iteꝫ de mercatoribus emēdo ⁊ vendēdo cauebāt a mēdacijs decepcōibꝰ. Mō ſi illud qd̓ valettres florenos. p̄t habere ꝓ. xij. denarijs.nullā ſibi format cōſcientiā. Itē vicinꝰremittebat emptore vicino dicens. egorem illā vendidi hodie ⁊ ille habet ita bonas res vt ego. ad illū accede. Sed mōnon eſt niſi inuidia ⁊ malicia int̓ eos deeodeꝫ officō. Iteꝫ antiqͥtus nō tenebatcuria iudicial̓ niſi ſemel ī menſe. ⁊ portecurie erant plene telis araneaꝝ. Sꝫ mōeſt tanta malicia ꝙ nō ſufficiūt curie necaudiencia regis nec aduocati. nec ꝓcuratores ⁊cͣ. Aīalia bruta ſciūt viuere ī nemoribꝰ in pace ſine cōtra dictōibus ⁊ homines nō. Finaliter iā ꝯpletū eſt ꝟbumxp̄i dicentis. Qm̄ habūdabit iniqͥtas. refrigeſcit caritas multoꝝ. tunc venit ꝯſuātio. Math̓. xxiiij. Ecce primū pctm̄ dequo frater nr̄ xp̄s indignat ⁊ ꝯqueriturdicēs. Habeo aduerſuꝫ te pauca ſcꝫ numero. ſꝫ magna ſūt grauitate. qꝛ caritatetuā prima .i. antiquā ſcꝫ feruoreꝫ ⁊ deuocōeꝫ ſpūs quas hēbas in pͥncipio xp̄ianitatꝭ reliqͥſti. Quid gͦ ſit fiendū. Memor eſto vn̄ excederis ſcꝫ de qͦ gradu de