Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In die aſcenſionisSermo

tauerūt. aīalia ipſuꝫ in p̄ſepio adorauerūt. ſtella reges ꝓduxit ſtatī nox videbatur dies. iuxta ꝓph̓iam Iſa. Populus ambulat in tenebris vidit luce ⁊c̄Iſa. ix. Terciū opus fuit opus ſueuerſacōis vite. Aliqua oꝑa ſue vite fuerūt occulta. aliqͣ manifeſta. vixit eniꝫcirca. xxxiij. ānos in domo Ioſephgine Maria matre ſua faciebat miracula nec cognoſcebat eius diuinitas. licet om̄s gētes reputarēt euꝫ virū caſtuſcm̄ bonū tamen om̄s reputabāt ipſuꝫ dn̄m. qꝛ diuinitas erat abſconſa. iuxta ꝓph̓iam Iſa. Uere tu es deus abſconditus deus iſrl̓ ſaluator. Iſa. lxv. Sedin baptiſmo voluit publicari maīfeſtari intm̄ celū fuit viſuꝫ apertū. ſpūsin ſpē colunbe ſuꝑ deſcendit vox patris intōnuit dicēs. Hic eſt filius meꝰ inquo mihi cōplacuit. Tūc Ioh̓es incepitdicere. Ecce agnus dei ecce tollit peccata mūdi Ioh̓. i. Deinde ſtatī intrauitdeſertū fecit ibi qͣdrageſimā nihil comedens nec bibes in illis. xl. diebꝰ Et. iſtudopus fuit ſecretū dando nob̓ exemplumfaciendi ſecrete pnīaꝫ ſcꝫ ieiunia orōneselemoſinas ſil̓ia. Deinde deſertū exiuitet incepit publice p̄dicare toti populo.dixit corā anna. Ego palā locutus ſummūdo in abſcondito locutus ſū nihil.Ioh̓is. xviij. Aliud opus fuit occultu ſcꝫ eius tranſfiguracō in quo oſtenditſuā diuinitatē. hoc voluit eſſe ſecretuꝫ qꝛnullus diſcipuloꝝ fuit ibi nec apl̓oꝝ niſipetrus Iacobꝰ Ioh̓es quibꝰ p̄cepit nemini dixeritꝭ viſionē hanc donec filiꝰ hominis a mortuis reſurgat. Math̓. xvij.Aliud opus voluit eſſe publicū ſcilꝫoꝑacōeꝫ miraculoꝝ curādo infirmos. ſuſcitando mortuos dicebat ipē. Oꝑaque ego facio ipſa teſtimoniū ꝑhibent deme Ioh̓. v. Aliud opus occultū fuitſacramentū altaris. de quo ipē dixit. Caro mea vere eſt cibꝰ ſanguis meus vere

eſt potus Ioh̓ vi. Sed opus publicuꝫfuit eius doloroſa paſſio iuxta ꝓph̓iaꝫ inꝑſona xp̄i di. O vos oēs qui tranſitꝭviam ⁊cͣ. Aliud opus fuit eius glorioſa reſurrectō. qꝛ nec ꝟgo Maria nec alij viderūt ip̄m reſurgente. Sꝫ ſtatī ſequitur opus publicū manifeſtū ſcꝫ ſueglorioſe aſcenſioīs qꝛ ꝟgo Maria. lxxdiſcipuli apl̓i mulieres ſancte inter omnes erāt. c. xx. qͣſi. Et oēs viderunt ip̄maſcendere. dixit ipē. vado ad miſit me nemo interrogat me quo vadisIoh̓. xvi. Suꝑ quo dicit gloſa bede acſiaꝑte dicat. reuertar aſcendendo adme incarnari ꝯſtituit. tāta tam qͣꝫ maīfeſta erit eiuſdeꝫ aſcenſioīs claritas. vtnemini veſtrū opus ſit interrogare vadis. videntibꝰ cūctis ad celū ꝑgam. Ethoc dicit thema. Uidētibꝰ illis ſcꝫ ꝟgineapl̓is diſcipul̓ ad oculū publice manifeſte eleuatus eſt. Ecce qͣliter primuꝫopus noſtre redēptionis fuit ſecretuꝫoccultū. finis publicū manifeſtum.Oꝑa ꝟo mea aliqua fuerūt occulta aliqua maīfeſta. De iſta glorioſa aſcenſion volo vobis de pn̄ti p̄dicare tria pūcta in quibꝰ ſtat tota materia huius feſti.Primū eſt racō theologicalis quareiſta aſcenſio fuit expediens.Secūdū de practica hiſtorie quomōipſa fuit cōueniens.Terciū eſt vtilitas finalis de iſta aſcenſione proueniens.Prima racō theologicalis quare xp̄iaſcenſio fuit expediēs fundatur in quadāregula ph̓ije di. Quelibet res ardent̓ dilecta trahit ad ſe cor cogitacōes amantis. Sicut calore ſolis trahūtur ſurſū vapores terre Et lux in lāpade trahit ad ſetotū oleū paulatī. Ita ꝑſona ardenter amata trahit ad ſe amante ad cogitanduꝫde ea ī corde. os ad loquendū. oculos advidendū. qꝛ talis eſt natura amoris licꝫhoc ſit veꝝ tn̄ dabo vob̓ aucͣteꝫ xp̄i di.RK