Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In die ſco PaſcheSermo.I.

quō voluit ſua glorioſa reſurectō ꝑficeret̉ ſanctoꝝ ſupplicacōes licet ab et̓ eſſet p̄deſtinata anima xp̄i omnibus ſcīs patribꝰ exiuit de lymbo ille locus remanſit ſolus. qꝛ tūc nullus māſitibi. Et anima xp̄i aſſumpſit illud corpusglorioſū ſurrexit. In cuius reſurrectōne terra tremuit cuſtodes facti ſunt velud mortui xp̄s exiuit de monumēto ſine eius aꝑtura. quęadmoduꝫ natus fuitde virgine ſine ꝟginitatꝭ fractura. ſtāsſupra ſepulchꝝ on̄dit ſuū corpus glorioſū vulnera plagas oībus ſanctis prībus qui genibꝰ flexis adorādo dixeruntGl̓a tibi dn̄e qui ſurrexiſti a mortuispatre ſancto ſpū ⁊cͣ. Ecce pͥmus punctus hꝰ benedicte reſurrectōis Iheſu xp̄ihodie facte Dico ſcd̓o eſt demōſtrata gracioſe ſingulariter ꝟgini marie.cluſio eſt pluriuꝫ theologoꝝ dicentiūxp̄s in ſua reſurrectōe prīo apparuit ꝟgīni marie ſue matri. hoc exp̄ſſe dicit Ambro. in libro de ꝟginibꝰ dicēs. Marīareſurrectōeꝫ xp̄i vidit prīa vidit. Sꝫeuāgeliſte non curāt hoc ponere. ſolū curauerūt ponere teſtes indubitatos. quiateſtimoniū matris filij fauorē poſſetcalumniari. Et prīo apparuit matrigini ad credēdū cogit nos t̓plex ro.ma ꝓpter diuinū preceptū qꝛ in paſſiōefilij ſuꝑ omēs alios fuit tribulata. xp̄usex ſpēali pͥuilegio peꝑcit matri vt ſine dolore pareret ꝯcōeꝫ curſū nature. Itē neſentiret dolores ī ſua mortē. exceduntomēs hꝰ vite dolores vt dic̄ dn̄s Albertus ſuꝑ miſſus eſt. finis oīm terribilium eſt mors. qꝛ anima tota ſil̓ eradicatvt arbor. ſꝫ omēs dolores partus mortis vener̄t ſuꝑ in paſſiōe filij ſui. dicat ſcriptura. honora pr̄em tuuꝫ gemitus mr̄is tue ne obliuiſcaris. Eccī. vi.Cum xp̄s ꝑfectiſſime ſeruaſſet legeꝫde honoracōe paretuꝫ ſequit̉ prīo apparuit mr̄i pre alijs oībꝰ fuit tribulata

Scd̓a ꝓpter fidei meritū certo habetur oſtendit̉ ſatis clare ex textu. tꝑepaſſionis xp̄i ꝑdider̄t fideꝫ xp̄iana oēsapl̓i diſcipuli aliqͥ totaliter Aliqͥ dubitando an eſſet verus deꝰ meſſyas licetomēs reputarēt euꝫ ſcīſſimuꝫ ꝓph̓aꝫ. ſola ꝟgo Maria illo ſabato ſcō inuariabilit̓ credidit. ꝓpter hoc obtinuit vt quolibet ſabb̓o fiat officiū de ea in eccīa dei. dicat ſcriptura. Apparet āt dn̄s eisfide habent in illū. Sap̄. i. Uidet̉ hocpro p̄mio meriti ſue fidei prīo ei appareret igit̉ ⁊cͣ. Tercia ꝓpter amoris intēſioneꝫ certū eſt nunqͣꝫ fuit materque tm̄ diligeret filiuꝫ ſicut ꝟgo Mariaxp̄m. ip̄ē dixiſſet qui diligit me diligetur a pr̄e meo ego diligā euꝫ manifeſtabo ei meip̄m. Ioh̓. xiiij. igitur ⁊cͣ.Ex hijs tribꝰ racōibus ptꝫ prīo apparuit ꝟgini matri. licet ſancti doctores hocexp̄ſſe taceant. Dicat̉ practica ſequēti fieri potuit aīa deuota pie ꝯtemplari poterit vt det in cordibꝰ deus ſentire dulcedinē huius apparicōnis. Uirgoautē Maria certiſſima erat filius ſuꝰreſurgeret die tercia vt ipē p̄dixerat ſꝫ forte neſciebat horā ſue reſurrectōnis. qꝛlegitur xp̄s dixiſſet horā ſue reſurrectionis ſi hora prīa vel tercia ⁊cͣ. virgoMaria in nocte pn̄ti que fuit ſibi longanox exſpectabat reſurrectōeꝫ filij ſui. cepit cogitare qua hora reſurgeret neſciuit. Et ſciens inter alios ꝓph̓as dauidplus locutus fuit de xp̄i paſſione reſurrectōne poſuit ſe ad legendū pſalteriumvt inueniret ſi Dauid dixiſſet aliquid dehora legit pͥmuꝫ pſalmū ſcd̓m terciū ⁊cͣ. nihil inuenit de hora. tandeꝫ legendo fuit in. pͣs. lvi. vbi legit̉ loquit̉Dauid in ꝑſona prīs ad filiū dicēs. Exurge gl̓a mea exurge pſalteriū cytharaRn̄ſio filij ad patre exurgā diluculo.Nota pater vocat filiū tripliciter. ſcꝫgloriā ſuaꝫ. pſalteriū. cytharaꝫ ꝓpter