In die paraſceuesSermo
et dare aqͣm ad māꝰ ẜꝫ xp̄s noluit Deinde xp̄s dedit bn̄dictōeꝫ mēſe Oculi oīꝫin te Et poſuit ſe ad mēſā cū apl̓is. Dicunt aliqͥ .ſ. deuoti cōtēplatī qꝛ euāgeliſte n̄ dicūt ꝙ ip̄a fuerit ī cena ſꝫ bn̄ dicūtꝙ fuerit ī paſſiōe. ⁊ ē veriſil̓r. qꝛ v̓go maria ī die paſce fuit ī irl̓m ⁊ ec̄ ī paſſiōe xp̄iqꝛ hͦ dicūt euāgeliſte. Iō credit̉ ꝙ etiaꝫvoluit eſſe ī cena cū filio ſuo qͥ receſſeratcuꝫ apl̓is ī ciuitate effraym iuxta deſertūIō ꝟgo cogitās ꝙ filiꝰ ſuꝰ eēt ī feſto paſce ī irl̓m ſic̄ cōſueuerat. Iō nocte p̄teritacū gaudio veīt irl̓m ſperas audire ſermonē filij ſui ī die paſce. ⁊ ſtatī iuit ad domūmarie magda. qͣrēs qͥd erat d̓ filio ſuo. q̄dixit quō erat ī domo cꝰdā ciuis cū diſcipul̓ ſuis. Dixit ꝟgo maria. rogo ꝙ vadamꝰ ad eū magdalēa āt q̄ ſciebat totū negociū volebat ip̄aꝫ retinere vſqꝫ in craſtinū. ſꝫ ꝟgo oīo voluit ire ⁊ magda. martha lazarꝰ ⁊cͣ aſſociauerūt eā vſqꝫ ad dictā domū. ⁊ magdalena pulſauit ad portā. Cogitate quo timere potuit ille ciuisne eēt iudei veniētes caꝑe xp̄m. qͥ dixitxp̄o quō mr̄ ſua volebat ītrare. ⁊ placuitet īgreſſa ꝟgīe dixit filio O fili mltū deſideraui videre vos. ⁊ rep̄hēdit ioh̓eꝫ nepotē ſuū ꝙ n̄ intiauit ſibi noua d̓ filio ſuoqui excuſauit ſe d. quō fuer̄t ī ſoco ſeꝑato xp̄s ꝟo inuitauit mr̄em ut ꝯmederet ſicut fecit. ſciēs xp̄s ꝙ paſſio ſua appinqͣbꝫin fine cene dedit vale mr̄i ſue ne eſſet p̄ſens ſꝫ ip̄a oīo volebat remanere cū filioſꝫ xp̄s n̄ ſuſtinuit. tūc ꝟgo inuitauit ip̄mcū apl̓is ad prādiū ī craſtinū. qꝛ ip̄a faciebat magnū feſtū qꝛ paſca. ⁊ qꝛ tali dieſcꝫ veneris ip̄a cōceꝑat eū. xp̄s āt ſciensprādiū qd̓ ſibi ꝑabat̉. noluit dice̓ matriexp̄ſſe ea q̄ erant futa alt̓a die ſꝫ benignern̄dēs dixit mr̄ vos ⁊ ego comedemuscras ſil̓ ī eadē mēſa .ſ. paſſiōis xp̄i ⁊ d̓ iſtꝭeiꝰdē cibis .ſ. doloris. ſꝫ ip̄a mr̄ non intelligēs hͦ tota cōſolata ⁊ leta receſſit. Cogitate quō magdalena q̄ totū ſciebat dicebat. Dn̄e cras malū prādiū ē ꝓ nobiset vobis ſꝫ ſic ab euāgeliſtis n̄ dicūt̉. qͥa
tn̄ nō ſūt ꝯͣria euāgelio ⁊ deuoti doctoreſet ſcī iſta ſcribūt hͦ mō facta. iō pie credenda ſūt. qꝛ ec̄ veriſil̓e ē ꝙ ita res fuerint geſte. Pꝰ receſſuꝫ mr̄is xp̄us fecit. iiij. pͥmo dixit apl̓is ſuā paſſionē vt di. Lucasd. Deſiderio deſideraui hoc paſca māducare ⁊cͣ Cogitate quō apl̓i audito tali ꝟbo fuer̄t triſtes ⁊ deſolati. Quibꝰ dixitxp̄s. Dico vob̓ ꝙ vnꝰ vr̄m me traditurus ē. Et qͥlibet dixit. Sū ego q. d. Cicius me occidere qꝛ mīorē penā habereꝫxp̄s āt noluit publice reuelare pctm̄ iudeqd̓ erat occultū ſꝫ ſecrete reuelauit ip̄m iohāni q̄rēti. Dn̄e qͥs ē qͥ tradet te. Dixitih̓s ꝙ ille cui ip̄e daret buccellā panis ⁊cͣd. filiꝰ qͥdē hoīs vadit ſic̄ ſcriptū ē d̓ illoDico etiā vob̓ plꝰ ꝙ oēs vos ſcādaluꝫpatiemī ī me ī hac nocte qꝛ ſcriptū ē .ſ. ꝑzacha. ꝓphetā. Percutiā paſtorē ⁊c̓. tūcpetrꝰ ardētior alijs dixit. Et ſi oēs ſcandalizati fuerīt ī te ego tn̄ nūqͣꝫ ſcādalizabor. Credēs dicere veꝝ. qꝛ tunc hēbatbonū cor. ſꝫ ex fragilitate pꝰ ea peccauit.Cui dixit xp̄s. Amē dico tibi an̄qͣꝫ gallus cātet ter me negabis Tn̄ xp̄s dixit petro cōſolando eū Ego ꝓ te rogaui petrevt nō deficiat fides tua ſcꝫ finalit̓. Tuncpetrꝰ fuit ꝯſolatꝰ. Scd̓o xp̄s ſurrexit demēſa ut dic̄ Ioh̓es ⁊ p̄cinxit ſe ⁊ poſuitaquā calidā ī peluī ad lauādū pedeſ apl̓orū ⁊ veīt ad petrū pͥmo. dn̄e dixit petrꝰNon lauabis mihi pedes ineternū. Cuidixit xp̄s. Si nō lauero te nō hēbis ꝑtēmecū In qͦ on̄dit ꝙ lauare debemꝰ īmūdicias affectionū tꝑaliū. Tunc dixit petrus. dn̄e nō tm̄ pedes ſꝫ ⁊ manꝰ ⁊ caput. Ad quem xp̄s. Qui lotꝰ eſt ſcꝫ perbaptiſmū nō indiget niſi ut pedes lauetſcꝫ affectionū terrenaꝝ. Et lauit pedesoībus apl̓is flentibꝰ. etiā iude a qͦ incepitvt dicunt aliqͥ ut ip̄m inclinaret ad penitentiā. Deinde dixit eis Uos vocatisme magiſter ⁊ dn̄e ⁊ bn̄ dicitis ſum etenim. Exemplū enī dedi vobis .ſ. humilitatis vt quēadmodū ego feci vobis itaet vos faciatis. Tercio inſtituit hoc ſacra