Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feriā ſecūda poſtpalmarū. Sermo

as apoſtolis venit bethaniā vbi erantmaria magdalena martha lazarusmulte alie deuote perſone p̄paraueruntxp̄o cenā prandiū. Dic practice quō magna ſol licitudine martha miniſtrabat licet eſſet nobilis dn̄a tn̄ reputabatſibi ad magnū honorem poſſet ſeruirexp̄o. Etiā angeli reputāt ſibi ad graciaꝫ honore Math̓. iiij. Acceſſerūt angeli miniſtrabant ei lazarus etiā nobilishomo dedit ſibi aquā ſuper manꝰ Cogitate quō xp̄s totus humilis faciebat ſe dep̄cari. Deinde xp̄s benedixit menſā dicēsOculi oīm in te ſperant dn̄e hec benedictio venit a xp̄o ad apoſtolos ab apoſtolisad martires. Et deinde ad nos Et poſuerunt ſe ad menſā lazarus voluit ſeruireSed xp̄s noluit ſꝫ comederet. Id̓o d̓teuuāgeliſta lazarus vnus erat ex diſcumbentibꝰ. Modo ſcimꝰ quid faciebatmartha qꝛ miniſtrabat lazarus qꝛ comedebat maria magdalena qͥd faciebatde illa ſeruiebat xp̄o. Dicit iohānesde illo de iam alias ſibi ſeruierat portauit vngentū p̄cioſum ſicut fecerat qn̄dofuit conuerſa modo in domo ſymonis leproſi. Et lacrimis lauit pedes xp̄i. Noluit aquā de roſa marina. Et ſicut in conuerſione fleuerat ex pctōꝝ cōtricione ſictunc fleuit ex xp̄i cōpaſſione dicēs. Oſuſtines totū mundū. Et incedis humiliter ſuſtinēdo labores ⁊cͣ. Et illo vngento vnxit pedes iheſu capillis eiꝰ terſit qͣs ante portabat tāqͣꝫ reliquias Ecced̓t iohannes tota domusᶻ īpleta eſt exodorē vngēti. Ecce pͥmꝰ honor. Moraliter. Sicut tūc xp̄s ante ſex dies paſchevenit in bethanea vbi fecerūt ſibi dictumcōuiuiū Ita ab hac die in legit̉ euuāgeliū vſqꝫ ad feſtuꝫ paſche ſunt ſex dies.Et xp̄s hodie venit in bethaniā .i. in ꝑſo obedientē viuit in pn̄ia. bethanea interp̄tatur domꝰ obediēde ꝑſona aūt queobedit pͥmo p̄cepto xp̄i di. Pn̄iam agite ⁊cͣ. Math̓. iiij. d̓r bethanea in venit

xp̄us per graciā parat̉ xp̄o cena. Notaetiā hic quō aliqui dant xp̄o prandiumcenā. Quidā qui dant ſibi prandiumnec cenā. Quidā qui dant prandiū ſolūſꝫ non cenā. Quidā ſunt dant ſolū cenam. prandiū dant xp̄o penitētes dātmane .i. in pͥncipio qͣdrageſime inceperūtfacere penitenciā etiā dant ſibi cenamquādo ipſā continuant vſqꝫ in finē qͣdrageſime quia pn̄ia eſt cibus refectio xp̄i.Ioh̓. iiij. Meus cibus vt faciā voluntateꝫ eius miſit me loquit̉ de pn̄iacōuerſione peccatoꝝ d̓t illis dederuntſibi prandiū cenā vos eſtis ꝑmā ſiſtꝭmecū in tēptacionibꝰ meis Et ego diſpo vobis ⁊cͣ. Luce. xxi. Nota ꝑmanſiſtis.i. ꝑſeuerant̉ manſiſtis ſtetiſtis in tēptacionibꝰ meis. Tēptacōes noſtras diciteſſe ſuas qꝛ effectiue ſunt qͣs ipſe dat nobis ad augmentū meritoꝝ. Sed noſtreſunt ſubiectiue pacienter Quidam necprandiū nec cenā dant xp̄o excuſando ſede pn̄ia ⁊cͣ. Quibꝰ dicit xp̄us Ecce ſeruimei comedent vos eſurietꝭ. Ecce ſeruimei bibent vos ſiciētꝭ. Ecce ſerui mei letabunt vos ꝯfundemini Iſa. lxv. Id̓oad minꝰ detꝭ ſibi cenā .i. fine qͣdrageſimeQuidā dederūt ſibi prandiū ſꝫ non dantſibi cenā. Quia modo deficit eis cor ī fine qͣdr ageſime. Tales qui ſic ſe excuſantfalſe excludent̉ a cena xp̄i. De lu. xiiij.Dico vobis nemo viroꝝ illoꝝ guſtabit cenam meā. De Apoc̄. xix. beatiad cenā agni vocati ſunt ⁊cͣ. Quidā aūtnon dederunt xp̄o prandiū in pͥncipiodrageſime ad minꝰ dent ſibi cenā ſcꝫ fineqͣdrageſime. Iſtaꝫ ebdomadā ſancta ſꝫoportet ſint ibi tres ꝑſone ſcꝫ martha interp̄tatur irritās ſeu ꝓuocans ſigͣtcōtricione non ē niſi irritacio ꝓuocacio doloris ꝓpter pctā. Scd̓o oportetſit ibi lazarus qui inter p̄tatur adiutus adeo Ecce oris cōfeſſio eſt quia ſicutlagarus erat mortuus iuuante deo ſurrexit de morte ad vitā. Ita ſpūs qui ia-

ee .j.