Sabbato poſt LetareSermo

moniū ꝑhibent Actu. x. Sigillū vita ſuaſctīſſima ⁊ doctrina altiſſiā ⁊ miracula adei potēcia facta. Iō oportebat ꝙ ipēmꝫteſtiōniuꝫ dabat qꝛ nullus alius hoc ſcīebat. Iō dicebat ipē ſi ꝓ qꝛ. Si ego teſtimoniū ꝑhibeo de meipſo teſtiōniuꝫ meūveꝝ eſt. Scio vnde veni ⁊ qͦ vado. Secundo ꝓbat xp̄s teſtiōniuꝫ ſuū veꝝ eſſeex malo iudicō ipſoꝝ iudeoruꝫ qͥ iudicabant de xp̄o ẜm carneꝫ. Iudei āt ex vnaꝑte cogitabāt diuinā ⁊ ſummaꝫ excellētiam regꝭ meſſie ⁊ potenciā. de hoc dauidEt dn̄abitur a mari vſqꝫ ad mare ⁊ a flumine vſqꝫ ⁊cͣ. p̄s. lxxi. Itē daniel̓ vij. dedit ei ptātem honorem ⁊ regnū ⁊ omīsppl̓s tribꝰ ⁊ lingue ẜuiēt ei ptās eꝰ Poteſtas eterna que non auferetur ⁊ regnūeius qd̓ non corrunperet̉. Sꝫ hoc intelligitur ſpūaliter de ſcītate qꝛ xp̄s dixit pilato. Regnū meū non eſt de hoc mūdoIoh̓. xviij. Et illd̓ regnū intelligit̉ poſtdie iudicij. Et ex alia ꝑte cogitabant dexp̄o cuius filius erat. qꝛ vt putabat̉ filiꝰIoſep ⁊ pauꝑis virginis Marie ꝓpterqd̓ iudei ipſuꝫ deſpiciebāt. Iō dixit xp̄seis vos ẜm carne iudicatis. ego autē nōiudico qͥtqͣꝫ ẜm carnē ymo minores ẜmcarneꝫ multū exultabat in veteri teſtam̄to. vtꝫ de Iacob ſeruo ⁊ paſtore labanet de Moyſe paſtore ouium queꝫ fecitducem populi iſrahel. Iteꝫ de dauid paſtore qui fuit minimꝰ inter fratres ſuosquem exaltauit ſuper omēs fratres ſuosin regem .j. Re. xvi. Item de amos paſtore quem exaltauit in prophetam. Itēde nouo teſtamēto quot doctores ⁊ magiſtri literati erant diſcipuli ſui ⁊ nullumipſoꝝ exaltauit niſi petrū piſcatoreꝫ quecōſtituit vicarium ſuuꝫ. Item de paulotaꝫ magno ꝑſecutore eccleſie queꝫ exaltauit ⁊ fecit fidelem p̄dicatoreꝫ. Ecce qͣre dicit vos ẜm carneꝫ iudicatis ⁊cͣ. vſꝫqui miſit me pater. Iō apl̓s. Uidete vocationem veſtrā qꝛ non multi ſapientesẜm carnem. nō multi potentes. nō multi

nobiles ſed que ſtulta ſunt mundi eligitdeus vt ꝯfūdat ſapientes ⁊ infirma mūdi elegit deus vt confundat fortia ⁊ ignobilia mundi ⁊ contemtibilia elegit deus ⁊ ea que non ſunt ſcꝫ in reputacioneprima ad Coꝝ. primo. Moraliter hichabent doctrinaꝫ iudices ne iudicent ẜmcarnem cogitātes ꝙ ille eſt pater vel mater ſoror vel frater ⁊ ꝙ in ſuis iudicijs deum habeant obiectaliter preſentem ſe iudicando iuſtum iudicium ⁊ verum. IōDauid dicit. Si vere vtique iuſticiamloquimini ſcilicet legendo vel diſputando leges vel canones conſuetudines etpreuilegia recte iudicate ſcilicet in operevt ſi iuſticia eſt pro iudeo vel agareno vl̓paupere non iudicetis pro matre vel patre vel amico. Ideo de bono iudice dicitur Iſaye vndecimo. Non ẜm viſioneꝫoculorum iudicabit. Ideo dixit rex Ioſaphat ſuis iudicibus. Uidete quid faciatis. Non enim hominis iudicium exercetis ſed domini. Et quemcumque iudicaueritis in vos redundabit et cetera. Paralippomenon deqmonono. optimaꝫ regulam dedit eis. ¶ Tercio probauit chriſtus teſtimoniuum eſſe verum. ⁊ iudeitenebantur ſibi credere ẜm legem Moyſi dicentis. Ꝙ in ore duorum vel triumſtat omne verbum vel teſtimonium ſtatomne verum. Si ſteterit teſtis mendax contra hoīeꝫ accuſās euꝫ preuaricacōis ſtabunt ambo quoꝝ cauſa eſt antedn̄m in conſpcū ſacerdotū ⁊cͣ. Deu. xix.no. Cum ergo duo teſtimonium perhibent de me. ſcilicet ego ⁊ pater qui miſitme Ideo tenemini mihi credere indubitanter. Teſtimonium dei patris patuitin matris ſue deſponſacione in virga Ioſeph que floruit. Et in natiuitate domini noſtri Iheſu chriſti de nocte que claruit de angelo qui paſtoribus apparuit deſtella que tres magos perduxit. De baptiſmo chriſti in quo vox patris intonuit. Ideo chriſtus dominꝰ nr̄ dixit iudeis