Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſecundapoſt letare. Sermo

id eſt de hijs qui ſūt in purgatorio ꝓdeſt nocet diuerſimode. qꝛ ſi eligāt intentionem vanitatis multum nocet eis torquent multum in purgatorio. Sed multum ꝓdeſt ſi faciūt ꝓpter deuocōeꝫ vt parentes amici eoꝝ. dum eoꝝ ſepulchrūvidebunt recordent de eis rogent eisEt iſto modo deſt intm̄ ſi duo iſtoꝝſunt eque boni maius ꝯmodum habꝫ quieſt ſepultus ī eccleſia bona intencōe.dicit ſanctus auguſtinꝰ ſepultura hec eſtmeritoria orādi eo. ido d̓r monumetum .i. mouens mentē. Et ideo dr̄ in ꝑſona defunctoꝝ in purgatorio exiſtencium.Memor eſto iudicij mei ſic erit tuummihi eri tibi hodie Eccl. xxxviij. heri appellat totum tempus preteritū. Et ecceprimā partem ẜmonis. Uenio ad ſcd̓aꝫpartem eſt velle piū ih̓u xp̄i qꝛ de ſevult dānacōeꝫ aīaꝝ ſꝫ ꝯuerſionem pctōris infideles veniāt ad verā noticiaꝫfidei ergo voluit mori vt nos ſaluaret ideo dr̄. Hoc veꝝ bonū acceptū coraꝫſaluatore nr̄o deo qui omnes hoīes vultſaluos fieri ad cognicōeꝫ veritatis peruenire ⁊cͣ.. ad Thy. ij. Eſt pium velleEt oſtendit in ſcd̓a ꝑte euuagelij ibi cuꝫdr. Reſponder̄t ergo in dei dixerūt qd̓ſiguum oſtendis nobis vſqꝫ ibi ẜmonemque dixit ih̓s ⁊cͣ. Dicat̉ quō illi qui fuerūt expulſi a xp̄o de templo qui tn̄ fuerūtde maioribꝰ ſic̄ modo canonici ꝯqueſti fuerūt principibꝰ iudeoꝝ ſacerdotibꝰ quiacceſſerūt ad xp̄m. Et iſti dixerūt criſto.qd̓ ſignū oſtendis nobis. qꝛ hoc facis qͣſidiceret. qꝛ hoc meſſie venturo cōuenittibi es vnꝰ pauꝑ. qd̓ ergo ſignū on̄dis ſis meſſias. Et tūc ih̓s rn̄ des dixit ſoluite tēplū hoc in triduo excitabo illud.Et iudei intellexerūt de tēplo materiali.ſꝫ ẜm ioh̓eꝫ ip̄e dicebat de tēplo ſui corporis qd̓ eſt tēplū diuītatis. vt habet̉ adCollocenſes. ij. Nam dicit textꝰ ibidem in ipſo habitat omnis plenitudo diuinitatis ⁊cͣ. Nam apl̓i tunc ꝟ̓ba xp̄i ītel-

lexerūt. ſꝫ bn̄ poſt reſurrectōeꝫ. Sꝫ circaiſtam partem ſūt vidēda aliqua ſecretamulta pulchra alta. Et pͥmo videamus ſtultitias iudeoꝝ. ih̓s xp̄s vellehabuit piū eo oēs voluit ſaluos fieritn̄ illi de quibꝰ ſcriptura dicit Ablatꝰ eſtppl̓s meꝰ gͣtis ⁊c̄. Iſaie. lij. Dixerūt xp̄oqd̓ ſignū on̄dis. o ſtulta interrogatio. qꝛla eis on̄derat. xv. ſigna ip̄e erat verusmeſſias ſꝫ oīm fuerunt obliti. Et pͥmumfuit ſue ꝯcepcōis qn̄ ꝟgo maria deſpōſari debuit noleb at ſūmere viꝝ ſacerdos tēpli rogabat deum. quid eſſet de iſtavirgine. Et dixit illi deus deſponſaret̉. ſponſus eius eſſet de genere dauid quilibet veniret cum vno baculo arido ille cꝰ baculꝰ floreret ille eſſet ſponſus ſuus illud venit ad ioſeph fuit tūcꝯpleta illa ꝓph̓ia. Egrediet ꝟga de radice yeſſe ⁊cͣ. Yſaie. xj. Et iſtud ſignum fuitnotū oībꝰ exiſtētibꝰ in ihrl̓m. Nōne ergoerāt ignorātes iudei querentes ſignum axp̄o. qꝛ debebant ſcire ſignum factu in deſponſacōne matris ſue o ſtulti Scd̓m ſignum fuit in natiuitate. qꝛ in media noctenatus fuit nox fuit clara refulgenserat obſcura vt dies om̄s viderūt claritatem noctis tunc fuit ꝯpleta ꝓphetia illiꝰ ppl̓s qui ambulabat in tenebris viditlucem magnam Iſaie. ix. Tercium ſignūfuit quando virgo maria abſcondit filiumſuum in preſepio videntibꝰ illis bos etaſinus adorauerunt eum Iuxta verbumcognouit bos poſſeſſorem ſuum aſinuspreſepe domini ſui iſrahel aūt me cognouit Iſaie.. Quartum ſignum fuit qn̄angelꝰ eadeꝫ nocte apparuit paſtoribꝰ d.Annūctio vob̓ gaudiū magnū qd̓ eritppl̓o qꝛ natꝰ eſt hodie ſaluator mūdi Luc̄ij. Quintū ſignū fuit qn̄ eadē nocte: multitudo celeſtis exercitꝰ paſtoribꝰ anūciando cātādo dic̄ gl̓a in excelſis deo ī t̓ra⁊cͣ. Iſtud ſignū fuit maīfeſtū oībꝰ. Sex ſignū fuit. vener̄t reges magi apꝑuit eis ſtella qd̓ ſolū iſti ym̄o omnes