Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sabbatopoſt oculi. Sermo

ſic de alijs. ibi apparebūt oīa. vnde. coꝝ. iiij. Ueniet dn̄s illūiabit abſcondita tenebraꝝ ⁊cͣ. Et de iſta īclinacōe loquit̉ ī. pͣs. Gn̄dictꝰ dn̄s deꝰ meꝰ ⁊cͣ.d̓t. Dn̄e īclina celos tuos deſcēde tange mōtes fumigabūt ⁊cͣ. d̓t celos hocꝓpt̓ celeſtes oēs deſcendūt ī iudicioxp̄o. Et d̓t tāge mōtes Qꝛ in die iudicij ſolū cītates villas caſtra domos immo etiā mōtes vrent̉. Et noīat montes qꝛ ſunt forciores in mūdo ita fumigabūt ſic̄ ſtuppa ꝓpe igne ⁊cͣ. ẜt noticiā quā qͥs habebit de pctō alteriꝰ Emitte ſagittas .i. rep̄henſiones diſſipab̓ eosqꝛ cōfundent̉. Ecce duos aduētusih̓u xp̄i. Et ſi forte aliqͥs vellet dicere erit aliqd̓ remediū pctā ſic videant̉. Dico ſic. Et dabo tibi vnū velūqd̓ hꝫ qͣtuor āgulos ſi illd̓ vis accipereoīa pct̄a tua erunt tecta ſecreta intm̄nullū pctm̄ apparebit in ꝯfuſionē tuā Etnoīat pn̄ia. Et pͥmꝰ āgulus ē vt habeatꝯtricionē dolorē de pctīs. Scd̓s vt habeat voluntate redeūdi. Terciꝰ ē confeſſio vt qd̓ magꝭ turpe ē pctm̄ meliꝰ dicatur Quartꝰ ē vt teneat pn̄iaꝫ cōfeſſorisEt iſtud velū hēbunt eoꝝ pctā apparebunt nec videbunt̉ ī verecūdiā illa dieꝓbat̉ ī pͣs. Btī qͦꝝ remiſſe ſūt iniqͥtateset qͦꝝ tecta ſūt pctā Remiſſe ſcꝫ ī ꝯfeſſion erūt tecta. Et ſi iſtd̓ velū in iſtomūdo habetꝭ ī alio ſcl̓o hēbitis remiſſionē. Ecce rn̄ſionē ꝟbalē realem. Tercia rn̄ſio fuit vocal̓ tm̄ d̓r īeuuāgelio erigēs aūt ſe ih̓s dixit mulierivſqꝫ ibi noli peccare ē finis illi fugiſſēt remāſit mulier ſola corā ih̓u xp̄oſcꝫ de accuſantibꝰ. bn̄ ppl̓s erat ibi.tunc xp̄s dixit mulieri. Ubi ſunt te accuſabant tūc dixit. nec ego te cōdēpnoſꝫ noli peccare qͣſi vellet dicere tu fuiſti decepta dyabolū ꝓpriā fragilitatē iamego tibi remi. to pctm̄ noli peccare āpliusIſta mulier vt videtꝭ fuit pͥmo ī ꝑiculomortꝭ fuit liberata xp̄m. Scd̓o erat ī

ꝑiculo mariti timebat ne forte occideretur ab eo poſſumꝰ pie credere ih̓sxp̄s dixit ſibi ipē poneret ī corde viri ipſius ne facēt ſibi dapnū aūt malū aliqd̓Tercio timebat vicinis ne diffamaretea qꝛ xp̄s hoc abſoluit ī pn̄tia ppl̓ietiā ab liberauit Et ecce rn̄ſione verbo tm̄. Moralit̓ q̄rit̉ xp̄s abſoluitiſtā dixerit niſi vade et āplius nolipeccare dedit ſibi pn̄iam qͣre fecit poſſet dicere aliqͥs ꝯfeſſores poſtabſolucionē debēt dare pn̄iaꝫ. Rn̄ſioꝯfeſſores dat duplice pn̄iam pͥma eſt ꝯͣpctā p̄terita tāqͣꝫ medicinā curatiuā vt ſipctōr peccauit ſuꝑbiā dāt ſibi ī pn̄iamhumile or̄onē. Si auariciā dāt ſibi reſtitucione ſic de alijs. Alia ē pn̄ia propctīs futurꝭ tāqͣꝫ medicina p̄ſeruatiua dicendo pctōri ſi velit abſtinere a pctīs ſiſic abſoluēdus ē pctōr hāc pn̄iaꝫ deditxp̄s mulieri di. vade āplius noli peccareSꝫ qͣre dedit ei pͥmā pn̄iaꝫ pctōterito tanqͣꝫ curatiuā. Rn̄ſio ꝓpter duo.Primo ꝓpt̓ vl̓em potenciā qꝛ potenciaiheſu ē magna nec cōꝑant illi cōfeſſoresetiā pape. ipē p̄t abſoluere a penaculpa ſine pn̄ia ſꝫ alij pn̄t. Et ſi p̄tfacere papa ē mortal̓ quāto plus papa ih̓s. Scd̓o eſt ex clara xp̄i ſcīa viditꝯfuſionē factā mulieri magnā in taliloco quā ſūpſit pacient̉ magna ꝯtricion. ih̓s xp̄s noluit ſibi dare aliā penitenciā. Sꝫ nos non habemꝰ iſtā ſcīamnec potenciā dat̉ nob̓ alia pn̄ia id̓oꝯfeſſor debet dicere. Facite fructꝰ dignos pn̄ie ne ceperitꝭ dicere patre habemꝰ abrahā ⁊cͣ. Lu. iij. Et dico fructuspn̄ie ē in triplici gradu. quidā ſūtcepti a lege in hijs talibꝰ ē remediūqͥn in ablatꝭ teneat qͥs reſtituere in hocꝯfeſſor p̄t diſpenſare vt in factꝭ. Eſtaūt furtū vt d̓t ſcūs tho. ſcd̓a ſcd̓e q. lxvi.ar. iij. Uſurpacio bonoꝝ alteriꝰ vel contractio ꝯͣ voluntate dn̄i ſolū accipere ē furtū ſꝫ eciā cōtrectare. Et quia

.iij.