Sabbato poſt Reminiiſce. Sermo.

et ꝙ ip̄i darent ſibi fructū meritorū virtutū ⁊ oꝑum ſpūaliū ꝙ ideo ip̄am edificauerūt. Auctoritas. Dedit illis regiones gentiū vt cuſtodierint iuſtificationes eiꝰ id eſt oꝑa ſpūalia ⁊ virtutū Etꝑegri ꝓfectus eſt. Non intelligatis exhoc ꝙ deus ſit mutabilis ſed reliquit homine in libertate arbitrij. Dedit ſibi precepta affirmatiua ⁊ negatiua indutendoip̄m ad bonū ſed non cōgendo Eccle.xv. Deus ab initio conſtituit hoīem ⁊cͣEt venit tꝑe fructuū de vinea ſua miſitſeruos ſuos ſcꝫ ſcōs ꝓphetas yſaiam Amos ⁊cͣ vt inducerent gentes ad faciendum fructū meritoriū ꝑ ſanctitatem vite ⁊ illos occiderūt Iſaiā cum ſarra Amos. Itē zacharias filius ioiade fuit lapidatus ⁊ dn̄s non habuit fructus de vinea ſua. Deinde temꝑe ducū. Miſit alios ſeruos ſcꝫ Ieremiā Ezechielē abacuch ⁊cͣ ⁊ fecerunt eis ſil̓r. Deinde miſiteis filium ſuum predilectum ſcꝫ chriſtūin incarnatione qui quando oſtendit ſe agricolis p̄dicando ⁊ mirabilia faciendodixerunt. Hic eſt heres id eſt hic eſt meſſias. Ideo nichodemus quādo venit adeuꝫ dixit. Scimus quia a deo veniſti magiſter ⁊cͣ Ioh̓. tercio. Quia videbant tēpus meſſie completum ⁊ ꝓphecias. Dicuūt hic omnes gloſe tam lr̄ales qͣꝫ allegorales ꝙ iudei cognouerunt chriſtū eēverum meſſiam tam ꝓpter mirabilia qͣꝫ ꝓpter tempus ⁊ ꝓphecias completas qͣꝫ ec̄ꝓpter teſtimonium Iohannis baptiſte ⁊crediderunt a principio. Sed qꝛ xp̄usarguebat ⁊ reprehendebat eoꝝ peccatanotoria ex malicia ⁊ cecitate ꝑdideruntfidem de ip̄o d. Uenite occidamus eumExcecauit eos malicia eoꝝ ⁊ neſcieruntſacramēta dei id eſt ſacra ſecreta Sapiē.ſecūdo. Chriſtus aūt reprehendebat eoſcorā populo auiſādo populū ne corrūperetur ⁊ decipereretur ab ip̄is. Ideo populus auiſatus a chriſto. Deſpiciebat eosvidens eoꝝ maliciam ⁊ peccata nec volebant dare decimas ⁊cͣ. Ideo ip̄i ex ma

licia dicebant venite occidamus eum ethabebimus hereditatem ſcꝫ decimas primicias ⁊c̄ vt prius. Et finaliter fuit data ſententia contra chriſtū vt extra irl̓mſcꝫ in monte caluarie crucifigeret Hebre. vltimo. Dominus extra portā paſſus eſt. Cum ergo venerit dominus vinee quid faciet agricolis illis. Aiūt illi.Malos male ꝑdet ⁊cͣ. Tunc dixit eisxp̄s. īmo dico vobis. Auffert̉ a vobisregnū dei ⁊ dabit̉ gēti faciēti fructꝰ eiꝰſcꝫ obeīe pnīe ⁊ bone vite. Moralit̓ auiſetis vos ne accidat vobis ut iudeis.Un̄ ex p̄dicta declaratōe pꝫ. ꝙ deꝰ vultde ppl̓o ſuo fructū. Nō enī cōtentatur defloribꝰ ⁊ folijs. Iō ꝓ fructu habēdo. miſit ⁊ mittit cōtidie ſeruos ſuos ſcꝫ p̄dicatores. Nota ſex fructꝰ qͦs vult deꝰ. ex qͥbus dat regnuꝫ dei faciēti. Primꝰ illiꝰfructꝰ ē innocētia baptiſmalis. Qm̄ ſi infans morit ⁊ portat ſecū fructū innocentie baptiſmalis ibi ſtatim dat̉ ſibi regnūceloꝝ. Iō xp̄s nolite timere. puſillꝰ grexqꝛ cōplacuit pr̄i vr̄o dare vobis regnūLuc. xij. Secūdꝰ ē obediētia generalisad ſua p̄cepta Mat. vij. Nō oīs qͥ dicitmihi dn̄e dn̄e ⁊cͣ. Terciꝰ ē pnīa virtualis qꝛ ꝑdita innocētia ⁊ obediētia. oꝫ facere fructū pnīe Luc. iij. Facite ergo fructꝰ dignos pnīe Quartꝰ ē paciētia martirij Math̓. v. Beati qͥ ꝑſecutionē paciūt ꝓpt̓ iuſticiā. qm̄ ip̄oꝝ ⁊cͣ. Quītꝰ eſtdiligētia apl̓icalis. Mat. v. Btī pauperes ſpū qm̄ ip̄oꝝ ē regnū cęloꝝ. Sextꝰdiligētia ſpūal̓ ī his qͥ tenet facere ẜꝫ ſuum ſtatū. ſi ē religioſꝰ vl̓ clericꝰ Mat.vi. Primū q̄rite regnū dei ⁊cͣ. Ecce fructꝰ qͦs deꝰ vult de vinea ppl̓i ſui. Nō cōtētat̉ de folijs q̄ iudei ſibi dabāt cantādopͣs. ꝓphetias diſtincte ⁊ ſpacioſe. ſꝫ nō dabāt ſibi fructū deuotōis nec bonoꝝ oꝑūIō ip̄e Mat. xv. Populꝰ h̓ me labijshonorat ⁊c̄. ſic ml̓ti clerici mō dāt deo folia ſꝫ nullū fructū meritoꝝ nec ꝟtutū necbonoꝝ oꝑū ſibi nec pnīe nec deuotōnisIdem de religioſis qui ſibi dant folia