Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.II.

induunt ſe dicunt orationes ꝓprie nonſunt orationes Idem de mulieribus quādo pingunt ſe dicunt Aue maria. Dicatur quomodo debent orare cogitandovident criſtum iratum ex peccatis tunc incipias orationem deuote. Talis ſupplicacio eſt humilis. Tunc papa iheſus ſignatſupplicacōnem dicens fiat Nota hyſtoriam de rege achab iniquo malo ydolatra diuinorum inuocatore innocentium occiſore ſine iuſticia ad quem veītHelyas propheta ex parte domini dicēsTu feciſti hoc hoc. Ideo hec dicit dominus deus ſi mortuus ſis in ciuitate canesꝯmedent carnes tuas Si in campo auesceli nec remanebit de achab vſqͣꝫ ad mingentem ad parietem. Achab vero timēshumiliauit ſe ſciſſis veſtibus Regalibusindutus eſt alicio in terra conmedebatpanem aquaꝫ depoſitis ornamentislecti regalibus fecit ornamenta de ſaccis ibat humiliter. Statim dixit deus prophete. Nōne vidiſti achab humiliatū coram me. Reſpondit ymmo domine. Uade ergo ad eum dic ei. qꝛ humiliatꝰ. ⁊c̄Non inducam malum in diebus eius. iij.Regum viceſimoprimo Ex illa humilitate deus pepercit ſibi cum eſſet ita malꝰIdeo in veſtris orationibus humilietis.Cogitate em̄ cum quo loquimini De tali oratione dicit ſcriptura ſancta. Oratiohumiliantis ſe nubes penetrabit diſcedet donec altiſſimus aſpicit. Eccl̓. xxxij. Dico qͥnto allegando prudenter ſcilicet. Leges. canones priuilegia vt faciant iuriſte coram iudice principe Multi taliter allegant in oratione qui tamēdempnantur vt legitur de quodam. Luc̄xviij. Qui aſcendit in templum vt oraret petens a deo gratiaꝫ. Et incepit allegare Domine non ſum ſicut ceteri hominesraptores. iniuſti. adulteri. velud etiaꝫ hicpublicanus. Ieiuno bis in ſabbato. decimas do omnium que poſſi deo. Et publicanꝰ a longe ſtans uolebat nec ocl̓os. ⁊cͣ

Iſte allegationes fuerunt ſue condemnacōnes Ratio. qꝛ allegabat ibi multa bona pro parte ſua irrationabiliter. qꝛ cretura in omnibus operibus non eſt niſi inſtrumentum deus eſt operarius. Et ſic̄ eſt regratiandum calamo de bona lr̄aſed ſcriptori. Ita nec nobis de bonis operibus ſꝫ deo. Ideo prudenter alleganduꝫeſt dupliciter ſcilicet per credentiam obſecrando allegando homo credat de deotali vel ſimili modo. Domine vos eſtꝭuiſor omnium. prouidetis mihi ⁊cͣ. Quecredimus de deo per ſanctam vitam quaꝫtenuiſtis detis michi gratiam vt teneambonam vitam. ſcd̓o obedientiam gratiarum actioneꝫ allegando ex parte domini non tui dicendo. Domine ex quo totgratias feciſtis michi. quia redēptus baptiſatus cetera. Placet vobis etiam facere michi hanc gratiam. quia ego inclinatus ſum ad ſuperbiam detis michi cor humile ſic de alijs. De iſtis duobꝰ modisallegando. auctoritas In omni oratione obſecracōne cum gratiarum actione peticōnes veſtre īnoteſant ad deum. Phy.iiij. Iſto modo omnis petit accipit Dico ſexto appellando confidenter. Et nunquid homo poteſt appellare a rege ſiue papa ſiue imperatore. Dico ſic non tamēde vna perſona vnius curie ad alteram. ſꝫde vna curia ad aliam vt ſit ſepe. quia decuria officialis appellatur ad curiam epiſcopi ab illa ad curiam archiepiſcopiab illa ad curiam pape Idem de curijs regis. Deus etiam habet duas curias ī quibus dant ſententie. Prima eſt curia iuſticie. Scd̓a miſcd̓ie. De quibꝰ dauid. miſericordiam iudicium cantabo tibi dn̄epͣs. cx. Et qͣꝫ diu ſumus in hac vita curiamiſcd̓ie eſt maior auctoritas Miſcd̓ia ſuperexaltat iudicium Iacobi. v. Idem dd̓Miſeracōnes eius ſuper omnia oꝑa eiꝰꝑs. cxliiij. Poſt mortem autē regula iuſticie eſt maior. Quādiu ergo viuimus ſidatur ſentencia ꝯtra nos in curia iuſtide