Do. ii. pꝰ octa ephiSermoli
¶ Sermo. ij. de eadem doīca.Cce leproſusveniēs adorabat eū. Math̓viij. Pro hꝰ verbi declaracione iuxta intellectū ſpūalē queꝫ volo ꝑtractare ſciendū ꝙ xp̄s in ſacra ſcripturanoīatur multipl̓r ẜm diuerſas excellentiad Int̓ cetera dr̄ medicus. Rō qꝛ ſicutbonus medicus pͥmo ſtudet theoricā. deinde practicā. Sic xp̄s ſtuduit theoricaꝫmedicine in ſtudio trinitatis ꝑ eternā generacōeꝫ de pr̄e intm̄ ꝙ d̓r fons ſapiēcieEccī. i. Et qn̄ voluit practicare venit īhūc muduꝫ qꝛ in celo nō eſt aliqͣ infirmitas pctī qꝛ ibi nullꝰ peccat nec corde necore ⁊cͣ. Sed in hͦ mudo ſunt infirmi. qͥanullus ſine crimine viuit. Iō xp̄s motꝰpietate venit ad curandū infirmos. Auguſtiᵈ Magnus de celo ad nos venit medicus qꝛ magnus ꝑ totū mundū vbiqꝫiacebat egrotus. Et ptꝫ rō ſue benedce īcarnacōis. De iſta materia hēt̉ Mat. ixMar. ij. Luc̄. v. ¶ Nota ꝙ ſel̓ quidā ſāctus hō inuitauit xp̄m ad prādiū. Et dicit textus euāgelij ꝙ acceſſer̄t publicani.et peccatores ⁊ diſcūbebāt cū Ih̓u ⁊ diſcipul̓ ſuis. Qd̓ vidētes phariſet inimicixp̄i. murmurauerūt ⁊ dixerūt diſcipulisxp̄i ꝙ cū publicanis ⁊ pctōribꝰ māducatmgr̄ vr̄. Rn̄t xp̄s. d. Nō eſt opus valētibus medicus ſꝫ male hn̄tibꝰ. Ptꝫ gͦ qͦmō xp̄s dicit ſe eſſe medicū qui venit adcurandū infirmos Iō dicit euāgeliuꝫ hodiernū. Ꝙ qͥdaꝫ hō infirmus leꝓſus venit ad eū vt ſanaret̉ ab eo. hoc dic̄ themaEcce leproſus veniēs .ſ. ad xp̄m medicūett̄. Pꝫ theā. In qͣ the. dn̄dūt nob̓ duoPrīo nrā malicia crimīal̓ ibi Ecce le ꝓScd̓o ꝟa medicīa ꝟtualis ibi veniēs adorauit eū. ¶ Quātuꝫ ad primū nota ꝙlepra eſt terribilis ⁊ horribilis infirmitasſecū afferens. vij. defectꝰ magnos. Id̓oſigͣt. vij. pct̄ā mortalia Iō pctōr d̓r leproſus. Primꝰ defectus eſt qꝛ inflat hoīemIō ligͣt pctm̄ mortale ſuꝑbie. qd̓ nō eſt
niſi inflacō cordis qn̄ ꝑſona cogitat genꝰſuuꝫ hōres vel dignitates officiū vel ſcientiā. cor inflat̉ ad ſuꝑbiaꝫ adint̉ ⁊ ſtatīſeqͥtur pōpa ⁊ vaītas adextra. Conͣ tl̓esdicit ſcriptura .i. ad Coꝝ. v. Et vos inflati eſtis ⁊ nō magis luctu habuiſtꝭ. humiles aūt ⁊ ſimplices ⁊ pauꝑes gaudere pn̄t qꝛ ī iudico ſtatī ꝯputabūt cū xp̄oSed inflati ſunt magni dnī ⁊ p̄lati qͥ habent magnū ꝯputū dare. Sap̄. vi. Iudiciū duriſſimū hijs qͥ preſunt fiet. lexiguoenī ꝯcedit̉ mīa potētes enī potent̓ tormēta pacient̉. ¶ Nota quō cuilibet qn̄ moritur fit iudiciū duꝝ. qn̄ dicit xp̄s. redderōeꝫ villicacōis tue. Luc̄. xviij. Primode cogitacōibꝰ cordis de oībꝰ malis deſid̓rijs īuidijs. odijs ⁊cͣ. Idē de oībꝰ verb̓ ocioẜ. horꝭ de cib̓ ⁊cͣ. Idē de oībꝰ oꝑibusSꝫ iudiciū duriꝰ fit qn̄ nō ſolū de ꝑſoaſua ſꝫ de domo ⁊ fāilia hꝫ dare rōeꝫ ſi ſuſtinuit ribaldos. ſi fecit ſuꝑfluitates qͣlit̓nutriuit filios ⁊ filias. Sꝫ iudiciū duriſſimū fit qn̄ nō ſolū hꝫ dare rōeꝫ de ꝑſona ſua ⁊ dō ſꝫ de oībꝰ vaſall̓ ⁊ ſubditꝭ. deaīabꝰ ſibi ꝯīſſis. Iō dnī ⁊ magni prelatimagꝭ deberēt flere qͣꝫ gaud̓e ⁊ ſuꝑbire Iōdic̄ E vos īflati eſtꝭ. Scd̓s defcus lepreē ꝙ ꝓuocat ſiti Iō ẜt pctm̄ auaricie. qm̄auarus ſꝑ ſitit nec p̄t ſaciari pecuīa. Declaret iuxta ſil̓itudine eſuriētꝭ qͥ vidꝫ mēſā habundāteꝫ ⁊ nō p̄t comed̓e qͥ nō ſaciat̉ ex ſolo viſu. qꝛ eſca nō intͣt intꝰ vbiē eſuries. Ide de eſurie diuiciaꝝ q̄ eſt incorde vbi nō intꝑat pecuīa ſꝫ ponit̉ ī burſavel tacea q̄ ſaciat ſꝫ nō ſaciat cor auari. ſꝫſi auarus biberet vnā gͣndeꝫ menſurā deauro vel de argēto liq̄ facto tūc ſaciareturnec āpliꝰ ſitirꝫ. Iō dic̄ ſcpͥtura eccīaſtesv. Auarꝰ nō īplebit̉ pecuīa lꝫ īpleat burſa vl̓ tacea auari. Et qͥ amat pecuīaꝫ fructū .ſ. ſacietatꝭ nō capiet ex eis qꝛ nō inrͣt ī mti attus ꝟ ē ſitꝭ. Iſta ē rō qͣre ſitiūt maioersdni. ſūt eciā maiores raptores ⁊ p̄doēsſꝫ ſi pauꝑ hō r̄cipit aliqͥd d̓r latro ⁊ puīt̉Dic hiſtoriā de pirata capto ab alexan.
n iiij