Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In epiphaniadomini

ꝓprio ſuo nomine. ſicut iuſticia ex ſuacauſa dr̄ intellectꝰ. Ita temꝑantia ex ſuoeffectu qꝛ dat longam vitam. Ideo vocat longanimitas vite. ꝟbi gr̄a. Denturduo hoīes quoꝝ vnꝰ ſit abſtinens et alt̓guloſus naturaliter multo ampliꝰ viuetabſtinens. Dicūt medici plures interficit cibꝰ qͣꝫ gladius. Cum tn̄ moriant̉ totin p̄lijs in gueris. Ideo tꝑate ꝯmedere bibere debemꝰ Nota legit de mag alexādro fuiſſet monarcha et fuiſſet in oriente ad bragmanos admirās deeoꝝ antiquitate cogitauit aliquā medicinā debebāt hr̄e ex eoꝝ vita ꝯſeruabatur q̄rens vt ea ſibi oſtēderent vt ipſavteret̉. Qui dixerunt placeret ſibi.Rn̄dit ymmo. Tūc dixer̄t ſibi eoꝝmedicina erat temꝑantia qꝛ ſemel in dieꝯmedebant de vno ſolo cibo placuitei. De hac dic̄ ſcript̉ a. Noli auidꝰ eſſe inom̄i epulacōne effundas te ſuꝑ oēꝫeſcaꝫ. In multis em̄ eſcis erit infirmitas auiditas apropinqͣbit vſqꝫ ad coleramꝓpter crapulam multi perierūt qui aūt abſtinens eſt adiciet vitam. Eccle. iij.ta ſicut dicūt medici prima digeſtio debet fieri in olla. ſcd̓a in ore. tercia ī ſtomacho. Item te effundas ſuꝑ om̄eꝫ eſcāNota ꝯtra diuites laycos qͣꝫ eccl̓iaſticos qui vtuntur multis eſcis et de qualibet volūt ꝯmedere confundunt ſibi ſtomachū. qꝛ quilibet cibꝰ hꝫ ſuam digeſtionem. Ideo dicit in multis eſcis erit infirmitas. Ꝙꝛ ſicut in olla inqͣ decoquitur deboue de porco de pullo ⁊cͣ. qn̄ vnuscibꝰ eſt coctus. alius eſt ꝯſumptus. ꝓpterhoc magni dn̄i prelati viuunt paꝝ.dic̄ ꝓpter crapulā .i. crudā epulā ẜm ethymoloyā multi obierūt. Qui āt abſtineseſt adiciet vitā Quinta ciuitas in alto monte ſita eſt qͥnta virtus eſt primatheologicalis ſcꝫ ſpes que oſtendit drDiſce vbi ſit victus. ſꝫ quare ſpes d̓r victus. qꝛ tota ſpes xp̄iana conſiſtit in victu.qꝛ victꝰ ſacre cukariſtie eſt radix ſpei nr̄e.

Ratio qꝛ ſic̄ totū malū deſtructionis noſtre humane nature venit ex cibo ſcꝫ vetito. Sic̄ vult deꝰ totū bonū nr̄e ſaluacōnis veniat ex cibo eukariſtie Queritſanctus tho. in vlrima. vtꝝ ſacr̄m eukariſtie ſit ita neceſſarium ſine illo poſſumus ſaluari. Et arguit eſt ita neceſſariū. qꝛ pueri abſqꝫ ꝯmunione ſaluanturSed finaliter rn̄det determinādo nullus pōt ſaluari uiſi ꝟtute huiꝰ ſacramentiQuid ergo de pueris ⁊cͣ. Rn̄det taleſil̓itudine. qꝛ qn̄ ꝯmedit in prādio velcena ſolū vnū mēbꝝ corꝑis ſcꝫ os ꝯmedit recipit cibū oīa alia membra reficiunt. Ita de ſacramento altaris tota xp̄ianitas eſt vnū corpus fide caritateiunctū hn̄s multa membra. Sacerdos ēos huius corꝑis. Cum ſacerdos ꝯmunicat oīa mēbra reficiunt. alia etiā/ ꝓuen ſūt membra hꝰ corꝑis Ideo dic̄ ecdleſia in collecta. Refecti cibo potūqꝫ celeſti deus noſter. Non dicit refectꝰ de ciboſacerdotis. Si dicat̉ ex iam cōmunicamus ore ſacerdotum audiendo miſſā qͥdergo oportet nos cōmunicare in paſcha.Rn̄ deo duplex eſt cōio ſcꝫ ſpūalis etſacramētalis. Cōmunio ſpūalis fit quodenſcūqꝫ audit miſſā in caritate. tucꝯmunicat ſpūaliter tāqͣꝫ membꝝ eccleſieAlia eſt ꝯmunio ſacramentalis que p̄cipit fieri ſemel in anno ſcꝫ in paſchate adquā tenent̉ om̄s vtriuſqꝫ ſexus ad annos diſcrecōnis ꝑuenerīt. De iſta ꝟtuteſpei dicit dauid. Oculi hoīm in te ſperantdn̄e tu das eſcaꝫ illoꝝ in temꝑe oportuno ſcꝫ in miſſa. qꝛ illud tempus eſt ordinatum. Aperis tu manum tuam unples om̄e animal benedictōe. pͣs. cxxxxiiij Sexta eſt fides. ibi diſce vbi ſit lumenoculoꝝ Sed qͣre nominat ſic Rn̄o ſic̄corpꝰ hꝫ duos oculos quibꝰ videt. Itaaīa hꝫ duos reſpectꝰ tanqͣꝫ oculos ſcꝫ reſpectum diuinitatis xp̄i quaſi oculū dextꝝ reſpectum huānitatis eius quaſi oculūſiniſtruꝫ. In hijs duobꝰ ꝯſiſtit tota fides