Do ī. octa. ntitatisSermo
a lupis pctōꝝ maxīe notorioꝝ deuorent̉qꝛ ex pctīs ſecretis non punit coītas. talibus paſtoribꝰ reuelat deꝰ ſuā gl̓aꝫ ⁊ graciam. Scd̓o ſonahant ꝯͣcordit illas fiſtulas. in ꝗͣ on̄dit ꝙ ꝑſoīs deuotis ⁊ pacifiqs qͦ ſonant ꝑ oroes ⁊ ſupplicacōes deꝰreueſat ſuaꝫ grāꝫ ⁊ gl̓aꝫ. Tercō qꝛ erātin deſerto in aſperitate pnīe ⁊c̄ vbi malecomedebāt ⁊ bibebat ⁊ dormiebant ⁊cͣ.In qͦ on̄dit ꝙ ꝑſonis q̄ viuūt in aſꝑitate pͥmīe ⁊cͣ. ¶ Quarto qꝛ erat hoīes pauperes ⁊c̄. Iō xp̄s ve vob̓ diuitibꝰ qͥ hͨ habetis ꝯſolacōeꝫ vrām ⁊cͣ. talibꝰ deꝰ datſuā graciaꝫ. aucͣtas xp̄i. Cōfiteor tibi pr̄dn̄e celi ⁊ terre qꝛ abſcōdiſti hͨ a ſapientibꝰ ⁊ prudentibꝰ ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis.Math̓. xi. Deo gracias.nūīca prīa octa. natiui. Sermo. i.Cce poſitus ēhic ī ſignū. Luc̄. ij. Certū eſtꝙ ꝑ ſcaꝫ ſcripturā ꝓbatu etclaruꝫ ē ꝙ ante aduentū ⁊ ntītate xp̄i nl̓lus qͣꝫtumcunqꝫ ſcūs potuit inueīre viaparadiſi vt poſſet gl̓aꝫ hr̄e. Rō qꝛ ſi p̄cedetes ductores errat in via oꝫ eciā ſeqn̄tes deuiare. Sic a pͥncipio deꝰ dedit humao generi duos ductores .ſ. adā ⁊ euaqͥ in pͥma dieta errauerūt viaꝫ gre ⁊ ꝯnrvia gl̓e. Iō oportuit ſeq̄ntes ip̄os errare ⁊ deuiare ꝑ deſertu hꝰ mundi int̓ lupos et feras īfernales qͥ deuorabat oēꝫhoīeꝫ De hͦ dauid di. Errauerūt ī ſolitudine ī maqͣſo viā cītatꝭ hītacl̓i n̄ īuenerūtp̄s. c. vi. ¶ Nota in ſolitudine .i. in deſerto. Quare hͦ. cuꝫ tn̄ eēt in mundo ml̓tegētes. Quare gͦ dic̄ in ſolitudīe in īaqͣſoRn̄o ꝙ niſi hō hēat deū ſecū ꝑ grāꝫ ipēē ſolitariꝰ ⁊ deẜtꝰ qͣꝫtucūꝫ ſit ml̓tis gētibus aſſociatꝰ. Et qꝛ tunc mūdus nō hebat deuꝫ īcarnatuꝫ nec aqͣs doctrinaruꝫeuangelicaꝝ. Iō vocat m̄duꝫ deẜtuꝫ ⁊inaqͦſum. Si dicat̉ ab aliqͦ iudeo nunqͥtfons doctrīaꝝ moyſi rigabat totuꝫ munduꝫ ⁊c̄. Dico ꝙ non fuit fons aq̄ ſꝫ are
ne terrenoꝝ. Patet gͦ quō totus mūdꝰerrauit via paradiſi. Sed modo iā poſſumus ire via rectaꝫ ad paradiſum. Qꝛ inxp̄i natiuitate īuenimus viā. Ꝙꝛ ſicut peręgrini qͥ vadūt ad aliqua notabile peregrinacōeꝫ in biuijs inueniūt aliquod ſignū vel crucis vel lapidis .ſ. monſtras viam rectā ne errent viā. Sic deus pat̉ nobis viatoribꝰ ⁊ peregrinis miſit filiū ſuūque nobis dedit in ſignū certum ne erremus via paradiſi. Ideo de ipſo dicit Lucas in themate. Ecce poſitus eſt hic in ſignum .ſ. vie paradiſi. pꝫ theā. Deinde dic̄euāgeliū. cui conͣdicet. ¶ Nota ī xp̄o nouiter nato triplex ſignū ꝓ eundo ad paradiſū ⁊ cuilibet ſigno contradicit̉ a multꝭ.Que ſigna dedit angelus paſtoribꝰ. di.Hoc vob̓ ſignū inueniētis infante pannis inuolutū ⁊ poſitū in p̄ſepio. Luce. ij.Ubi dicit̉ tria ſigna ſcilicet.De integra puritate cū dic̄ inueīetis ⁊cͣDe volūtaria pauꝑtate cū di. panis ⁊c̄De vera hūilitate cū di. poſitū in p̄ſepioPro qͣlibet triū dicit thea. Ecce poſituseſt hic in ſignū. ¶ Dico prīo ꝙ primumſignuꝫ quod habemus in xp̄o nouit̉ natōeſt integra puritas. Puritas d̓r integraqn̄ conſiſtit tam in corꝑe qͣꝫ in anima. qꝛanima non eſt homo nec corpꝰ eſt homoſꝫ totuꝫ inſimul corpus et anima eſt hō.Sic qn̄ homo ſeruat puritateꝫ in animaexpellendo ab ipſa malas cogitacōes. etmala deſideria. Sed nō dicit integra puritas niſi eciā ſeruetur in corpore vt corpus ſit purū ab omni prauo opere. tuncpuritas eſt ītegra. ꝓpter hoc Moyſes dedit duo precepta puritatis. Unū ꝓ corpore di. Nō mechaberis Alid̓ ꝓ aīa. d.Nō ꝯcupiſces vxorē ꝓximi tui. q. d. nonſufficit ſeruare corpus puruꝫ. ſꝫ eciā aīaꝫhͦ ſignū puritatꝭ dedit āgelus de xp̄o. di.Inueīetis infante. Noluit xp̄s naſci iamadultus vt adā. ſꝫ infans ꝑuulus vt ceteri. et hͦ in ꝯmēda cōeꝫ puritatꝭ qꝛ īfantesnullā hn̄t coriupcōeꝫ luxurie nec ī corꝑe
h iiij