Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Do ī. octa. ntitatisSermo

a lupis pctōꝝ maxīe notorioꝝ deuorent̉qꝛ ex pctīs ſecretis non punit coītas. talibus paſtoribꝰ reuelat deꝰ ſuā gl̓aꝫ graciam. Scd̓o ſonahant ꝯͣcordit illas fiſtulas. in ꝗͣ on̄dit ꝑſoīs deuotis pacifiqs ſonant oroes ſupplicacōes deꝰreueſat ſuaꝫ grāꝫ gl̓aꝫ. Tercō qꝛ erātin deſerto in aſperitate pnīe ⁊c̄ vbi malecomedebāt bibebat dormiebant ⁊cͣ.In on̄dit ꝑſonis viuūt in aſꝑitate pͥmīe ⁊cͣ. Quarto qꝛ erat hoīes pauperes ⁊c̄. xp̄s ve vob̓ diuitibꝰ habetis ꝯſolacōeꝫ vrām ⁊cͣ. talibꝰ deꝰ datſuā graciaꝫ. aucͣtas xp̄i. Cōfiteor tibi pr̄dn̄e celi terre qꝛ abſcōdiſti a ſapientibꝰ prudentibꝰ reuelaſti ea ꝑuulis.Math̓. xi. Deo gracias.nūīca prīa octa. natiui. Sermo. i.Cce poſitus ēhic ī ſignū. Luc̄. ij. Certū eſt ſcaꝫ ſcripturā ꝓbatu etclaruꝫ ē ante aduentū ntītate xp̄i nl̓lus qͣꝫtumcunqꝫ ſcūs potuit inueīre viaparadiſi vt poſſet gl̓aꝫ hr̄e. qꝛ ſi p̄cedetes ductores errat in via oꝫ eciā ſeqn̄tes deuiare. Sic a pͥncipio deꝰ dedit humao generi duos ductores .ſ. adā eua in pͥma dieta errauerūt viaꝫ gre ꝯnrvia gl̓e. oportuit ſeq̄ntes ip̄os errare deuiare deſertu hꝰ mundi int̓ lupos et feras īfernales deuorabat oēꝫhoīeꝫ De dauid di. Errauerūt ī ſolitudine ī maqͣſo viā cītatꝭ hītacl̓i īuenerūtp̄s. c. vi. Nota in ſolitudine .i. in deſerto. Quare. cuꝫ tn̄ eēt in mundo ml̓tegētes. Quare dic̄ in ſolitudīe in īaqͣſoRn̄o niſi hēat deū ſecū grāꝫ ipēē ſolitariꝰ deẜtꝰ qͣꝫtucūꝫ ſit ml̓tis gētibus aſſociatꝰ. Et qꝛ tunc mūdus hebat deuꝫ īcarnatuꝫ nec aqͣs doctrinaruꝫeuangelicaꝝ. vocat m̄duꝫ deẜtuꝫinaqͦſum. Si dicat̉ ab aliqͦ iudeo nunqͥtfons doctrīaꝝ moyſi rigabat totuꝫ munduꝫ ⁊c̄. Dico non fuit fons aq̄ ſꝫ are

ne terrenoꝝ. Patet quō totus mūdꝰerrauit via paradiſi. Sed modo poſſumus ire via rectaꝫ ad paradiſum. Qꝛ inxp̄i natiuitate īuenimus viā. Ꝙꝛ ſicut peręgrini vadūt ad aliqua notabile peregrinacōeꝫ in biuijs inueniūt aliquod ſig vel crucis vel lapidis .ſ. monſtras viam rectā ne errent viā. Sic deus pat̉ nobis viatoribꝰ peregrinis miſit filiū ſuūque nobis dedit in ſignū certum ne erremus via paradiſi. Ideo de ipſo dicit Lucas in themate. Ecce poſitus eſt hic in ſignum .ſ. vie paradiſi. pꝫ theā. Deinde dic̄euāgeliū. cui conͣdicet. Nota ī xp̄o nouiter nato triplex ſignū eundo ad paradiſū cuilibet ſigno contradicit̉ a multꝭ.Que ſigna dedit angelus paſtoribꝰ. di.Hoc vob̓ ſignū inueniētis infante pannis inuolutū poſitū in p̄ſepio. Luce. ij.Ubi dicit̉ tria ſigna ſcilicet.De integra puritate dic̄ inueīetis ⁊cͣDe volūtaria pauꝑtate di. panis ⁊c̄De vera hūilitate di. poſitū in p̄ſepioPro qͣlibet triū dicit thea. Ecce poſituseſt hic in ſignū. Dico prīo primumſignuꝫ quod habemus in xp̄o nouit̉ natōeſt integra puritas. Puritas d̓r integraqn̄ conſiſtit tam in corꝑe qͣꝫ in anima. qꝛanima non eſt homo nec corpꝰ eſt homoſꝫ totuꝫ inſimul corpus et anima eſt.Sic qn̄ homo ſeruat puritateꝫ in animaexpellendo ab ipſa malas cogitacōes. etmala deſideria. Sed dicit integra puritas niſi eciā ſeruetur in corpore vt corpus ſit purū ab omni prauo opere. tuncpuritas eſt ītegra. ꝓpter hoc Moyſes dedit duo precepta puritatis. Unū corpore di. mechaberis Alid̓ aīa. d. ꝯcupiſces vxorē ꝓximi tui. q. d. nonſufficit ſeruare corpus puruꝫ. ſꝫ eciā aīaꝫ ſignū puritatꝭ dedit āgelus de xp̄o. di.Inueīetis infante. Noluit xp̄s naſci iamadultus vt adā. ſꝫ infans ꝑuulus vt ceteri. et in ꝯmēda cōeꝫ puritatꝭ qꝛ īfantesnullā hn̄t coriupcōeꝫ luxurie nec ī corꝑe

h iiij