Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In vigilia ntītatisSermo vnicus

venirēt ad diffamacōeꝫ ⁊cͣ. Cogitateillas deuotas orōes deus exaudiebat. dicit euāgeliū. Hoc āt eo cogitāte. Ecceāgelus dnī in ſōnis aꝑuit ei di. Ioſephfili dauid noli timere accipe mariā ꝯiugētuā qd̓ enī in ea natū eſt de ſpū ſcō eſt. vſqꝫ nobiſcū deus. Cogitate angelꝰ dixit ſibi illā ꝓph̓iaꝫ yſa. Ecce ꝟgo ꝯcipietet pariet filiū prēꝫ nec ſpm̄ ſcm̄. yſa. vijCogitate qͣle gaudiū hūit ioſeph qn̄ ſciuit veritate. Eſt q̄o quare ꝟgonon reuelauit ſibi qn̄ videbat ſuā triſticiam perplexitatem qꝛ ipē credidiſſet ſibi. licet ſponſus crederet ſpōſe ſueRn̄o ſecretū ꝯmiſſū non ē reuelandūvbi deuote ꝯmittit ex ſecretū eſt bonūiuſtū ſcm̄ qꝛ al̓s reuelandū eſt. Sacr̄mregis abſcōdere bonū ēſt. Thob̓. xij.ꝟgo maria habebat ꝯſcīaꝫ d̓licatiſſiāꝫnoluit reuelare times ne regē offenderꝫvel deū p̄cipue. Nota ꝯͣ multas ꝑſonasvanas non pn̄t tacere ſi deus dat eis aliquā grāꝫ vel reuelacōeꝫ ſtatī reuelātmale niſi ſuꝑ ſciāt exp̄ſſe volūtate dei.maxīe qꝛ qn̄qꝫ credūt dyaboli illuſiones ſūt d̓ine reuelacōes. Tales ſūt ſil̓esgalline. que non p̄t tacere qͦuſqꝫ proditouū qd̓ poſuit. De talibꝰ dicit ſcriptura.Qui denudat archana amici fidē ꝑdit et inuenit amicū ad aīm ſuū. Ecci. xxvijEcce quare ꝟgo maria non reuelauitioſeph nec mrī ſue ſecretū ſibi ꝯmiſſuꝫ. ſꝫſpūs ſcūs reuclauerat elyzabeth. Dico tercō ꝟgo maria fuit inuenta in vtero hn̄s excellentiā ſpēāleꝫ. Mulierescoīter qn̄ ſunt grauide fiūt macre diſcolorate tedioſe appetūt varia ſꝫ fuit ſic debtā virgine. ymo dicūt aliqͥ ſancti docto. ex virgo fuit gͣuida radij ſplendorisꝓcedebāt de facie ſua maxime qn̄ fuitiuxta ꝑtuꝫ. Hoc p̄t ꝓbari tripl̓r ph̓iaꝫ theologiā. exꝑigentiā. Quatuꝫ adpͥmuꝫ dicit ph̓s agens naturale qͣꝫ dat de forā ſb̓ali tm̄ eciā de accn̄tibuscōſequētibꝰ formā. vt dat ignē dat e-

ciā calorē ſplendoreꝫ. Ita deus pr̄ deſua forma ſb̓ali dedit filiū ſuū ꝟgini marie. autē filius dei dicat̉ forma. aucͣtas ad phil̓. iij. Qui in forma dei eſſet⁊cͣ. Neqꝫ mirū/ ſi dedit ſplendorē ſibiin facie ⁊cͣ. gͣuida exn̄s ꝟgo ęrat pulchrior clarior. Scd̓o ꝓbat theologice Legit exo. xxiiij. moyſes locutꝰfuerat deo ī montē ꝓpter radij ſplendoris ꝓcedebāt de facie eiꝰ intm̄ ppl̓s poterat reſpicere. fiat. Si facies erat ita replendes ex ſola dei locūdōeqͣꝫto magis faciēs ꝟginis Marie ex filij dei ꝯcepcōe. Hac rōeꝫ facit apl̓s. d. ſimīſtracio mortis lrīs deformata ī lapididibꝰ in gl̓a ita vt non poſſent ītendere filij iſrahel in facieꝫ eꝰ Moyſi ꝓpter gloriā vultꝰ eꝰ quō magꝭ mīſtracō ſpūserit ī gl̓a. ij. ad coꝝ. iij. Mīſtracō mortisfuit lex moyſi dabat vitā gl̓e. Tercio ꝓbatur exꝑigentiaꝫ de laterna criſtalli de ſe eſt pulchra clara ſꝫ ſi intꝰmittat̉ lucerna accēſa pulch̓or erit clarior. Idē de ꝟgine maria Cogitate eiꝰcorpus pulchrū mūdū ad inſtar laterne lucerna ītus illuminās totū mundūeſt filius dei. Ni mirū ſi ꝟgo erat tuncclarior pulch̓or intm̄ dicit tex. ioſeph ꝯgno ſcebat ex ill̓ radijs ſplēdoris qꝛ lux eterna erat ī ea. Nota hicquō ioſeph hīta d̓ina reuelacōe. ſupplicit̓petebat veniā a ꝟgine de ſuſpicōe quamde ipſa habuerat dicēdo O bn̄dicta qͣre dixiſtis mihi qꝛ ego credidiſſeꝫ vob̓.Et qͣꝫ dulcit̉ ip̄a ipſuꝫ ꝯſolabat̉ ꝯgratulando eēt ſponſus ſociꝰ mrīs filij d̓iet eꝰ nutriciꝰ. O benedcā ſocietas. Itēqͣꝫ reuerēter vterqꝫ deū adorabāt in vtero ꝟginis incarnatū. ſi vultis hr̄e ſocietatē iſtā vobiſcū faciatꝭ ſicut faciebatvnus mercator valētius qͦlibet āno indie ntītatis inuitabat vnū pauperē ſenēet aliquā muliere habente filiū ꝑuulumqui repn̄tabāt ſibi ꝟginē filio ioſepDe fuit reuelatū in morte apparue-