Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.liij

et portas eꝰ muꝝ. Et ciuitas in qͣdropoſita eſt. longitudo eiꝰ tanta eſt qͣꝫtaet latitudo. menſus eſt ciuitatē de arūdine aurea ſtadia. xij. milia. Apoc̄. xxi. Nota loquebat̉ mecū .ſ. filiꝰ dei qꝛille fuit nob̓ locutus de fide quā tenemꝰEcce certitudo fidei xp̄iane Moyſes fuit locutas iudeis de quod audiuit ſꝫvidit. ſꝫ nobis locutus eſt filiꝰ dei qui oīavidit apl̓s dicit. Multipharie multiſqꝫ modis oliꝫ deus loquēs prībus. inꝓphetis nouiſſime diebꝰ iſtis locutus eſtnobis in filio. ad heb̓. i. Et ipſe filius deihabet arūdineꝫ aureā in manu ſcꝫ fidemcatholicā que aurū purū cotat. probatin fornellis apl̓oꝝ martiruꝫ doctoruꝫ.Cuius mēſura eſt. xiiij. articuloꝝ fideidictoꝝ qͥbus nihil eſt addendū vel minuendū. dicit apl̓s. Non plus ſaꝑeqͣꝫoportꝫ ſaꝑe. ſꝫ ſaꝑe ad ſobrietatē vnicuiqꝫ ſicut diuiſit menſurā fidei. Ad ro..xij. Nota dicit ſtadia. xij. Si dicar ab aliquo. vos frater cōputatis. xiiij.ſꝫ ipē filius dei ſolū ponit. xij. Rn̄deode articulis fidei poſſumꝰ loqui duplicit̓vel reſpectu apl̓oꝝ publicauerūt arundinē fidei qui fuerūt. xij. dicit ſtadia.xij. Sꝫ qꝛ vnus apl̓s fecit duos articulos. ſunt. xiiij. Hāc diſtinctōeꝫ de nuēro articuloꝝ ſcūs Tho. ponit. iij. ſcpͥ. diſ.xxv. q. i. arti. ij. vbi dicit in pͥncipio corporis articuli. articuli fidei diſtinguūturdupl̓r. Uno qͣꝫtuꝫ ad ipſa credibiliaet ſic ſunt. xiiij. Alio quantū ad ipſosqui articulos diſtīxerūt. ſic ſunt. xij. ẜmnumerū. xij apl̓oꝝ. Articulus āt eſt indiuiſibilis veritas de deo artans nos ad credendū vt dicit Ricardꝰ. Sed quare d̓r.xij. milia qͣſi qꝛ numerus millenariꝰ ē numerus ꝑfectꝰ. ſigͣt ꝑfectionē fidei xp̄iane. Sꝫ quare articuli dicūtur ſtadiaNota ſtadiuꝫ d̓r tantū ſpaciū qͣꝫtū ille gigas vocatus hercules poterat tranſire vno anhelitu. Et d̓r ibat currēdo ſine miſſione āhelitus qͣntuꝫ eēt duo iac

tus baliſte. Sic nos dicendo. Credo inquolibet articulo debemus facere ſtadiūcontēplacoīs Secunda ꝯdicō arundinis eſt cānutoꝝ vacuitatē. Secus decanna mellis qꝛ cānuti ſunt pleni. Idemde arundine fidei cuius articuli debentvacui ab argumētis rōibus AmbroTolle argumēta vbi fides q̄ritur. Dicitſanctus Tho. prīa ꝑte. q. i. arti. viij. vbiq̄rit vtꝝ ſacra doctrina .i. theologia ſit argumentatīa in ſolucōe. Ad primū argumentū rn̄dendo ad v̓bū btī Ambro. allegatū. argumēta racionis humane nonhabēt locum ad probandum ea que fideiſunt. Addit tamē ex articulis fidei hecdoctrina ad alia argumentatur. Et ibi ſupra in ſolucōe ad ſecundum dicit idē ſanctus tho. argumētari ex auctoritate ēmaxime ꝓpriuꝫ huius doctrine eo prīcipia huius doctrine reuelationem habentur et hec principia ſunt articuli fidei.Et ſic oportet credatur auctoritati eorum quibus reuelacio facta eſt. Nec hocderogat dignitati huius doctrine. Namlicet locus ab aucͣtate fundat̉ ſuꝑ rōehumana ſit infirmiſſimus locus/ vt eciaꝫinquit Boeti. Locus tamen ab auctorique fundatur ſuper reuelacione diuina ēefficaciſſimꝰ. Hec ſanctus Thomas ibiſupra. Dicit etiam ideꝫ ſanctus Thoāsibi ſupra in corpore articuli. ſicut alieſcientie non argumentantur ad ſua principia probāda. ſed ex principijs argumētantur ad oſtendendum alia in ipſis ſciēcijs. Ita hec doctrina non argumentaturad ſua principia probanda que ſunt atticuli fidei. Sed ex hujs procedit ad aliud oſtendendum. ſicut apoſtolus primoad corintheos decimoquinto ex reſurrectione chriſti argumentatur ad reſurrectionem comnunem probandam. Articuliigitur fidei debent eſſe vacui ab argumentis racioībus teſte Ambroſio in librode ſacramentis qui dicit vt predictum ē.Tolle argumenta vbi fides queritur. eo

fij