dnīcaui aduentusSermo iii

cidit aīam tuā. ⁊ nō tangit inimicū tuuꝫ.Ideo eſt magna ſtulticia velle reciꝑe vīdictā de aliquo qd̓ non eſt niſi bibere venenū. Iō. i. io. iij. Qui non diligit ſp̄ ꝓximū ſuuꝫ manet in morte. Oīs eniꝫ quiodit fratrē ſuū homicida eſt. Sꝫ iſti mortui relurgūt amicabili dilectōe remittendo iniurias. faciendo pace̓. petendo veniam ab iniuriato ſiue ab inimico/ emēdamfaciendo ſi opus ſit/ ⁊ tūc poſſunt dicereNos ſcimꝰ qm̄ tranſlati ſumꝰ de mortead vitam. qm̄ diligimus frēs. i. Ioh̓. iij.¶ Sextū eſt pauꝑes euāgeliſant ſiuelaudant vel p̄dicant̉. Pauꝑes ſunt illi.qͥ ſoluerūtⁱ vſuras vel rapinas vel qͥ amiſerūt bona ſua ꝑ furtū l̓ ꝑ hmōi qꝛ licetal̓s fuiſſent diuites tn̄ pauꝑes ſūt ꝓpterea que amiſerūt. De hijs dicit ſcripturaſctā. venacō leoīs onager ī heremo ſic ⁊paſcua ſūt diuitū pauꝑes. Eccī. xiij. vultdicere ꝙ ſicut aſinus ſilueſter eſt cibꝰ leonis ita ⁊cͣ. ſꝫ iſti pauꝑes euangelizant̉ inreſtitucōe. qn̄ dn̄s reſtituit rapinā vaſallis ſuis. vſurarius vſurā. iuriſta calumniam. dn̄s ſalariū ſeruitoribꝰ. Tūc pauperes euāgelizant. Et p̄t dicere ille qͥ reſtituit verbū xp̄i. Sp̄s dnī ſuꝑ me ꝓpt̓ qd̓vnxit me euāgeliſare pauꝑibꝰ miſit me.Iſa. lxi. ⁊ Luc. iiij. ¶ Nota ſpūs dn̄i ſuꝑ me qm̄ ante erat ſpūs dyaboli ſuꝑ eūiō faciebat rapinā. vſurā. furta. ⁊cͣ Septimū eſt btūs qui nō fuerit ſcādalizatusin me. Scandalū grece ide eſt ꝙ ceſpitare latine. via eundi ad paradiſuꝫ eſt xp̄s.Ioh̓. xiiij. Ego ſum via veritas ⁊ vita.In hac via inpingunt ⁊ ceſpitāt illi qͥ tenent bonā vitaꝫ ⁊ faciūt penitēciaꝫ ſednolunt coīcare in paſcha dicendo Dn̄e n̄oſum dignus vt intres ⁊cͣ. ſic frangūt ſibicollū. Dicta aucͣtas facit multos ceſpitare dicendo. dn̄e non ſū dignꝰ ⁊cͣ. ¶ Nota ꝙ duplex ē dignitas .ſ. eqͥparancie ſeuequalitatꝭ ⁊ ſufficiētie. De prīa nulluseſt dignus nec eciā angeli. Et de iſta dignitate dixit ille centurio xp̄o. dn̄e non ſū

dignus. ſed non dixit dn̄e nolo ꝙ intretꝭDignitas ſufficiencie eſt qn̄ homo ꝯteritur de peccatis cū ꝓpoſito non recidiuādi⁊cͣ. Sic eſtis digni dignitate ſufficie cievt xp̄s intret. Dn̄s exercituū ipſe erit vobis in ſanctificacōeꝫ. in lapideꝫ offenſionis ⁊ in petrā ſcandali. Iſa. viij. ¶ Nota cū dicit dn̄s exercituū ipſe erit vobisin ſanctificacōeꝫ loquit̉ hijs qͥ deuote coīcant Uob̓ autē in lapidē offenſiōis loqͥtur ill̓. qui nolūt coīcare qꝛ ibi frangūt ſibi collū. Et in petrā ſcandali. hic loquit̉de clericꝭ qui tenetur ſepe coīcare celebrādo ⁊ ipſi non curāt. ¶ Queſtio fit in theologia ſi ſacerdos teneat celebrare quolibet die. Dicit ſanctus Thomas ꝙ non.ſed taliter debet viuere ꝙ quolibet die ſitparatijs celebrare. Sed dat vnaꝫ regulam generale. in. iij. ꝑ. q. lxxxij. arti. x. in qͦrundā narrata ⁊ īprobata opinionē ſic ꝯcludit ſcūs Tho. Sacerdoti eciam ſi nōhꝫ curā aīaruꝫ nō licet oīo a celebraciōeceſſare. Sed ſaltem videtur ꝙ celebrare teneatur in precipuis feſtis ⁊ maximein illis diebꝰ ī quibus fideles coīcare cōſueuerunt. Hinc eſt quod dicitur. ij. machab̓. iiij. ꝙ iam non circa altaris officiadediti erant contempto templo ⁊ ſacrificijs neglectis. hec ſanctus thomas in forma. vbi ſupra. Ambroſius eciam dicit īquadā oracionē. Graue eſt ꝙ ad menſātuam mundo corde ⁊ manibus innocentibus non venimus ſed grauius eſt ſi dūpeccata metuimus eciam ſacrificium nonreddamus. De iſta materia vide ſanctūTho. in. iiij. di. xiij. q. i. arti. ij. q. i. vbi edaprobat ꝙ non licet ſacerdoti eciam curāanimarum non habenti omnino ceſſare acelebracione. Quia ẜm gregorium. cumcreſcunt dona raciones creſcunt donorūſed ſacerdoti data eſt poteſtas nohiliſſima gͦ reus negligentie erit niſi illa vtaturad honorem dei. et ſaltem ſuam ⁊ alioꝝviuorum et mortuoꝝ ẜm illud. i. pet̓. iij.vnuſqͥſqꝫ graciā quā accepit in alterutrū

I