doīca ſecūda aduēSermoVI

noſtrū non eſt niſi terra Gen̄. ſecundoFormauit deus hominem de limo terrequātū ad corpus. Ideo ſicut terra īnouabit̉. quia in ea non erit lutum nec immundicia aliqua. Ita nos nunc debemꝰinnouari in corpore ne de cetero ſit in eolutū luxurie. nec immundicia corruptionis carnalis. Si amore tui terra renouabit̉ quāromagis tu debes renouari. hācrenouatione petebat dauid orando dicens. Emitte ſpiritū tuū ⁊ creabūt̉ ⁊ renouabis facie terre pſal. ciij. Nota creabunt̉ hon dicit quid ꝓ quo ſcienꝰ ꝙ tae lis conditio hūana ꝙ in hoc mundo nonpoſſumus viuere ſine delectationibꝰ queſunt in duplici differentia ſcꝫ delectationes ſpūales. ⁊ delectationes carnales.Ille autem qui non ſentit delectationesſpūales. dat ſe ad delectationes carnales. beſtiales. ⁊ brutales. qꝛ aīalis homonon ꝑcipit ea que ſpūs dei ſunt pͥma adCorinth. ij. ſed ꝑſone douote ſpūales q̄guſtant delectationes angelicales orando vel legendo. audiendo vel contēplādo non curant de delicijs carnalibꝰ īmoſi deus diceret eis do tibi licentiā ⁊cͣ. dicerent deo. dn̄e nolo talē licentiam. Sicut dauid d. Renuit conſolari aīa mea.gloſa. ī delicijs carnalibus. Memor fuidei ⁊ delectatus ſum pͣs. lxxvi. vides ergo dauid ꝙ ſine aliqua delectatione homo non poteſt viuere. Ideo orando dicebat deo. Emitte ſpiritū tuū ⁊ creabūtur. ſcꝫ delectationes ſpūales. ⁊ fugientdelectationes carnales. ⁊ renouabis fadem terre. ſcꝫ per bonā famā. Nec ſufficit dicere qͥd curo ego ꝙ dicūt getes ⁊c̄Si factū vel opus non habet bonā faciēoportet ꝙ renouet̉. qꝛ ſi tu teneres malā muliere in domo ⁊ oēs loquūt̉. oportet ip̄am expellere. Idē de clericis ⁊ religioſis qui nimis frequentāt monaſteria ſoroꝝ opprtet ꝙ illa q̄ nō hn̄t bonāfaciē renouet̉. Si dicat. ego habeo bonam intentionē non ſufficit. qm̄ non ſo-

lum cauendū eſt a malo. ſed ab oī ſpēcie mali. Ecce quare dicit. Et renouabis faciem terre ſcꝫ oꝑa exteriora. Apl̓us.Et ꝓuidentes bona non tantū coramdeo. ſed etiā corā oībus hoībꝰ ad Ro.xij. ¶ Dico ſecundo. ꝙ debemꝰ renouari in aīa ꝑclarā beniuolentiā. ad inſtar aquē que renouabit̉ poſt iudiciū. qꝛ nō habebit amaritudinē nec faciet vndas ⁊cͣ.Sic modo renouanda ē aīa dimittendoamaritudines odij rancoris. ⁊ male voluntatis ⁊ vndas deſiderij vindicte ⁊ ꝑcere mimicis remittendo iniurias. Sicenī dulcorat aīa ⁊ renouat̉. De hoc dicit ſcriptura ſancta. Renouamini ſpiritumentis veſtre ⁊ induite nouū hoīem quiẜm deū creatus ē in iuſticia. ſanctitate. ⁊veritate ad Ephe. iiij. ¶ Dico tertio ꝙdobemꝰ renouari in ore ꝑ veraꝫ eloquetiā. ad inſtar aeris poſt iudiciū. quia tuncerit ita clarus ꝙ nullā habebit obſcuritatem nubiū tempeſtatem vel fulgura.Sic modo renouandū eſt os noſtrumvt non ſint in eo obſcuritates mendaciorū nec tempeſtates verboꝝ ſuꝑboꝝ necfulgura minaꝝ nec tonitrua iuramentorum. De iſta renouatione dicit ſcriptura ſancta. Nolite conformari huic ſeculo ſed reformamū in nouitate ſenſus vēſtri vt ꝓbetis q̄ ſit voluntas dei bona beneplacens ⁊ ꝑfecta ad Ro. xij. Nota nolite conformari huic ſeculo id eſt gentibus mundanis. ¶ Nota volūtas dei bona beneplacens ⁊ ꝑfecta. Nota hic tresregulas verboꝝ noſtroꝝ. ¶ Prima ꝙverba noſtra habeāt veritatem ⁊ iſta eſtvoluntas dei bona. Secūda ꝙ habeantcharitate ⁊ iſta ē voluntas dei beneplacita. Tercia ꝙ habeant ſanctitatē ⁊ iſtaeſt voluntas dei ꝑfecta. Quia multumplacent deo. ꝓpter primā dicit apl̓us deponentes mendactū loquimini veritate⁊cͣ. ꝓpter ſcd̓am charitatiuā correctionem dicit chriſtus. Si peccauerit in te. i.coram te. quia tu vidiſti frater tuus ⁊cͣ