doīca ſecūda aduēSermo VI
li. Dic quō ⁊ qn̄ intrāt eccleſiā ⁊ recipiunt aquā benedictā. qualiter ſignāt ſe nōfaciendo ſignum crucis xp̄i. ſed ſignumſiue circulū dyaboli. Idem qn̄ ponūt ſead menſā ad comedendū cū ſigno dyaboli. Idē qn̄ ponunt ſe in lecto ad dormiendū. Idem quādo mulieres ponūtinfantes in lecto. Idem de clericis aliqͦbus ꝙ dico cum dolore cordis qui in ſācto ſacrificio vbi deberent facere. ſignumxp̄i faciūt ſignū dyaboli ex īdeuotione ⁊nimia feſtinatōne. O qd̓ peccatū ē Idēde benedictione aque ⁊ panis ⁊ in benedicendo populū in fine miſſe cum ſignodyaboli mittūt ip̄os ad domū ſuā. Oſtende hic quomō ſe debet ſignare ⁊ dicrōnem. qn̄ dr̄ In noīe patris teneasmanū alte. qꝛ pater ab alto miſit filiū ſuum in virginis vterū. Idem qn̄ d̓r ⁊ filij. manus debet teneri iuxta vterū ⁊ ſignificatur xp̄i incarnatio. qn̄ aūt dr̄ ⁊ ſpirituſſancti debet tenere manū ꝑ tranſuerſum tranſeunte manu a ſiniſtro humeroad dextrū. Ratio qꝛ ſpūs ſanctus largefuit effuſus in die penthecoſtes ſuꝑ apoſtolos ⁊ diſcipulos xp̄i. Itē qꝛ ſpūs ſāctꝰ ducit ꝑſonas de ſiniſtra culpe ad dexteram gratie. ⁊ non ecōuerſo. Siniſtraergo ſigt culpā peccatū ⁊ maledictionedextera vero ſignat miſcd̓iam. gratiam ⁊benedictionē. Nota cōtra illos qͥ ſignādo dicūt. In noīe patris in longū. quiapater maior eſt filio qd̓ ē error. Et addexterā dicunt ⁊ filij. qꝛ ſedet ad dextrapatris. Et ſpiritus ſancti ad ſiniſtra. quiſedet ad ſiniſtrā qd̓ eſt error. quia filius⁊ ſpiritus ſanctus ſunt ad dextera id eſtin equalitate patri ⁊ eſſe ad ſiniſtra ē eſſe inequalem patri qd̓ eſt error. Alij faciunt crucē beati incipientes. Ideo de hͦconquerit xp̄s dicens in ꝑſona trinitatisSigna noſtra non vidimus iam nō eſtꝓpheta ⁊ nos nō cognoſcet amplius psͣ.lxxiij. Signa noſtra nō vidimꝰ ſcꝫ ī chriſtianis. Iam non eſt ꝓpheta. quiaʸ ſignuꝫ
crucis eſt realis ꝓpheta ꝙ hō ē de populo xp̄i. Sꝫ mō iam nō eſt. Quelibet p̄dictaꝝ rōnū eſt cā ſufficiens ꝙ antixp̄sveniet. Quanto ergo magis oēs ſimulſeptē rōnes cōcurrentes. ꝓpter hoc dicitthema. Reſpicite ⁊ leuate capita vr̄a. ſꝫdiceret cōtra me aliqͥs ſubtilis argumentator. Frater vos innuitis in verb̓is veſtris ꝙ xp̄us nō ſolū ꝑmittet antixp̄mvenire. ſed etiā ꝙ xp̄s ip̄m mittet. Reſpondeo ꝙ ſic. Sed hoc nō audere dicere. niſi qꝛ habeo autoritate ſacre ſcripture apl̓us enī dicit Eo ꝙ caritatem veritatis non receperunt ut ſalui fierent ⁊ideo mittet illis deus oꝑationē errorisvt credant mendacio ij. ad Theſſa. ij.Nota ⁊ ideo mittet illis deꝰ. Ecce nonſolū ꝑmittet ⁊cͣ. Itē Ezech. xxxviij. vaticinare fili homīs ⁊ dices ad goth ⁊cͣ.In nouiſſimis diebus eris ⁊ adducamte ſuꝑ terram meā ſcꝫ xp̄ianitate qd̓ intelligit ſic. In aduentu ⁊ oꝑatione antixp̄i erit ibi ⁊ culpa ⁊ pena. Quantumad illud qd̓ erit culpe. xp̄s non mittet eūſꝫ ꝑmittet. Quātū ad illud qd̓ erit malum pene xp̄us non ſolum permittet. ſꝫetiam mittet. quia omne malum pene adeo eſt effectualiter.Germo ſertus.Eluꝫ et terratrāſibūt Luc̄. xxi. Uerbū ꝓpoſitū on̄dit ſubtilit̓ ſtatumhꝰ mūdi pꝰ die iudicij. de qͦ ſtatu volomō p̄dicare. qꝛ iſta materia ꝯſequēs eſtad materiā diei dn̄ice. In qͣ ſciuiſtis totū ſtatū hꝰ mūdi a pͥncipio vſqꝫ ad dieiudicij. Iō mō loquar de ſtatu mūdi hꝰpoſt die iudicij. Sꝫ pͥmo ſalutet̉ virgomaria ⁊cͣ. Celū ⁊ terrā traſibūt. h̓ ꝟbuꝫhꝫ difficultatē ī theologia. Rō qꝛ īueniunt̉ aucͣtoritates dicētes. qꝛ celū ⁊ terra ſꝑ durabūt. qꝛ lꝫ celū ⁊ terra habuerūt pͥncipiū eſſendi ꝑ creatōem. tn̄ nec celū nec corꝑa celeſtia nec terra habebunt