doīca ſecūda aduēSermo V.

Si dicat̉ nō ſufficient mulieres. ¶ Notade demonibꝰ ſuccubis ut tꝑe noe ⁊ facient matrimoniū ſine lr̄is ī taberna ⁊ ip̄eꝓuidebit oībꝰ de pecunijs ⁊ iſto mō habebit oēs luxurioſos. O miſer ⁊ qͥs remanebit cū xp̄o pauci auctoritas de hocꝓph̓ia. Multiplicabit gloriā ſuis ⁊ dabit eis ptātē in multis. terrā diuidet gratuito. Rō dn̄abit̉ theſauroꝝ auri ⁊ argenti Daniel̓. xi. ad lr̄am exponit̉ de antixp̄o. Ecce qͣre dicit thema. Erūt ſigna inſole ⁊ luna ⁊ ſtellis. Remediū cōtra p̄dicta mala eſt illud Iere. v. Si cōuerteris cōuertā te¶ Sermo quintusEſpicite et leuate capita vr̄a Luc̄. xxi. Inpn̄ti ſermone habeo declarare rōnes ꝓpt̓ qͣs xp̄us ꝑmittet ⁊ ſuſtinebit ꝙ ille iniquus ⁊ filius ꝑditōis antixp̄s faciat tot mala in xp̄ianitate. ſicut heri dixi vobis qͥbꝰ declaratis nullus mirabit̉. īmo mirabūt̉ oēs qͣre tantū tardatvenire. Spero in deo ꝙ erit bona materia ad pctōꝝ corectiones. Sꝫ prīo ſalutet̉ virgo maria ⁊cͣ. Reſpicite ⁊ leuatecapita vr̄a. Pro breui huiꝰ verbi declaratione ⁊ materie p̄dicande introductiōne. Sciendū ꝙ oīm ſcīaꝝ hūano intellectu inuentaꝝ principiū fuit admiratio.Qn̄ antiqͥ ph̓i videbāt mirabiles effectus reꝝ mirabant̉ ⁊ eleuabāt intellectūad inquirendū ⁊ ſciendū cauſas taliū effectuū Iō dicit ph̓us. vnūqd̓qꝫ ſcire arbitramūr cū cauſas cognoſcimꝰ. Et alibi dicit Scire ē rem ꝑ cauſā cognoſcere ꝓpt̓ hoc antiqͥ ph̓i videntes effectusmirabiles admirates moti ſunt ut ſcirētcauſas qͥbꝰ ſcitis intellectus eoꝝ quieſcebat. Iō dicit ph̓us pͥmo metha. ꝓpt̓admirari inceperunt ph̓i ph̓ari. id ē inqͥrere de cauſis ⁊ rōnibꝰ effectuū. Uerbi

gratia. Uidentes ph̓i ꝙ in vere terra ꝓducit herbas virides ⁊ arbores floresfolia ⁊ fructꝰ ⁊ ī autumno oīa dimittitqͣſi nudādo ſe. ph̓i admirabant qͣre hͦ ⁊vn̄ talis effectꝰ ⁊ ordinatō. ⁊ inceperūtq̄rere ⁊ īueſtigare de cā. ⁊ inuener̄t ꝙ euenit ꝓpt̓ motu ſolis qͥ ī vere aſcendit ettrahit ſecū ſurſū humores. Iō terra ⁊arbores fructꝰ ꝓducūt ⁊cͣ. In autūnovero cū ſol deſcedit iō deponūt oīa folia⁊cͣ. Itē qn̄ videbant in mari illas magnas vndas ⁊ aliqn̄ ē ita planū. ꝙ vnagallina poſſet ibi bibere ⁊ vna ſcutella natare. ⁊ videntes fluxū ⁊ refluxuꝫ marismagis admirātes q̄ſierūt ⁊ inueneruntꝙ hoc ſit ꝓpt̓ lunā q̄ ī plenilunio ⁊cͣ. ſꝑhꝫ ſingularē influētiā ſuꝑ aqͣs ⁊ ſuꝑ humida. Ita qn̄ videbāt ī aere nubes fulgura ⁊ imp̄ſſiones ⁊ tonitrua admirabātur ⁊ q̄ſier̄t cām ⁊ inuenerūt ꝙ h̓ ꝓueniebat ex certis cōſtellatōibꝰ ⁊ motibusplanetaꝝ. Itē qn̄ videbāt ectipſim lūemirabāt̉ ⁊ inuenerūt cām qm̄ luna ſꝑ eclipſat̉ ī plenilunio. qn̄ ſol ē ſibi ex oppoſito ⁊ tūc int̓ponit̉ terra int̓ ip̄am ⁊ ſolē⁊ tūc ip̄a eclipſat. Idē de eclipſi ſolisde qͦ videt̉ ꝙ ſol morit̉. qͥ admirātes inuenerūt ꝙ ſit ex interpoſitione lune interſolē ⁊ nos ī cōiunctōne. Dicit magiſterhyſtoriaꝝ. ꝙ in die veneris ſcā fuit eclipſis generalis ſolis qͥ voluit indui de nigro ſicut milites ī morte regis. ꝙ vidēsdyoniſius magnus ph̓us admirans qꝛtūc erat pleniluniū iuxta paſca iudeoruꝫdixit. Aut deꝰ nat̉e patit̉. aut tota machina mundi diſſoluet̉. Patet gͦ ꝙ oīs ſcīahūanitus inuenta habuit ſuū mniciū ī admirari. Ad ꝓpoſitū. heri fuiſtis admiratide effectibꝰ ſiue oꝑbꝰ antixp̄i huic mundo in breui venturis. Et admirātes queritis cām qͣre xp̄s ꝑmittet xp̄ianitatē ſicdeſtrui ⁊ corrupi ⁊ ſubuerti Rn̄dit thēologia d. Reſpicite ſcꝫ cām iuſtā deſtruccōis ⁊ ſubuerſiōis an̄ xp̄i. ⁊ leuate capitavr̄a glo. i. mētes vr̄as. Quia nihil ſiue