Ecundū miſteriū declarādū de morte xp̄i eſt ex ꝑte aīe. Cir-ca quā adhuc ꝯtingit triplicit̓ dubitare. Primo circa ſeꝑabilitatem. Scd̓o circa impaſſibilitatē. Tercō circa benignitate. ¶Primo ꝯtingit dubitare circa ieꝑabilitatem. An ſcꝫ anima xp̄i a car-ne ſeꝑata. fuerit etiā ſeꝑata diuinitate. Et rn̄det mgr̄ ſen. quem ſequū-tur ceteri theologi. di. xxj. ꝙ ſicut nuqͣm fuit diuinitas ſeꝑata a carneita nec ab anima. Vn̄ ioh̓es dam̄. inquit. Si mortuꝰ eſt vt hō. ⁊ ſcā illaanima ab eius corꝑe diuiſa eſt: diuinitas tn̄ īſeꝑabil̓ ab vtroqꝫ ꝑmāſitRō āt hmōi ſeꝑabilitatis ẜm bon̄. p̄t eſſe triplex. Prima qꝛ deū nō de-cebat q̄ indiſſolubili mr̄imonio animā illā ſibi cōpulauerat. Vn̄ ſic̄ nōdecet viꝝ relinq̄re vxore. ſic nō decuit verbū ab aīa ſeꝑari. Scd̓a rō e.qꝛ nob̓ nō expediebat. eo ꝙ ſi fcā fuiſſet ſeꝑatō. anima illa nō habuiſſetpotentiā ad eripiēdum genus captiuū. nec mediatricis effectū ad re-conciliādum. et neutꝝ erat nob̓ expediēs. Tercia rō eſt. qꝛ anime illi n̄cōgruebat. tum qꝛ erat innocētiſſima. tū qꝛ erat bt̄iſſima/ qꝛ em̄ bt̄iſſi-ma erat nolebat a v̓bo ſeꝑari. ⁊ qꝛ innocētiſſima. nō poterat ꝯtra vo-luntatē ſuā ſeꝑari ab eo. qꝛ iā punita fuiſſꝫ ſine culpa. Hinc dam̄. ait. Anathema ſit qui dic̄ verbū depoſuiſſe qd̓ ſemel aſſumpſit. Sꝫ contͣ hocaliqui inſtāt obijciētes illd̓ ioh̓. x. Poteſtatē habeo ponēdi animā meāet iteꝝ ſumēdi eā. ergo ſi iſte ẜmo eſt ꝑſone filij dei. videt̉ ꝙ filiꝰ d̓i animā depoſuit in morte. gͦ in morte anima fuit a v̓bo ſeꝑata. Ad hoc reſpōdet aug̓. ꝙ verbū illd̓ eſt ꝑſone filij dei rōe carnis aſſumpte. Eratem̄ in ptāte eius ſeꝑare anima a corꝑe. ⁊ iteꝝ corꝑi illā reunire. Ideoaliud eſt ibi deponēs. aliud vn̄ deponit. deponēs eſt virtus diuīa. vn-de deponit eſt corpus. ¶ Secūdo ꝯtingit dubitare circa impaſſibili-tatem. vtꝝ anima xp̄i poſt inſtās ſeꝑatōis impaſſibilis ſit effecta. Adqd̓ rn̄det bon̄. vbi ſupra ꝙ ex certitudine autoritatis hoc nō eſt deter-minatum. ſic̄ et mgr̄ tāgit in. iij. di. xviij. verūtū ꝓbabile eſt ⁊ rōni ma-gis. ꝯſonum ꝙ ſtatim poſt ſeꝑatōem habuit impaſſibilitate ſi em̄ nonpatiebat̉ anima xp̄i niſi diſpenſatiue ⁊ ꝓpter noſtrā ſalutem. ſi iā nonerat tēpus ⁊ locus meredi. iā aīa xp̄i nō debebat nec poterat pati necſolū de anima xp̄i ꝓbabile eſt ꝙ ſtatim pꝰ ſeꝑatōꝫ a corꝑe ſcā ſit īpaſſibilis. ſꝫ etiā de qͣlibet anima viri ſctī. in qͣ nō repitur reatus alicuiuspcc̄i. Et ſi diceret̉. cur caro xp̄i nō fuit impaſſibilis ſcā ante reſurrectio-nem ſicut ⁊ anima. Rn̄det bon̄. ꝙ hoc fuit ex duplici cā. Prima qͥdem.qꝛ aīma ꝓpinquior erat glorie qͣꝫ caro. Erat etem̄ bt̄a ẜm aliquā ſui ꝑteSecūda vero cā qꝛ dilatō impaſſibilitatis in carne faciebat ad fid̓i nōſtre ꝯfirmatōem. videlicet vt oſtēderet̉ chriſtꝰ veraciter paſſus ⁊ mortuus fuiſſe. nō ſic dilatio impaſſibilitatis in anima. ideo magis dilatafuit impaſſibilitas corꝑis qͣꝫ impaſſibilitas aīme ex diſpēſatōe diuina.