qui abſtulit peccata mūdi. q̄ mortē noſtrā moriēdo deſtruxit. ⁊ vi. re-reꝑauit. Dn̄s aūt bon̄. di. xxj. tercij. dic̄ ꝙ caro illa fuit mortua. eo ꝙ ca-ruit vſu ⁊ ꝯplemēto vite. res em̄ corꝑalis nō eſt viuificabilis niſi abaliqͣ forma ſpūali ip̄am ꝯplente ⁊ ſibi ꝓportōnabili. Qm̄ gͦ in ip̄a ſeꝑatōe aīe caro xp̄i caruit hꝰ mōi forma. iō v̓e mortua fuit. ⁊ qͣꝫuis habe̓t̉diuinitatē vnitā. nō tn̄ ab ea viuificabat̉. nō ꝓpt̓ defectū a ꝑte viuificā-tis. ſꝫ ꝓpter imꝓportionē a ꝑte viuificabilis ¶ Scd̓o ꝯtingit dubitarecirca ſeꝑatōem. vtꝝ ſcꝫ in morte caro xp̄i fu̓it a diuinitate ſeꝑata. et re-ſpondet doct. ꝙ nō. Vn̄ leo papa in ẜmone inquit. Tāta eſt vnio deiet hominis vt nec ſupplicō poſſet dirimi nec morte diſiungi. Et auccōtra felicianū. Chriſtus in ſepulcro carnē ſuā nō deſeruit. Que v̓bamagr̄ ſnīaꝝ ponit in lr̄a di. xxj. tercij. Quare at̄ nō fuit diuinitas a carne ſeꝑata ẜm bon. p̄t eſſe rō triplex. videlicet liberalitaſ ex ꝑte aſſumētis. dignitas ex ꝑte aſſumptibil̓. et vtilitas ex ꝑte aſſumptōnis. Libe-ralitas inqͣꝫ ex ꝑte aſſumentis. quia quādo deus dat aliqd̓ donum nōſubtrahit illud ſine culpa. Si ergo nulla culpa interuenit nō decuit diuinam liberalitatē carnē quā ſibi liberalit̓ vnireta ſe ſeꝑare. Dignitaſetiā ex ꝑte aſſumptibilis fuit in cauſa. qꝛ ſicut caro illa ꝓpter ſui digni-tatem nō debuit vide̓ corruptōeꝫ. ita nec ip̄am decuit a verbo ſeꝑari.Vtilitas aūt ex ꝑte aſſumptōis ad hocip̄m faciebat. Ad hoc em̄ fiēbatilla vnio diuinitatis ad humanā naturā ⁊ carnis ad animā vt ꝓcuraretur noſtra ſalus. ⁊ qm̄ ſeꝑatō anime a carne ordinabat̉ ad hͦ vt nrā ſa-lus ꝓcuraret̉. ſeꝑatō aūt carnis a diuinitate ad nihil vtil̓ erat. iō firmit̉eſt tenēdū ꝙ nūqͣꝫ diuinitas fuit a carne illa ſanctiſſima ſeꝑata. ¶ Tercio ꝯtingit dubitare circa attributōem. Vtꝝ .ſ. ꝓpter mortē carnis ſitmors ꝑſone verbi attribuēda. Et rn̄dent doctores theologie. ꝙ abſqꝫdubio ꝯcedendum eſt filiū dei ꝓ nobis fuiſſe mortuum. ꝓut d̓r in ſimbolo. qd̓ etiā ambro. exp̄ſſe teſtat̉ d. Tm̄ fuit pcc̄m noſtꝝ vt ſaluari nōpoſſemus niſi viigenitus dei filius moreret̉ ꝓ nobiſ debitoribꝰ mortis. Hoc aūt vere ſibi attribuit̉. nō ẜm diuinā naturā ſꝫ ẜm humanam.nō ꝑ eſſentiā aūt ꝑ inherentiā. ſꝫ ꝑ ydeomatū ꝯmunicatōem. ⁊ hoc innullo derogat diuine dignitati. ⁊ multum ꝯſonat pietati. Nullum em̄verbum maioris dignatōnis et clementie reſonare pt̄ in auribꝰ cordiſnoſtri qͣꝫ ꝙ vnigenitus dei filius ꝓ nobis ſit mortuus. qd̓ vt p̄dictuꝫeſt intelligi debet nō ẜm diuinā naturā ſꝫ humanā ꝑ ydeomatū ꝯmunicatōꝫ. qꝛ vt inqͥt augͥ. quē magiſter adduc̄ ī tex. Si qͥs dixerit aut crediderit deū paſſum anathema ſit¶ An aīa xp̄i fuit a carne ſeꝑata et̓ ſeꝑata diuinitate. ⁊ an pꝰ inſtās ſepatōnis ſit effecta īpaſſibil̓. et an ex benig̓tate deſcēdit ad inferos.¶ Capl̓m. ij.