ix. ca. prefati. li. xij. dicūt ꝙ putāt. nō ꝙ ſciūt. Et cōtra ponētes annoruꝫrerūqꝫ illam reuolutōem. ſupradicto ca. xiij. inquit. Abſit vt nos iſtacredamus. Semel em̄ chriſtus mortuꝰ eſt ꝓ peccatis noſtris. ſurgēsaūt a mortuis iam nō morit̉ mors illi vltra nō dn̄abit̉. et nos poſt reſurrectionē ſemꝑ cum domino erimus. Hec ille. Sunt tn̄ nōnulli obijciētes ex dictis ſacre ſcripture. Nam eccle. j. dicit̉. Generatio preteritet generatio aduenit. terra aūt ineternū ꝑmanet. Et de ſole luna ſtel-lis ceteriſqꝫ celeſtibꝰ corporibꝰ dauid pſal. c. xlviij. ait. Statuit ea in eternum et in ſeculū ſeculi. ergo nō deficiet. ⁊ ex cōſequēti mūdus durabitineternū et ſemꝑ erūt terra elemēta et celeſtia corꝑa. Cui obiectionireſpōdere poſſumus ex dictis ſcoti in iiij. di. xliij. q. j. reſpōſiōe ad ſecūdum argumētum. cum quo cōcordant ceteri theologi. in iiij. di. xlviij.Dicimus ergo ꝙ mūdus poteſt cōſiderari dupliciter ſcꝫ quātū ad ſuāſubſtātiam ſiue eſſentiā. et quātum ad ſuas oꝑationes. mūdus gͦ manebit quātum ad ſubſtantiā ſed nō quātum ad oꝑatōnē. Vnde richar. dicit ꝙ ceſſabit motus corporū celeſtiū. qꝛ vt habet̉ apo. x. Angelus iu-rauit ꝙ tempus amplius nō erit. ſed impoſſibile eſt eſſe motū ſine tꝑeergo motus celi ceſſabit. nō quidem ꝑ naturam ſed ꝑ volūtateꝫ intel-ligentiaꝝ mouentiū obedientiū volūtati creatoris in deſinēdo moue̓ſicut ex amore eius modo ſibi obediūt in mouēdo. quapropter cōue-niēter a philoſopho xij. metha. dicit̉. cauſa pͥma mouet in ratiōe amatiet deſiderati. Si tn̄ ph̓us in ſuo verbo ſanu habuit intellectū. tūc autplacebit creatori vt amplius intelligētie corꝑa celeſtia nō moueāt. qꝛtūc habebit̉ finis motus corporū illorum. Intelligētie em̄ mouēt illacorꝑa vt ꝑ motum eoꝝ fiat renouatio influentiaꝝ et cōtemperātia q̄requirit̉ ad generatōem ⁊ corruptione quouſqꝫ impleat̉ numerus electorū. Omne aūt qd̓ ꝑꝑ alique finem mouet̉ illo fine habito rationabile eſt ꝙ ab illo motū quieſcat. Tho. etiam in iiij. ſum. cōtra gētiles. ca.vlti. ait. Quia omnia corporalia quodāmodo ſunt ꝓpter homine. conſummate electorū numero neceſſe eſt vt totiuſ creature corporee ſtatus immutet̉. vt cōgruat ſtatui hominū qui tūc erūt. Et qꝛ tūc homines incorruptibiles erūt. a tota creatura corporea tollet̉ generatōniset corruptionis ſtatus. Et ſic nō germinabit amplius terra. nō ambulabūt in ſiliis animalia. nō volabūt aues in aere. nō fiet viciſſitudo tēporum. nō alternatio diei et noctis. nō videbunt̉ homines inhabitareterrā. nō reperient̉ ciuitates caſtella et opida. nō edificia. nō agriculture. nō exercitia et artes. nō erūt dominia principatus et regna. Si aūtquereret̉ ergo quid erit. Reſpōdeo ꝙ in fine ſeculi omēs homīes mōrient̉. et ꝯmēs poſtea reſurgēt. Exurget aūt flama cōflagratōis et diluuiū ignis ẜm illud ꝓphete. Ignis ante ip̄m p̄cedet. Et d̓ illo dic̄ glo.