fide ac reuerētia ſuſciꝑe quibꝰ neceſſaria ſunt maxime tria. Primū eſtmūdicia. Secūdum diligētia. Terciū reuerētia. ¶ Primū qd̓ cōmunicātibꝰ eſt neceſſariū dicit̉ mūdicia que eſt triplex. Prima eſt mūdiciamētalis vt ſcꝫ mens mūda ſit ab omni ꝓpoſito malo et ab omni actucuiuſcūqꝫ peccati mortalis. Et de hac dixit apl̓us j. corin. xj. c. Probetautem ſeip̄m homo ⁊ ſic de illo pane edat ⁊ de calice bibat. Qui enimmāducat et bibit indigne iudiciū ſibi māducat et bibit. ¶ Notādū tn̄ꝙ poteſt quis dici indignus iſto ſacramēto dupliciter aut rōne ꝓprieiniquitatis et ſic eſt indignus omnis exiſtēs in pctō mortali. aut ra-tione ꝓprie paruitatis et infirmitatis et ſic quilibet etiam quātumcū-qꝫ ſanctus indignus eſt. ꝓpterea omnis cōmunicās dicit. Domine nōſum dignus. Sed illi qui propter ſuam impietatē et maliciā indigniſunt iudiciū ſibi māducant et bibūt dum ſanctiſſimū ſacramentū ſuſci-piunt. O ſacerdotes. O religioſi eukariſtiā frequētantes notate ver-ba ſignate miſteria. Ve mūdo a ſcādalis. Et quis enumerat quot ſuntqui polluto ore preſumūt acciꝑe corpus chriſti. Verutamen circa hocdubium orit̉ vtrū peccet ſacerdos dās eukariſtiā illi quem ſcit eſſe inmortali peccato. Et reſpōdet richar. in iiij. ꝙ talis peccator aut nō pe-tit eukariſtiā ſibi dari. et tunc ſacerdos ſibi dando peccaret. Aut petitet tūc diſtinguo. qꝛ aut ſuū peccatū eſt occultū aūt manifeſtū. Si ma-nifeſtū tūc ſacerdos dādo ſibi eukariſtiā peccaret. quia legitimā ꝯtraip̄m habet exceptionē quā ſibi publice obijcere pōt. Et accipio hic manifeſtū nō ꝓ omni eo quod ꝓbari poteſt quod magis ꝓprie dicit̉ manifeſtabile qͣꝫ manifeſtū. Vnde ſi ſacerdos ſciret ꝑrochianū ſuū eſſe incrimine quod legitime contra eum poſſet ꝓbare ita ꝙ illud crimenneſcirēt cum ip̄o niſi duo vel tres teſtes ꝑ quos hoc ꝓbare poſſet. nōꝓpter hoc deberet eukariſtiā negare illi in publico petēti. qꝛ iam infer-ret ſibi penā ante criminis ꝓbationē. quod fieri nō debet. vt ponit̉ xj.q. iij. in c. eorū. Sed accipio hic manifeſtū ꝓ notorio. Eſt aūt peccatumnotoriū vel ꝑ ſentētiam. vel ꝑ cōfeſſionē factā in iudicio. aut eudentiārei que tergiuerſatione aliqua celari nō pōt extra de coha. cleri. ⁊ mu-c. vlti. Si aūt peccatū ſuū eſt occultū. aut petit in occulto. et tunc ſacerdos ſibi dādo peccaret. qꝛ habet cōtra eum legitimā exceptionē quaꝫſibi in occulto obijcere poteſt. Et ip̄m debꝫ monere ne petat in publico. vt habet̉ de cōſe. di. ij. c. nō ꝓhibeat. Aut petit in publico. et tūc eſtdiſtinguendū. qꝛ aūt eſt de aliena ꝑrochia et tūc peccaret ſibi dandoAut eſt de prochia ſua. et in tali caſu ſacerdos tenet̉ ſibi dare. qꝛ cōtraeū nō habꝫ legitimā exceptionē quā ei in publico obijcere poſſit. extrade officio iudicis ordinarij. c. ſi ſacerdos. Sic chriſtus cōicauit iudam